Odluka Ustavnog suda o neustavnosti opštinske odluke o oslobađanju od naknade za korišćenje građevinskog zemljišta

Kratak pregled

Ustavni sud je utvrdio da odredbe člana 7. Odluke opštine Velika Plana o oslobađanju od plaćanja naknade za korišćenje i uređivanje građevinskog zemljišta nisu u saglasnosti sa Ustavom i zakonom, jer opština nije imala zakonsko ovlašćenje da propisuje takva oslobađanja.

Tekst originalne odluke

Republika Srbija
USTAVNI SUD
IUo-1221/2010
06.12.2012.
Beograd

Ustavni sud u sastavu: predsednik dr Dragiša B. Slijepčević i sudije dr Olivera Vučić, dr Marija Draškić, Bratislav Đokić, Vesna Ilić Prelić, dr Agneš Kartag Odri, Katarina Manojlović Andrić, dr Bosa Nenadić, Milan Stanić, dr Dragan Stojanović, mr Tomislav Stojković, Sabahudin Tahirović i Predrag Ćetković, na osn ovu člana 167. stav 1. tačka 4 . Ustava Republike Srbije, na sednici održanoj 6. decembra 2012 . godine, doneo je

O D L U K U

Utvrđuje se da odredbe člana 7 . Odluke o kriterijumima i merilima za utvrđivanje zakupnine, naknade za uređivanje i naknade za korišćenje građevinskog zemljišta za područje opštine Velika Plana (''Međuopštinski službeni list'', br. 12/03, 10/05, 4/09 i 9/10), nisu u saglasnosti sa Ustavom i zakonom.

O b r a z l o ž e nj e

Ustavnom sudu podneta je inicijativa za pokretanje postupka za ocenu ustavnosti i zakonitosti člana 3. Odluke o izmeni i dopuni Odluke o kriterijumima i merilima za utvrđivanje zakupnine, naknade za uređivanje i naknade za korišćenje građevinskog zemljišta za područje opštine Velika Plana (''Međuopštinski službeni list'', broj 9/10).

U inicijativi se navodi da osporena Odluka nije u saglasnosti sa Ustavom iz razloga što se odredbom člana 3. ove odluke, koja predviđa oslobađanje plaćanja naknade za korišćenje građevinskog zemljišta, dovode u neravnopravan položaj privrednici koji su svoje objekte izgradili pre donošenja osporene Odluke i koji su obveznici plaćanja naknade za korišćenje građevinskog zemljišta. Inicijator smatra da n avedena odluka nije u saglasnosti ni sa članom 77. Zakona o planiranju i izgradnji iz 2003. godine, zato što ovaj član Zakona ne sadrži odredbu kojom se za obveznike naknade za korišćenje građevinskog zemljišta propisuju olak šice ili oslobađanje plaćanja naknade, kao ni ovlašćenje za opštinu da uređuje olakšice i oslobađanja obaveze plaćanja ove naknade. Istovremeno, inicijator ukazuje da je članom 220. Zako na o planiranju i izgradnji iz 2009. godine propisano da se naknada za korišćenje građevinskog zemljišta plaća u skladu sa Zakonom o planiranju i izgradnji ("Službeni glasnik PC", 6p . 47/03 i 34/06), dok se navedena naknada ne integriše u porez na imovinu.

U odgovoru donosioca osporene Odluke se navodi da, iako podnosilac inicijative nije naveo sa kojom odredbom Ustava osporena Odluka nije u saglasnosti, ne stoji njegova deklarativna tvrdnja da se oslobađanjem plaćanja naknade za korišćenje građevinskog zemljišta dovode u neravnopravan položaj privrednici koji su svoje objekte izgradili pre donošenja osporene Odluke i koji su obveznici plaćanja naknade za korišćenje građevinskog zemljišta, zbog toga što su u vreme kada su gradili te objekte bili u ravnopravnom položaju sa svima ostalima, jer su naknade po tom osnovu u to vreme bile iste za sve, svima su unapred bile poznate i na sve se jednako primenjivale. Donosilac os porenog akta takođe ističe da rešenje predviđeno u članu 3. osporene Odluke, kojim je propisano oslobođenje od plaćanja naknade za korišćenje građevinskog zemljišta u unapred određenom vremenskom periodu, u planskim dokumentima određenim i o trošku lokalne samouprave komunalno opremljenim radnim zonama , predstavlja deo ekonomske i razvojne politike lokalne samouprave, koja se ostvaruje raznim podsticajima novim investitorima za otvaranje novih radnih mesta. Povodom osporavanja zakonitosti člana 3. Odluke, donosilac ističe da Zakonom o planiranju i izgradnji i Zakonom o finansiranju lokalne samouprave nije zabranjeno davanje olakšica i oslobađanje od plaćanja ove naknade, pa smatra da je autonomno pravo jedinice lokalne samouprave da samostalno, u skladu sa zakonom, utvrđuje način i merila za određivanje visine naknade za korišćenje građevinskog zemljišta, kao svog izvornog prihoda, čime je konsumirano i pravo jedinice lokalne samouprave na davanje olakšica i oslobođenja od plaćanja te naknade.

U sprovedenom postupku Ustavni sud je utvrdio sledeće:

Skupština opštine Velika Plana je, na sednici od 23. oktobra 2003. godine, donela Odluku o kriterijumima i merilima za utvrđivanje zakupnine, naknade za uređivanje i naknade za korišćenje građevinskog zemljišta za područje opštine Velika Plana, na osnovu odredaba člana 74. Zakona o planiranju i izgradnji (''Službeni glasnik RS'', broj 47/03) i čl. 89 i 96. Statuta opštine Velika Plana (''Međuopštinski službeni list'', br. 2/2000, 5/2000 i 12/02). Ovom odlukom bliže se utvrđuju obveznici, merila, visina, način i rokovi plaćanja zakupnine, naknade za uređivanje i naknade za korišćenje građevinskog zemljišta u naseljima na području Velika Plana, osim naselja Velika Plana (član 1. stav 1. Odluke). Odredbama člana 7. Odluke određeni su slučajevi oslobađanja od plaćanja naknade za uređivanje i naknade za korišćenje građevinskog zemljišta. Ovim članom Odluke propisano je: da se naknada za korišćenje građevinskog zemljišta ne plaća za zemljište koje služi za javnu upotrebu (stav 1.) ; da se pod zemljištem koje služi za javnu upotrebu, u smislu ove odluke, smatra zemljište koje se koristi - za vojne potrebe i za potrebe odbrane zemlje, za zaštitu od štetnog dejstva vode (obalo utvrde, nasipi, kanali), za ulice, puteve i železničke koloseke van staničnog prostora, za dečja igrališta, za rekreativne, parkovske i druge javne zelene površine u gradu, za groblja i objekte na njima, za sportske terene kojima upravljaju škole ili organizacije čiji je osnivač SO-e Velika Plana, za neizgrađeno građevinsko zemljište koje je urbanističkim planom predviđeno za izgradnju do roka za realizaciju utvrđenog odgovarajućim planskim dokumentom ( stav 2.); da se naknada za korišćenje i naknada za uređivanje građevinskog zemljišta ne plaća za objekte – vodovodna mreža, rezervoari, bunari i crpna stanica, kanalizaciona mreža, sistem za prečišćavanje otpadnih voda, za sportske objekte kojima upravljaju škole ili organizacije čiji je osnivač SO-e Velika Plana (osim komercijalnog prostora u njima) (stav 3.); da se naknada za korišćenje građevinskog zemljišta ne plaća za objekte - gde ukupna površina stambenih objekata na jednoj građevinskoj parceli ne prelazi 250 m2 neto površine , osim u Lozoviku i gde ukupna površina pomoćnih, poljoprivrednih i drugih pratećih objekata ne prelazi 300 m2 neto površine (stav 4.) ; da u slučajevi ma kada površina objekata prelazi navedene vrednosti iz prethodnog stava, naknada za korišćenje građevinskog zemljišta se plaća za razliku između površine objekta i navedenih vrednosti (stav 5.) .

Skupština opštine Velika Plana je, na sednici od 2. juna 2010. godine, donela osporenu Odluku o izmeni i dopuni Odluke o kriterijumima i merilima za utvrđivanje zakupnine, naknade za uređivanje i naknade za korišćenje građevinskog zemljišta za područje opštine Velika Plana (''Međuopštinski službeni list'', broj 9/10). Odredbama člana 3. osporene Odluke o izmeni i dopuni Odluke dopunjen je član 7. osnovne Odluke novim stavom 4, kojim je propisano da se pravna lica i preduzetnici koji obavljaju delatnost u radnim zonama definisanim odgovarajućim urbanističkim dokumentima oslobađaju plaćanja naknade za korišćenje građevinskog zemljišta.

Inicijator nije naveo odredbe Ustava u odnosu na koje traži ocenu ustavnosti osporene Odluke. Ustavni sud se stoga prvenstveno bavio pitanjem zakonitosti osporene Od luke, koje se u suštini pokreće podnetom inicijativom, ali i pitanjem njene ustavnosti koje se nužno nametnulo povodom ocene zakonitosti.

Ustavni sud smatra da je za ocenu ustavnosti osporene Odluke značajna odredba člana 195. stav 2. Ustava Republike Srbije , kojom je utvrđeno da odluke i drugi opšti akti autonomnih pokrajina i jedinica lokalne samouprave moraju biti saglasni sa zakonom.

Zakon o planiranju i izgradnji (''Službeni glasnik RS'', br. 47/03, 34/06, 39/09-Odluka Ustavnog suda i 72/09-drugi Zakon), u odnosu na koji inicijator traž i ocenu zakonitosti osporenih Odluka, prestao je da važi 11. septembra 2009. godine, na osnovu odredbe člana 222. stav 1. Zakona o planiranju i izgradnji (''Službeni glasnik RS'', br . 72/09, 81/09-ispravka, 64/10-Odluka US i 24/11). Novi Zakon o planiranju i izgradnji ne predviđa plaćanje naknade za korišćenje građevinskog zemljišta, koja je bila propisana odredbama člana 77. Zakona iz 2003. godine , zbog promene u režimu svojine na građevinskom zemljištu. Međutim, odredbom člana 220. važećeg Zakona o planiranju i izgradnji propisano je da se naknada za korišćenje građevinskog zemljišta plaća u skladu sa Zakonom o planiranju i izgradnji iz 2003. godine, dok se navedena naknada ne integriše u porez na imovinu. Ustavni sud ukazuje da je ovo rešenje potvrđeno i oročeno odredbom člana 89. stav 1. Zakona o izmenama i dopunama Zakona o planiranju i izgradnji (''Službeni glasnik RS'', broj 24/11), kojom je propisano da se naknada za korišćenje građevinskog zemljišta plaća u skladu sa Zakonom o planiranju i izgradnji ("Službeni glasnik RS", br. 47/03 i 34/06), dok se navedena naknada ne integriše u porez na imovinu, a najkasnije do 31. decembra 2013. godine.

Imajući u vidu navedeno, Ustavni sud je konstatovao da se ocena zakonitosti osporene Odluke može izvršiti u odnosu na odredbe Zakona o planiranju i izgradnji iz 2003. godine, koje se odnose na naknadu za korišćenje građevinskog zemljišta .

Zakonom o planiranju i izgradnji iz 2003. godine propisano je: da građevinsko zemljište jeste zemljište na kojem su izgrađeni objekti i zemljište koje služi redovnoj upotrebi tih objekata, kao i zemljište koje je, u skladu sa zakonom, odgovarajućim planom predviđeno za izgradnju i redovno korišćenje objekata i da se građevinsko zemljište koristi prema njegovoj nameni i na način kojim se obezbeđuje njegovo racionalno korišćenje, u skladu sa zakonom (član 67.); da građevinsko zemljište može biti javno građevinsko zemljište i ostalo građevinsko zemljište (član 68.); da javno građevinsko zemljište određuje opštim aktom opština, u skladu sa ovim zakonom i urbanističkim planom, kao i da se javno građevinsko zemljište ne može otuđiti iz državne svojine (član 70. st. 1. i 7.); da se građevinsko zemljište koristi kao izgrađeno i neizgrađeno, da je izgrađeno građevinsko zemljište ono zemljište na kome su izgrađeni objekti u skladu sa zakonom, namenjeni za trajnu upotrebu, dok je neizgrađeno građevinsko zemljište ono zemljište na kojem nisu izgrađeni objekti, na kojem su izgrađeni objekti suprotno zakonu ili na kojem su izgrađeni privremeni objekti (član 75.). Odredbama člana 77. ovog zakona određeno je: da naknadu za korišćenje izgrađenog javnog građevinskog zemljišta i ostalog građevinskog zemljišta u državnoj svojini plaća vlasnik objekta (stav 1.); da, izuzetno, naknadu iz stava 1. ovog člana plaća nosilac prava korišćenja na objektu, odnosno posebnom delu objekta, a ako je objekat, odnosno poseban deo objekta dat u zakup, naknadu plaća zakupac objekta, odnosno dela objekta (stav 2.); da naknadu za korišćenje neizgrađenog javnog građevinskog zemljišta i ostalog građevinskog zemljišta u državnoj svojini plaća korisnik (stav 3.); da se visina naknade iz st. 1. i 2. ovog člana utvrđuje u zavisnosti od obima i stepena uređenosti zemljišta, njegovog položaja u naselju, opremljenosti zemljišta objektima društvenog standarda, saobraćajne povezanosti zemljišta sa lokalnim, odnosno gradskim centrom i drugim sadržajima u naselju, odnosno pogodnostima koje zemljište ima za korisnike (stav 4.); da bliže kriterijume, merila, visinu, način i rokove plaćanja naknade iz st. 1. i 2. ovog člana, propisuje opština, odnosno grad, odnosno grad Beograd (stav 5.); da se prinudna naplata naknade iz st. 1. i 2. ovog člana vrši po propisima kojima se uređuje poreski postupak i poreska administracija (stav 6.). Odredbama člana 78. Zakona propisano je: da se naknada za korišćenje ostalog građevinskog zemljišta koje nije u državnoj svojini plaća ako je to zemljište sredstvima opštine, odnosno drugim sredstvima u državnoj svojini opremljeno osnovnim objektima komunalne infrastrukture (električna mreža, vodovod, pristupni put i sl.) (stav 1.); da se naknada za korišćenje ostalog neizgrađenog građevinskog zemljišta plaća i u slučaju ako se to zemljište ne privede nameni, odnosno ne ponudi u otkup opštini radi privođenja nameni u roku od dve godine od dana donošenja urbanističkog plana (stav 2.); da se visina naknade iz stava 2. ovog člana utvrđuje kao i za ostalo izgrađeno građevinsko zemljište, u skladu sa ovim zakonom (stav 3.); da se u pogledu utvrđivanja obaveze plaćanja naknade iz st. 1. i 2. ovog člana primenjuju odredbe člana 77. ovog zakona u pogledu merila, visine, načina, rokova plaćanja i prinudne naplate naknade (stav 4.) .

Važećim Zakonom o planiranju i izgradnji iz 2009. godine propisano je: da se za uređivanje građevinskog zemljišta plaća naknada, da jedinica lokalne samouprave uređuje građevinsko zemljište i stara se o njegovom racionalnom korišćenju prema nameni zemljišta predviđenoj planskim dokumentom, u skladu sa zakonom, da se sredstva dobijena od naknade za uređivanje građevinskog zemljišta koriste za uređivanje građevinskog zemljišta, pribavljanje građevinskog zemljišta i izgradnju i održavanje objekata komunalne infrastrukture (član 92.); da n aknadu za uređivanje građevinskog zemljišta plaća investitor, da se visina naknade za uređivanje građevinskog zemljišta utvrđuje na osnovu sledećih kriterijuma - stepena komunalne opremljenosti, godišnjih programa za uređivanje građevinskog zemljišta, urbanističke zone, namene i površine objekta , da namena građevinskog zemljište može biti - stanovanje, komercijalna delatnost, proizvodna delatnost i ostale namene , da jedinica lokalne samouprave propisuje merila za obračun visine naknade za uređivanje građevinskog zemljišta na osnovu kriterijuma iz stava 2. ovog člana, da investitor i jedinica lokalne samouprave, odnosno privredno društvo, javno preduzeće ili druga organizacija iz člana 91. ovog zakona, zaključuju ugovor kojim se uređuju međusobni odnosi u pogledu uređivanja građevinskog zemljišta, utvrđuje visina naknade za uređivanje građevinskog zemljišta, dinamika plaćanja, obim, struktura i rokovi za izvođenje radova na uređivanju zemljišta, kao i postupak i uslovi izmene ugovora (promena namene, površine objekta i dr.) (član 93.); da se neizgrađeno građevinsko zemljište koje nije opremljeno u smislu ovog zakona, a nalazi se u obuhvatu plana generalne regulacije, odnosno plana detaljne regulacije, može komunalno opremiti i sredstvima fizičkih i pravnih lica, da se za objekte koji će se graditi na lokaciji, odnosno zoni koja se komunalno oprema sredstvima vlasnika odnosno zakupca, naknada za uređivanje građevinskog zemljišta umanjuje za stvarne troškove komunalnog opremanja, a najviše do 60% od visine naknade utvrđene prema merilima za obračun za tu lokaciju, odnosno zonu (član 94. st. 1. i 4.).

Zakonom o lokalnoj samoupravi (''Službeni glasnik RS'', broj 129/07) propisano je : da opština, preko svojih organa, u skladu s Ustavom i zakonom utvrđuje stope izvornih prihoda opštine, način i merila za određivanje visine lokalnih taksi i naknada i da donosi programe uređenja građevinskog zemljišta, uređuje i obezbeđuje vršenje poslova uređenja i korišćenja građevinskog zemljišta i utvrđuje visinu naknade za uređivanje i korišćenje građevinskog zemljišta (član 20. tač. 4) i 8)).

Zakonom o finansiranju lokalne samouprave (''Službeni glasnik RS'', br. 62/06 , 47/11 i 93/12) propisano je: da jedinici lokalne samouprave pripadaju izvorni prihodi ostvareni na njenoj teritoriji u koje spadaju, pored taksativno navedenih naknada u ovom članu Zakona, i druge naknade, u skladu sa zakonom (član 6. tačka 7)) i da stope izvornih prihoda, kao i način i merila za određivanje visine lokalnih taksi i naknada utvrđuje skupština jedinice lokalne samouprave svojom odlukom, u skladu sa zakonom (član 7. stav 1.).

Na osnovu navedenog, sledi da je opština ovlašćena da uređuje i obezbeđuje korišćenje građevinskog zemljišta, kao i da je nadležni organ opštine ovlašćen da svojom odlukom utvrdi visinu naknade za korišćenje građevinskog zemljišta. Međutim, osporenom odredbom člana 3. Odluke o izmeni i dopuni Odluke, Skupština opštine Velika Plana je odredila subjekte koji se oslobađaju plaćanja naknade za korišćenje građevinskog zemljišta, tj. propisala je da se pravna lica i preduzetnici koji obavljaju delatnost u radnim zonama definisanim odgovarajućim urbanističkim dokumentima oslobađaju plaćanja naknade za korišćenje građevinskog zemljišta. Razmatrajući odredbu ovog člana Odluke, Ustavni sud je konstatovao da su odredbama člana 77. st. 1. do 3. Zakona o planiranju i izgradnji iz 2003. godine određeni obveznici plaćanja naknade za korišćenje izgrađenog i neizgrađenog javnog građevinskog zemljišta i ostalog građevinskog zemljišta u državnoj svojini, a da je odredbom člana 78. stav 1. Zakona utvrđena obaveza plaćanja naknade za korišćenje ostalog građevinskog zemljišta koje nije u državnoj svojini samo pod uslovom da je to zemljište sredstvima opštine, odnosno drugim sredstvima u državnoj svojini opremljeno osnovnim objektima infrastrukture. Navedeni Zakon ne sadrži odredbe kojima se obveznici naknade za korišćenje građevinskog zemljišta oslobađaju obaveze plaćanja ove vrste naknade, niti odredbe kojima se organ jedinice lokalne samouprave ovlašćuje da propiše oslobađanje od plaćanja ove naknade. Imajući u vidu navedeno, Ustavni sud je ocenio da Skupština opštine Velika Plana nije imala zakonsko ovlašćenje da od obaveze plaćanja ove naknade izuzme pojedine subjekte, niti građevinsko zemljište na teritoriji svoje opštine koje se koristi za određene namene. Iz tih razloga Ustavni sud je ocenio da odredba člana 3. osporene Odluke nije u saglasnosti sa odredbama čl. 77. i 78. Zakona o planiranju i izgradnji iz 2003. godine.

Ustavni sud je, takođe, u postupku ocenjivanja ustavnosti i zakonitosti osporenog akta utvrdio da su članom 7. osnovnog teksta Odluke, koji je samo dopunjen osporenim članom 3. Odluke o izmeni i dopuni Odluke, uređena pitanja koja se odnose na oslobađanje od plaćanja naknade za uređivanje i naknade za korišćenje građevinskog zemljišta. Polazeći od navedenog i činjenice da Ustavni sud u postupku ocenjivanja ustavnosti i zakonitosti osporenog akta nije ograničen zahtevom inicijatora, saglasno članu 54. stav 1. Zakona o Ustavnom sudu (''Službeni glasnik RS'', br. 109/07 i 99/11), Ustavni sud je stao na stanovište da se osnovano može postaviti pitanje saglasnosti člana 7. Odluke u celini sa Ustavom i zakonom. Naime, kako je Ustavni sud već utvrdio, prilikom ocene zakonitosti člana 3. Odluke o izmeni i dopuni Odluke, da Skupština opštine Velika Plana nije imala zakonsko ovlašćenje da od obaveze plaćanja naknade za korišćenje građevinskog zemljišta izuzme pojedine subjekte, niti građevinsko zemljište na teritoriji svoje opštine koje se koristi za određene namene, to su, iz istih razloga, i odredbe člana 7. Odluke, koje se odnose na oslobađanje od plaćanja ove naknade, u suprotnosti sa čl. 77. i 78. Zakona o planiranju i izgradnji iz 2003. godine. Što se pak, tiče stava 3. člana 7. Odluke, kojim je predviđeno oslobađanje od plaćanja ne samo naknade za korišćenje građevinskog zemljišta, već i naknade za uređivanje građevinskog zemljišta za pojedine objekte, Ustavni sud, najpre ukazuje da je naknada za uređivanje građevinskog zemljišta regulisana odredbama čl. 92. do 94. Zakona o planiranju i izgradnji iz 2009. godine. Iz navedenih odredaba Zakona sledi da jedinica lokalne samouprave ima samo ovlašćenje da propiše merila za obračun visine naknade za uređivanje građevinskog zemljišta na osnovu kriterijuma koji su utvrđeni članom 93. st. 2. i 3. Zakona. Jedini vid olakšice, ali ne i oslobađanja od plaćanja ove vrste naknade, predviđen je članom 94. st. 4. i 5. Zakona, kojim je propisano da se za objekte koji će se graditi na lokaciji, odnosno zoni koja se komunalno oprema sredstvima vlasnika, odnosno zakupca, naknada za uređivanje građevinskog zemljišta umanjuje za stvarne troškove komunalnog opremanja, a najviše do 60% od visine naknade utvrđene prema merilima za obračun za tu lokaciju, odnosno zon u i da se fizičkim i pravnim licima koji su vlasnici na građevinskom zemljištu na kome je po važećem planskom dokumentu planirana izgradnja komunalne infrastrukture, može priznati tržišna vrednost tog zemljišta kao stvarni trošak komunalnog opremanja zemljišta. Saglasno navedenom, Ustavni sud je konstatovao da n avedeni Zakon ne sadrži odredbe kojima se obveznici naknade za uređivanje građevinskog zemljišta oslobađaju obaveze plaćanja ove vrste naknade, niti odredbe kojima se organ jedinice lokalne samouprave ovlašćuje da propiše oslobađanje od plaćanja ove naknade, pa je stoga Skupština opštine Velika Plana prekoračila svoje ovlašćenje iz Zakona i kada je odredila oslobađanje od plaćanja naknade za uređivanje građevinskog zemljišta za pojedine objekte iz člana 7. stav 3. Odluke. Kako Skupština opštine Velika Plana nije imala zakonsko ovlašćenje da uredi pitanja koja se odnose na oslobađanje od plaćanja naknade za uređivanje i naknade za korišćenje građevinskog zemljišta, to je Ustavni sud utvrdio da odredbe član a 7. Odluke o kriterijumima i merilima za utvrđivanje zakupnine, naknade za uređivanje i naknade za korišćenje građevinskog zemljišta za područje opštine Velika Plana (''Međuopštinski službeni list'', br. 12/03, 10/05, 4/09 i 9/10) u celini, nisu u saglasnosti sa zakonom.

Na osnovu iznetog i odredbe člana 53. stav 3 . Zakona o Ustavnom sudu, Ustavni sud je utvrdio da odredbe člana 7. navedene Odluke nisu u saglasnosti sa zakonom. Ustavni sud je odlučio bez donošenja rešenja o pokretanju postupka, jer su navedenim odredbama osporene Odluke regulisana pitanja o kojima Sud već ima zauzet stav. Kako je članom 195. stav 2. Ustava utvrđeno da opšti akti jedinica lokalne samouprave moraju biti saglasni sa zakonom, to odredbe osporene Odluke za koje je utvrđeno da nisu u saglasnosti sa zakonom, nisu saglasne ni sa Ustavom.

Imajući u vidu sve izloženo, Usta vni sud je, na osnovu odredaba člana 42a stav 1. tačka 2) i člana 45. stav 1. tač. 1) i 4) Zakona o Ustavnom sudu, doneo Odluku kao u izreci.

Na osnovu člana 168. stav 3. Ustava, odredbe člana 7. Odluke o kriterijumima i merilima za utvrđivanje zakupnine, naknade za uređivanje i naknade za korišćenje građevinskog zemljišta za područje opštine Velika Plana navedene u izreci, prestaju da važe danom objavljivanja Odluke Ustavnog suda u ''Službenom glasniku Republike Srbije''.

PREDSEDNIK

USTAVNOG SUDA

dr Dragiša B. Slijepčević

Odluka Ustavnog suda o neustavnosti opštinske odluke o oslobađanju od naknade za korišćenje građevinskog zemljišta

Kratak pregled

Tekst originalne odluke

Slični dokumenti