Nezakonitost odluke o cenama komunalnih usluga donete od strane Izvršnog saveta

Kratak pregled

Ustavni sud je utvrdio da odredba opštinske odluke kojom se Izvršni savet ovlašćuje da utvrđuje odnos cena i promenu kategorija potrošača komunalnih usluga nije u saglasnosti sa zakonom. Inicijativa za ocenu zakonitosti ostalih odredaba odluke je odbijena.

Tekst originalne odluke

Republika Srbija
USTAVNI SUD
IUl-124/2009
29.04.2010.
Beograd

Ustavni sud u sastavu: predsednik dr Bosa Nenadić i sudije dr Olivera Vučić, Vesna Ilić Prelić, dr Agneš Kartag Odri, Katarina Manojlović Andrić, dr Dragiša Slijepčević, dr Dragan Stojanović i Predrag Ćetković, na osnovu člana 167. stav 1. tačka 4. Ustava Republike Srbije, na sednici održanoj 29. aprila 2010. godiine, doneo je

O D L U K U

1. Utvrđuje se da odredba člana 7. stav 2. Odluke o obliku i načinu plaćanja komunalnih usluga (''Opštinski službeni glasnik'', br. 10/02 i 9/06), koju je donela Skupština opštine Čajetina, nije u saglasnosti sa zakonom.

2. Ne prihvata se inicijativa za pokretanje postupka za utvrđivanje nezakonitosti odredaba čl. 1. do 6. i člana 7. stav 1. Odluke iz tačke 1.

O b r a z l o ž e nj e

Ustavnom sudu podneta je inicijativa za pokretanje postupka za ocenu zakonitosti Odluke o obliku i načinu plaćanja komunalnih usluga (''Opštinski službeni glasnik'', br. 10/02 i 9/06), koji je donela Skupština opštine Čajetina. Podnosilac inicijative smatra da se primenom osporene Odluke od građana nezakonito naplaćuje naknada za komunalne usluge, a da se za to ne isporučuju proizvodi i ne vrše usluge, kao i da su opštini data ovlašćenja i nadležnosti koja po zakonu pripadaju preduzećima koja obavljaju komunalne delatnosti i vrše usluge iz oblasti prometa roba. Naime, inicijator smatra da je Skupština opštine Čajetina, suprotno Zakonu o komunalnim delatnostima (''Službeni glasnik RS'', br. 16/97 i 42/98), odredbama čl. 2, 3, 4. i 7. osporene Odluke regulisala pitanja koja uz saglasnost opštine uređuje javno preduzeće koje obavlja komunalne delatnosti, a odredbama člana 6. Odluke pitanja koja po Zakonu o uslovima za obavljanje prometa robe, vršenje usluga u prometu robe i inspekcijskom nadzoru (''Službeni glasnik RS'', br. 36/96, 20/97, 46/98, 34/01, 80/02 i 101/05), uređuje organizacija za upravljanje pijacama. Pored navedenog, inicijator ističe da je osporena odredba člana 1. osporene Odluke u suprotnosti sa odredbama čl. 4. i 5. Zakona o komunalnim delatnostima, kojima su utvrđene i taksativno navedene komunalne delatnosti i odredbama člana 22. Zakona o uslovima za obavljanje prometa robe, vršenje usluga u prometu robe i inspekcijskom nadzoru, jer se ovom odredbom Odluke kao komunalna usluga definiše naplata naknade za izdavanje pijačnih tezgi i drugih sredstava ili davanje pijačnog prostora na korišćenje. Podnosilac inicijative smatra da se osporenim odredbama člana 2. Odluke uvodi posebna vrsta poreza ili neke druge fiskalne naknade, jer se ova naknada plaća nezavisno od količine utrošene vode, veličine objekta ili bilo kog drugog merila. Imajući u vidu da odredbama člana 3. osporene Odluke nije utvrđen postupak i subjekat koji utvrđuje da li postoje ili ne postoje tehničke mogućnosti za postavljanje mernog instrumenta, inicijator smatra da je time omogućeno da komunalno preduzeće proizvoljno odlučuje o postojanju ovih uslova. Odredbe člana 5. osporene Odluke, po navodima inicijatora, su u suprotnosti sa Zakonom o komunalnim delatnostima, jer Zakonom nije data mogućnost akontacione naplate komunalnih proizvoda. Inicijator dalje navodi da osporenom Odlukom nisu utvrđeni rokovi u kojima komunalno preduzeće mora da fakturiše proizvode i usluge, dok je rok za plaćanje računa korisnika komunalnih proizvoda i usluga predviđen osporenom Odlukom. Na kraju, inicijator navodi da je suprotno odredbama člana 23. Zakona o komunalnim delatnostima, Izvršnom savetu Skupštine opštine Čajetina dato ovlašćenje da odlučuje o cenama i kategorijama potrošača, što je, po mišljenju inicijatora u nadležnosti preduzeća.

Inicijativa je 23. oktobra 2009. godine dostavljena donosiocu osporenog akta na odgovor, koji je 24. marta 2010. godine, nakon urgencije Ustavnog suda, dostavio traženi odgovor.

U odgovoru se ističe da su osporenom Odlukom, saglasno odredbama čl. 13. i 23. Zakona o komunalnim delatnostima, određeni samo oblici i način plaćanja komunalnih proizvoda i usluga, a da visinu cene komunalnog proizvoda i usluge određuje javno preduzeće, ali tek nakon saglasnosti Opštinskog veća opštine Čajetina, kao nadležnog organa. Donosilac osporenog opšteg akta takođe smatra da su neosnovani navodi inicijatora kojima se osporavaju pojedine odredbe Odluke. U tom smislu, povodom navoda koji se odnose na član 2. Odluke posebno obrazlaže da se održavanje kanalizacione i vodovodne mreže vrši u toku cele kalendarske godine i da je stoga određivanje stalne mesečne naknade za ove vrste usluga u zavisnosti od promera vodomera, bilo neophodno uvesti zbog specifičnosti obezbeđivanja ove vrste komunalne delatnosti na teritoriji opštine Čajetina, posebno Zlatibora kao naseljenog mesta u kome, s jedne strane ne postoji konstantan broj stalnih potrošača ovih komunalnih usluga, a s druge strane postoji neophodnost održavanja vodovodne i kanalizacione mreže tokom čitave kalendarske godine, a posebno u toku zimskog perioda. Na ovaj način je samo iskazan jedan element cene vode, a što je saglasno Zakonu o komunalnim delatnostima, čime se troškovi održavanja, kao element cene, raspoređuju na sve korisnike usluga, bez obzira da li su stalni ili povremeni. Pored toga, u odgovoru se ističe da je prema navedenom Zakonu i upravljanje pijacama jedna od komunalnih delatnosti, čije je obavljanje povereno lokalnom javnom komunalnom preduzeću, pa je stoga postojao zakonski osnov da se i ova delatnost uredi osporenom Odlukom. U odnosu na navod da Odluka uređuje ''proizvodnju i isporuku vode'', što je suprotno Zakonu koji govori o ''prečišćavanju i distribuciji vode'', ističe se da je nesporno da se radi o istoj vrsti komunalne delatnosti. Donosilac osporenog akta na kraju ističe da ne stoje navodi inicijatora da je osporenom Odlukom pogrešno dato ovlašćenje Izvršnom savetu da odlučuje o cenama i kategorijama potrošača umesto komunalnom javnom preduzeću, jer je odredbom člana 23. Zakona o komunalnim delatnostima propisano da saglasnost na cene komunalnih usluga i proizvoda daje skupština, odnosno organ koji ona odredi, a nikako javno preduzeće.

U sprovedenom postupku Ustavni sud je utvrdio sledeće:

Osporenu Odluku o obliku i načinu plaćanja komunalnih usluga je donela Skupština opštine Čajetina 26. juna 2002. godine, s pozivom na odredbe člana 13. stav 1. tačka 4) i čl. 23. i 24. Zakona o komunalnim delatnostima (''Službeni glasnik RS'', br. 16/97 i 42/98) i člana 20. stav 1. tačka 5. Statuta opštine Čajetina (''Opštinski službeni glasnik'', broj 9/2000). Odluka je objavljena u ''Opštinskom službenom glasniku'', broj 10/02, a izmenjena je 26. juna 2006. godine (''Opštinski službeni glasnik'', broj 1/06), tako što je u članu 5. stav 2. propisano da je rok za plaćanje izvršene komunalne usluge umesto do 10-tog u mesecu – do 20-tog u mesecu.

Osporenom odredbom člana 1. Odluke utvrđeno je da su komunalne usluge koje se tretiraju kao individualna komunalna potrošnja: proizvodnja i isporuka vode i odvođenje otpadnih voda, usluge iznošenja i deponovanja smeća i usluge korišćenja pijace. Osporenim članom 2. Odluke predviđena su dva oblika plaćanja cene komunalnih usluga proizvodnje i isporuke vode i odvođenja otpadnih voda, i to: 1) po m³ isporučene vode i 2) u stalnom mesečnom iznosu po instaliranom vodomeru ili priključku preko zajedničkog vodomera, odnosno domaćinstvu, zavisno od promera vodomera (stav 1.), pri čemu je predviđeno da se drugi oblik plaćanja cene odnosi na pokriće troškova održavanja mernih instrumenata i primarne kanalizacione mreže i odvođenja otpadnih voda (stav 2.), dok je za korisnike koji nisu priključeni na kanalizacionu mrežu, jer za to nema tehničkih mogućnosti, propisano da cenu u stalnom mesečnom iznosu plaćaju umanjenu za 20% (stav 3.). Osporenim odredbama člana 3. osporene Odluke uređen je način plaćanja navedenih komunalnih usluga za vlasnike poslovnog prostora čiji se poslovni prostor nalazi u sklopu stambenog objekta, a nemaju poseban instrument za poslovni prostor, kao i predviđanje izuzetka u pogledu propisanog načina plaćanja, ako vlasnik takvog poslovnog prostora nema tehničkih mogućnosti za postavljanje posebnog mernog instrumenta. Osporenim članom 4. Odluke određena su dva oblika plaćanja cene komunalne usluge iznošenja i deponovanja smeća i uređene su kategorije korisnika komunalne usluge koje plaćaju cenu po svakom od predviđenih oblika, pri čemu u prvu kategoriju spadaju preduzeća, ustanove, vlasnici poslovnog prostora, Centar za socijalni rad, škole, kulturno-sportski centar, Dom zdravlja, biblioteka, domaćinstva i vlasnici zgrade za odmor i oporavak, a u drugu kategoriju - vlasnici ugostiteljskih, trgovinskih, zanatskih i sličnih objekata, tezgi, frižidera, prikolica, šatri, konjskih zaprega i jahaćih konja. Prema osporenim odredbama člana 5. Odluke, mesečna naplata komunalnih usluga može se vršiti u vidu akontacije, a na bazi prosečne potrošnje iz prethodnog tromesečja, s tim da se stvarna isporuka obavezno utvrđuje u tri slučaja: pri promeni cena komunalnih usluga, najmanje tromesečno za domaćinstva i jednom godišnje za vlasnike zgrada za odmor i oporavak, a preduzećima, ustanovama i vlasnicima poslovnog prostora - jednom mesečno. Stavom 2. ovog člana Odluke određeno je da je korisnik komunalne usluge dužan da račun plati do 20-tog u mesecu za prethodni mesec, a vlasnici zgrade za odmor i oporavak u roku od 10 dana po dobijanju računa. Odredbama osporenog člana 6. Odluke predviđeno je da će se pijačne usluge naplaćivati po osnovu dnevnog, mesečnog i godišnjeg zakupa tezgi, pijačnog prostora, pijačnih mantila, kecelja, nadlaktica, vaga i kantara, a za poljoprivredne proizvode u procentu od vrednosti robe (stav 1.), dok će se pijačne usluge na stočnoj pijaci naplaćivati za korišćenje pijačnog prostora, za teretna motorna vozila – po motornom vozilu i za stoku – po grlu stoke (stav 2.). Stavom 1. osporenog člana 7. Odluke utvrđene su tri kategorije potrošača, pri čemu u prvu kategoriju spadaju preduzeća, ustanove i poslovni objekti, u drugu – škole, vrtići, Centar za socijalni rad, kulturno-sportski centar, Dom zdravlja i Biblioteka, a u treću – domaćinstva, vlasnici zgrada za odmor i oporavak i ostali. Odredbom stava 2. osporenog člana 7. Odluke predviđeno je da odnos cena i promenu kategorija utvrđuje Izvršni savet SO Čajetina. Odredbama čl. 8. i 9. Odluke predviđen je prestanak važenja ranije Odluke i stupanje na snagu ove Odluke.

Ustavni sud nalazi da su za ocenu zakonitosti osporene Odluke, sa stanovišta navoda podnosioca inicijative, od značaja odredbe Zakona o lokalnoj samoupravi, Zakona o komunalnim delatnostima i Zakona o uslovima za obavljanje prometa robe, vršenje usluga u prometu robe i inspekcijskom nadzoru.

Zakonom o lokalnoj samoupravi (''Službeni glasnik RS'', 129/07) propisano je: da opština, preko svojih organa, u skladu s Ustavom i zakonom uređuje i obezbeđuje obavljanje i razvoj komunalnih delatnosti (između ostalog i prečišćavanje i distribuciju vode, prečišćavanje i odvođenje atmosferskih i otpadnih voda, održavanje čistoće u gradovima i naseljima, održavanje deponija i uređivanje, održavanje i korišćenje pijaca), kao i organizacione, materijalne i druge uslove za njihovo obavljanje (član 20. tačka 5)); da su organi opštine skupština opštine, predsednik opštine, opštinsko veće i opštinska uprava (član 27.).

Zakonom o komunalnim delatnostima (''Službeni glasnik RS'', br. 16/97 i 42/98) propisano je: da opština, grad, odnosno grad Beograd, u skladu sa zakonom, uređuje i obezbeđuje uslove obavljanja komunalnih delatnosti i njihovog razvoja (član 2.); da komunalnu delatnost obavlja javno komunalno, odnosno drugo preduzeće i preduzetnik, zavisno od prirode komunalne delatnosti i konkretnih uslova i potreba u opštini, u skladu sa zakonom i propisima donetim na osnovu zakona (član 3. stav 3.); da su komunalne delatnosti, u smislu ovog zakona, delatnosti proizvodnje i isporuke komunalnih proizvoda i komunalnih usluga, koje su nezamenljiv uslov života i rada građana i drugih subjekata na određenom području, i to, pored ostalog, prečišćavanje i distribucija vode, prečišćavanje i odvođenje atmosferskih i otpadnih voda, održavanje čistoće u gradovima i naseljenim mestima i održavanje deponija (član 4. stav 1. tač. 1), 2), 5) i 8)), a da skupština opštine može, kao komunalne delatnosti odrediti i druge delatnosti od lokalnog interesa i propisati uslove i način njihovog obavljanja u koje, pored ostalog, spada i održavanje pijaca (član 4. stav 2.); da skupština opštine propisuje uslove i način organizovanja poslova u vršenju komunalnih delatnosti i uslove za korišćenje komunalnih proizvoda, odnosno komunalnih usluga, a naročito prava i obaveza javnog komunalnog ili drugog preduzeća, odnosno preduzetnika, koji obavljaju komunalnu delatnost i korisnika komunalnih proizvoda i usluga, kao i način naplate cene za komunalne proizvode, odnosno za korišćenje komunalnih usluga (član 13. stav 1. tač. 3) i 4)); da javno komunalno preduzeće odlučuje, uz saglasnost skupštine opštine, odnosno organa opštine koji skupština odredi o ceni komunalnih proizvoda i komunalnih usluga koju plaćaju neposredni korisnici (član 23. stav 1.); da elemente za obrazovanje cena komunalnih usluga čine vrsta, obim i kvalitet komunalnih usluga koji se utvrđuju standardima i normativima koje propiše opština, zatim vrednost sredstava angažovanih u pružanju usluga, obim i kvalitet uloženog rada u obavljanju komunalnih usluga i visina materijalnih troškova u obavljanju komunalnih usluga, prema standardima i normativima utroška energije, materijalnih i drugih troškova ili planskim kalkulacijama, kao i drugi elementi u zavisnosti od uslova na tržištu i specifičnosti pojedinih komunalnih usluga (član 24.).

Zakonom o uslovima za obavljanje prometa robe, vršenje usluga u prometu robe i inspekcijskom nadzoru (''Službeni glasnik RS'', br. 36/96, 20/97, 46/98, 34/01, 80/02 i 101/05) propisano je da se na pijaci vrši promet poljoprivrednih proizvoda na malo i veliko kao i usluge u prometu robe, na način propisan ovim zakonom, kao i da opština, odnosno grad, određuje mesto osnivanja pijaca i daje saglasnost na pijačni red o obavljanju prometa i usluga na pijaci, koji donosi organizacija za upravljanje pijacom (član 22.).

Ocenjujući saglasnost osporene Odluke sa odredbama navedenih zakona Ustavni sud je, kao prvo, utvrdio da je opština kao jedinica lokalne samouprave nadležna da, u skladu sa zakonom, uređuje i obezbeđuje obavljanje i razvoj komunalnih delatnosti, a da je skupština opštine ovlašćena da svojim propisom uredi uslove za korišćenje komunalnih proizvoda, odnosno komunalnih usluga, što, saglasno odredbi člana 13. stav 1. tačka 4) Zakona o komunalnim delatnostima, obuhvata i način naplate cene za komunalne proizvode, odnosno za korišćenje komunalnih usluga. Ustavni sud je, takođe, utvrdio da prema odredbi člana 20. tačka 5) Zakona o lokalnoj samoupravi, odnosno prema odredbama člana 4. stav 1. tač. 1), 2), 5) i 8) i stava 2. Zakona o komunalnim delatnostima, sve delatnosti obuhvaćene osporenom Odlukom predstavljaju komunalne delatnosti. Ustavni sud posebno ukazuje da terminološka neusklađenost naziva komunalne delatnosti koja se u Odluci označava kao ''proizvodnja i isporuka vode'' sa zakonskim nazivom ove delatnosti – ''prečišćavanje i distribucija vode'' ne čini osporenu Odluku nesaglasnom sa zakonom, jer je nesporno da je reč o istoj delatnosti, to jest o prečišćavanju i distribuciji vode, pošto, po prirodi stvari, vodu nije moguće ''proizvoditi'', već samo ''prečišćavati'' da bi bila korišćena kao komunalni proizvod, dok distribucija i isporuka jezički predstavljaju sinonime. Ocena Ustavnog suda u pogledu karaktera delatnosti obuhvaćenih osporenom Odlukom odnosi se i na održavanje i korišćenje pijaca. Ovo iz razloga što je ova delatnost odredbom člana 20. tačka 5) Zakona o lokalnoj samoupravi izričito navedena kao jedna od komunalnih delatnosti, dok je odredbom člana 4. stav 2. Zakona o komunalnim delatnostima propisano da skupština opštine može kao komunalne delatnosti odrediti i druge delatnosti od lokalnog značaja, među kojima se, primera radi, navodi i održavanje pijaca. Ustavni sud ističe da ''održavanje pijaca'' i ''održavanje i korišćenje pijaca'' zapravo predstavlja jednu istu komunalnu delatnost, imajući u vidu da se navedena delatnost sa stanovišta pružaoca usluge ispoljava kao održavanje pijaca, a sa stanovišta korisnika iste usluge kao njihovo korišćenje.

Polazeći od navedenog, Ustavni sud je ocenio da nije osnovan navod podnosioca inicijative da su osporenom Odlukom uređena pitanja koja su u nadležnosti preduzeća koje obavlja komunalnu delatnost, jer, saglasno odredbi člana 23. stav 1. Zakona o komunalnim delatnostima javno preduzeće odlučuje samo o ceni komunalnih usluga, i to uz saglasnost skupštine opštine, odnosno organa opštine koji skupština odredi, dok uslove za korišćenje komunalnih proizvoda i usluga propisuje skupština opštine. Ustavni sud je ocenio da iz zakonske obaveze opštine da obezbedi obavljanje i razvoj komunalnih delatnosti proizlazi i ovlašćenje skupštine opštine da propiše, pored ostalog, i elemente za obrazovanje cena komunalnih usluga i način njihove naplate, jer su komunalne delatnosti, prema odredbi člana 4. stav 1. Zakona o komunalnim delatnostima, delatnosti proizvodnje i isporuke komunalnih proizvoda i usluga koje su nezamenljiv uslov života i rada građana i drugih subjekata na određenom području.

U pogledu navoda inicijatora da je odredbama člana 2. Odluke ustanovljena ''posebna vrsta poreza ili neke fiksne dažbine koju moraju da plaćaju potrošači vode za piće nezavisno od količine utrošene vode, veličine objekta ili bilo kojih drugih merila ili elemenata'', Ustavni sud je ocenio da plaćanje cene za korišćenje komunalnih usluga proizvodnje i isporuke vode i odvođenje otpadnih voda, pored utroška vode po m³, i u vidu stalnog mesečnog iznosa po instaliranom vodomeru, nije nesaglasno zakonu. Ovo stoga što je odredbom stava 2. istog člana Odluke izričito propisano da se cena naplaćena u ovom obliku odnosi na pokriće troškova održavanja mernih instrumenata i primarne kanalizacione mreže i odvođenje otpadnih voda, a odredbom člana 24. tačka 4) Zakona o komunalnim delatnostima je propisano da jedan od elemenata za obrazovanje cena komunalnih usluga čini i visina materijalnih troškova u obavljanju komunalnih delatnosti. Upravo polazeći od Zakonom propisanih elemenata za obrazovanje cene, stav 3. člana 2. Odluke predviđa umanjenje cene na osnovu ovog elementa za korisnike usluga koji nisu priključeni na kanalizacionu mrežu, jer za to nema tehničkih mogućnosti, pošto cena usluge koju oni koriste treba i može da obuhvati samo elemente koji se odnose na troškove održavanja mernih instrumenata, kao deo cene za korišćenje vode kao komunalnog proizvoda, a ne i na troškove održavanja kanalizacione mreže, jer ovu uslugu nisu u mogućnosti da koriste.

Ustavni sud je ocenio da navodi kojima se osporavaju odredbe člana 3. Odluke - da nisu utvrđeni postupak i subjekt koji utvrđuje da li ima ili nema tehničkih mogućnosti za poseban merni instrument, ne mogu biti od značaja za ocenu zakonitosti osporene Odluke, jer navedena pitanja nisu predmet njenog uređivanja, pošto ne spadaju u način naplate cene za komunalne proizvode i usluge, već su tehničke prirode, te jedino davalac usluge može ceniti postojanje ili nepostojanje tehničkih mogućnosti.

Povodom osporavanja mogućnosti akontativne naplate komunalnih proizvoda i usluga koje se koriste, a kako je to propisano odredbama člana 5. Odluke, Ustavni sud ukazuje da odredbe Zakona o komunalnim delatnostima ne propisuju obavezan način naplate, već, kao što je rečeno, ovlašćuju skupštinu opštine da ovo pitanje uredi svojim aktom. Iz navedenog, po oceni Ustavnog suda, proizlazi da je skupština opštine ovlašćena da autonomno odredi na koji način i u kojim rokovima će se vršiti naplata cene za isporučene komunalne proizvode i usluge, što ne isključuje i pravo da odredi i plaćanje u vidu akontacije na bazi prosečne potrošnje iz prethodnog tromesečja, kako je to učinjeno osporenom Odlukom. S druge strane, Ustavni sud ukazuje da ne stoje navodi podnosioca inicijative da Odlukom nisu utvrđeni rokovi u kojima komunalno preduzeće mora da fakturiše proizvode ili usluge koje pruža. Naprotiv, odredba člana 5. stav 1. osporene Odluke u al. 1. do 3. izričito propisuje kada se obavezno utvrđuje stvarna isporuka vode, što znači i stvarna cena za iskorišćenu vodu.

S obzirom na izneto, Ustavni sud je utvrdio da se ne mogu prihvatiti kao osnovani navodi podnosioca inicijative o nesaglasnosti sa zakonom odredaba čl. 1. do 6. osporene Odluke. Sud dodatno ukazuje da za ocenu zakonitosti osporene Odluke, a posebno odredaba člana 6. Odluke nisu od značaja odredbe člana 22. Zakona o uslovima za obavljanje prometa robe, vršenje usluga u prometu robe i inspekcijskom nadzoru, jer navedene odredbe ovog zakona propisuju samo koji promet se vrši na pijaci i daju ovlašćenje jedinici lokalne samouprave da odredi mesto osnivanja pijace i dâ saglasnost na pijačni red.

Imajući u vidu navedeno, Ustavni sud u označenom delu nije prihvatio inicijativu, saglasno odredbi člana 53. stav 3. Zakona o Ustavnom sudu (''Službeni glasnik RS'', broj 109/07).

Međutim, u pogledu osporene odredbe člana 7. stav 2. Odluke kojom je predviđeno da odnos cena i promenu kategorija utvrđuje Izvršni savet SO Čajetina, Ustavni sud je utvrdio da navedena odredba nije u skladu sa zakonom. Naime, odredbom člana 23. stav 1. Zakona o komunalnim delatnostima propisano je da javno komunalno preduzeće odlučuje, uz saglasnost skupštine opštine, odnosno organa opštine koji skupština odredi, o ceni komunalnih proizvoda i komunalnih usluga koju plaćaju neposredni korisnici. Ustavni sud ukazuje da iz navedene zakonske odredbe proizlazi da cenu komunalnih proizvoda i usluga određuje njihov davalac, da skupština opštine može preneti samo ovlašćenje za davanje saglasnosti na cene i da se ovo ovlašćenje može preneti samo na neki od zakonom ustanovljenih organa opštine. U konkretnom slučaju, skupština opštine Čajetina nije prenela ovlašćenje za davanje saglasnosti na cene javnog komunalnog preduzeća, već je odredila da odnos cene i kategorije (korisnika) utvrđuje Izvršni odbor. S jedne strane, odnos cena utvrđuje sam davalac usluge kroz utvrđivanje cena, pa stoga skupština opštine ili organ koji ona odredi može samo da dâ saglasnost na cene koje su za pojedine kategorije korisnika utvrđene u određenom odnosu, a ne da utvrđuje taj odnos. S druge strane, promena kategorija u koje su stavom 1. člana 7. osporene Odluke razvrstani korisnici usluga predstavlja izmenu same Odluke, za koju je nadležna samo skupština opštine. Stoga je Ustavni sud ocenio da navedena odredba osporenog akta nije u saglasnosti sa Zakonom o komunalnim delatnostima. Pored toga, Ustavni sud je utvrdio da osporena odredba Odluke nije saglasna ni sa članom 27. Zakona o lokalnoj samoupravi kojim se ne predviđa postojanje izvršnog saveta skupštine opštine kao organa opštine.

Polazeći od navedenog, Ustavni sud je utvrdio da odredba člana 7. stav 2. osporene Odluke o obliku i načinu plaćanja komunalnih usluga nije u saglasnosti sa zakonom, odlučivši o spornom ustavnopravnom pitanju bez donošenja rešenja o pokretanju postupka, saglasno odredbi člana 53. stav 2. Zakona o Ustavnom sudu, jer je u toku prethodnog postupka pravno stanje potpuno utvrđeno i prikupljeni podaci pružaju pouzdan osnov za odlučivanje.

Na osnovu izloženog i odredaba člana 45. tačka 4), člana 46. tačka 5) Zakona o Ustavnom sudu i člana 84. Poslovnika o radu Ustavnog suda (''Službeni glasnik RS'', br. 24/08 i 27/08), Ustavni sud je odlučio kao u izreci.

Na osnovu odredbe člana 168. stav 3. Ustava Republike Srbije, odredba člana 7. stav 2. Odluke navedene u tački 1. izreke, prestaje da važi danom objavljivanja Odluke Ustavnog suda u ''Službenom glasniku Republike Srbije''.

PREDSEDNIK

USTAVNOG SUDA

dr Bosa Nenadić

Nezakonitost odluke o cenama komunalnih usluga donete od strane Izvršnog saveta

Kratak pregled

Tekst originalne odluke

Slični dokumenti