Neustavnost zaključka Gradskog veća o naknadi troškova prevoza zbog nenaležnosti organa

Kratak pregled

Ustavni sud je utvrdio da Zaključak Gradskog veća Grada Niša o naknadi troškova prevoza nije u saglasnosti sa Ustavom i zakonom. Gradsko veće, kao izvršni organ, nije nadležno da opštim aktom uređuje prava iz radnog odnosa.

Tekst originalne odluke

Republika Srbija
USTAVNI SUD
IUo-53/2023
07.03.2024.
Beograd

Ustavni sud u sastavu: predsednik Snežana Marković i sudije Gordana Ajnšpiler Popović, Tatjana Đurkić, Vesna Ilić Prelić, dr Dragana Kolarić, dr Tamaš Korhec ( Korhecz Tamás), Miroslav Nikolić, dr Vladan Petrov, dr Nataša Plavšić i dr Milan Škulić, na osnovu člana 167. stav 1. tačka 4. Ustava Republike Srbije, na sednici održanoj 7. marta 2024. godine, doneo je

O D L U K U

1. Utvrđuje se da Zaključak Gradskog veća Grada Niša, broj: 595-6/2022-03 od 9. juna 2022. godine, nije u saglasnosti sa Ustavom i zakonom.

2. Odbacuje se zahtev za obustavu izvršenja pojedinačnih akata ili radnji preduzetih na osnovu Zaključka iz tačke 1.

O b r a z l o ž e nj e

Ustavnom sudu podneta je inicijativa za pokretanje postupka za ocenu ustavnosti i zakonitosti Zaključka navedenog u izreci.

Podnosilac inicijative navodi da je rešenje predviđeno osporenim Zaključkom nesaglasno sa Ustavom zajemčenim pravom na rad, jer se zaposlenima otežava dolazak na posao, kao i sa članom 118. Zakona o radu kojim je propisano pravo zaposlenih na naknadu troškova za dolazak i odlazak sa rada od mesta prebivališta do mesta rada, u visini cene koštanja karte u javnom prevozu, a koji se saglasno članu 2. stav 2. primenjuje i na zaposlene u državnim organima, organima teritorijalne autonomije i lokalne samouprave i javnim službama, te da jedinica lokalne samouprave ne može da uređuje uslove pod kojima se ostvaruje pravo na naknadu troškova za dolazak i odlazak sa rada, s obzirom na to da se ti uslovi, saglasno Zakonu o radu, uređuju kolektivnim ugovorom ili pravilnikom o radu, što je u konkretnom slučaju učinjeno Posebnim kolektivnim ugovorom koji se neposredno primenjuje kod svih direktnih i indirektnih korisnika budžeta Grada Niša. Iz navedenih razloga inicijator smatra da osporeni Zaključak nije u saglasnosti ni sa odredbom člana 195. stav 2. Ustava , prema kojoj odluke i svi drugi opšti akti jedinica lokalne samouprave moraju biti saglasni sa zakonom. Takođe, inicijativom se posebno osporava i stupanje na snagu Zaključka u odnosu na odredbe člana 196. st. 1. i 4. Ustava , kojima je utvrđeno da se zakoni i drugi opšti akti objavljuju pre stupanja na snagu, da stupaju na snagu najranije osmog dana od dana objavljivanja i da mogu da stupe na snagu ranije samo ako za to postoje naročito opravdani razlozi, utvrđeni prilikom njihovog donošenja, dok je osporenim Zaključkom, suprotno Ustavu, predviđeno da osporeni akt stupa na snagu danom donošenja, a da će se primenjivati počev od 1. jula 2022. godine. Podnosilac inicijative predlaže da se do donošenja konačne odluke obustavi izvršenje svih pojedinačnih akata ili radnji koje su preduzete na osnovu Zaključka čija se ustavnost i zakonitost ocenjuje.

Donosilac osporenog Zaključka je obavestio Ustavni sud da je navedeni akt donelo Gradsko veće Grada Niša na 185. sednici održanoj 9. juna 2022. godine, kao i da je ovaj akt, bez izmena i dopuna, i dalje na snazi . U odgovoru se, takođe, navodi: da osporeni Zaključak nije opšti, već pojedinačni akt, te da nije u nadležnosti Ustavnog suda da odlučuje o ustavnosti i zakonitosti tog akta, niti iz tog razloga stoje navodi da je prekršen član 196. st. 1. i 4. Ustava kojim se utvrđuje obaveza objavljivanja zakona i drugih opštih akata; da osnov za donošenje osporenog Zaključka nije Zakon o radu, već da „predstavlja okvir uređenja predmetnog prava i prilagođavanja akata (kolektivnih ugovora, pravila o radu) saglasno zakonu, u delu koji se odnosi na ostvarivanje prava zaposlenih za dolazak i odlazak sa rada “; da je opredeljenje Gradskog veća Grada Niša za donošenje Zaključka nesmetano obavljanje ove komunalne delatnosti, imajući u vidu pre svega poskupljenje goriva, kao i činjenicu da je Grad Niš obezbedio korišćenje javnog gradskog i prigradskog prevoza putnika na svojoj teritoriji, čime je i stvoren uslov za ostvarivanje prava zaposlenih na dolazak i odlazak sa posla. Izjašnjavajući se dalje na navode inicijative, donosilac osporenog akta navodi: da osporenim Zaključkom nije ugroženo Ustavom zajemčeno pravo na rad, niti da je prekršen član 118. Zakona o radu, kao ni kolektivni ugovor, jer u konkretnom slučaju Gradsko veće nije odlučivalo o pravima iz radnog odnosa, niti je uređivalo uslove pod kojima se ovo pravo ostvaruje , već je ovo pravo, između ostalog, regulisano Kolektivnim ugovorom za zaposlene u organima i službama grada Niša („Službeni list Grada Niša“, broj 90/21), i to odredbama člana 34. st. 1. do 3. ovog ugovora; da Zaključak ima za cilj da usmeri i uskladi rad korisnika budžeta Grada Niša, polazeći pre svega od nadležnosti i načina finansiranja Javnog komunalnog preduzeća Direkcija za javni prevoz Grada Niša, koje je Grad Niš osnovao da sa prevoznicima obezbedi obavljanje javnog gradskog i prigradskog prevoza na teritoriji Grada Niša; da je na ovaj način, u cilju nesmetanog obavljanja komunalne delatnosti i racionalnog trošenja sredstava budžeta Grada Niša, zauzet stav da se na ime naknade troškova za dolazak i odlazak sa posla zaposlenih obezbede mesečne pretplatne karte.

U sprovedenom postupku, Ustavni sud je konstatovao da je osporeni Zaključak donelo Gradsko veće Grada Niša, na sednici održanoj 9. juna 2022. godine, sa pozivom na odredbe člana 56. Statuta Grada Niša („Službeni list Grada Niša“, br. 88/08, 143/16 i 18/19) i čl. 2. i 72. Poslovnika o radu Gradskog veća Grada Niša („Službeni list Grada Niša“, br. 1/13, 95/16, 98/16, 124/16, 144/16 i 117/20). Osporenim Zaključkom je propisano: da se nalaže direktnim i indirektnim korisnicima budžeta Grada Niša, gradskim opštinama, javnim i javno-komunalnim preduzećima čiji je osnivač Grad Niš i Centru za socijalni rad „Sveti Sava“ – Niš, da počev od 1. jula 2022. godine, na ime naknade troškova za dolazak i odlazak sa rada, zaposlenima obezbede mesečne pretplatne karte u javnom gradskom i prigradskom prevozu na teritoriji Grada Niša, za relacije na kojima je organizovan javni gradski i prigradski prevoz putnika (deo I); da se za koordinaciju aktivnosti sa indirektnim korisnicima budžeta, gradskim opštinama, javnim i javno-komunalnim preduzećima čiji je osnivač Grad Niš i ostalim korisnicima budžeta Grada Niša, zadužuju resorne uprave (deo II); da će se o realizaciji ovog zaključka starati Gradska uprava za komunalne delatnosti i inspekcijske poslove, Gradska uprava za društvene delatnosti, Gradska uprava za imovinu i održivi razvoj; Gradska uprava za građevinarstvo, Gradska uprava za finansije i Gradska uprava za organe Grada i građanska stanja (deo III); da ovaj zaključak stupa na snagu danom donošenja, a primenjivaće se počev od 1. jula 2022. godine (deo IV). Osporeni Zaključak sadrži i obrazloženje u kome je navedeno: da je Grad Niš obavljanje komunalne delatnosti gradskog i prigradskog prevoza putnika poverio Javnom komunalnom preduzeću Direkcija za javni prevoz Grada Niša Niš i da je preduzeće, u skladu sa odlukama Grada i ugovorima o javno-privatnom partnerstvu zaključenim sa prevoznicima, obezbedilo obavljanje javnog gradskog i prigradskog prevoza na teritoriji Grada Niša (stav 1.); da se ovaj zaključak donosi radi obezbeđivanja nesmetanog obavljanja komunalne delatnosti i racionalnijeg trošenja sredstava budžeta Grada Niša u uslovima povećanja cene goriva, uz istovremeno ostvarivanje prava zaposlenih na naknadu troškova prevoza (stav 2.).

III

Ustavom Republike Srbije je utvrđeno: da se jemči pravo na rad, u skladu sa zakonom, da svako ima pravo na slobodan izbor rada, da su svima, pod jednakim uslovima, dostupna sva radna mesta, da svako ima pravo na poštovanje dostojanstva svoje ličnosti na radu, bezbedne i zdrave uslove rada, potrebnu zaštitu na radu, ograničeno radno vreme, dnevni i nedeljni odmor, plaćeni godišnji odmor, pravičnu naknadu za rad i na pravnu zaštitu za slučaj prestanka radnog odnosa i da se niko tih prava ne može odreći, da se ženama, omladini i invalidima omogućuju posebna zaštita na radu i posebni uslovi rada, u skladu sa zakonom (član 60.); da Republika Srbija uređuje i obezbeđuje, između ostalog, sistem u oblasti radnih odnosa (član 97. tačka 8.); da grad ima nadležnosti koje su Ustavom poverene opštini, a zakonom mu se mogu poveriti i druge nadležnosti (član 189. stav 3.); da je najviši pravni akt opštine statut, da statut donosi skupština opštine, da skupština opštine donosi opšte akte iz svoje nadležnosti, usvaja budžet i završni račun opštine, donosi plan razvoja i prostorni plan opštine, raspisuje opštinski referendum i vrši druge poslove određene zakonom i statutom (član 191. st. 1. i 2.); da statuti, odluke i svi drugi opšti akti autonomnih pokrajina i jedinica lokalne samouprave moraju biti saglasni sa zakonom (član 195. stav 2.); da se zakoni i svi drugi opšti akti, objavljuju pre stupanja na snagu, da zakoni i drugi opšti akti stupaju na snagu najranije osmog dana od dana objavljivanja i mogu da stupe na snagu ranije samo ako za to postoje naročito opravdani razlozi, utvrđeni prilikom njihovog donošenja (član 196. st. 1. i 4.).

Zakonom o radu („Službeni glasnik RS“, br. 24/05, 61/05, 54/09, 32/13, 75/14, 13/17 – Odluka US, 113/17 i 95/18 – autentično tumačenje) propisano je: da se odredbe ovog zakona primenjuju i na zaposlene u državnim organima, organima teritorijalne autonomije i lokalne samouprave i javnim službama, ako zakonom nije drukčije određeno (član 2. stav 2.); da se kolektivnim ugovorom kod poslodavca, u skladu sa zakonom, uređuju prava, obaveze i odgovornosti iz radnog odnosa i međusobni odnosi učesnika kolektivnog ugovora (član 3. stav 1.); da kolektivni ugovor i pravilnik o radu (u daljem tekstu: opšti akt) i ugovor o radu ne mogu da sadrže odredbe kojima se zaposlenom daju manja prava ili utvrđuju nepovoljniji uslovi rada od prava i uslova koji su utvrđeni zakonom (član 8. stav 1.); da zaposleni ima pravo na naknadu troškova u skladu sa opštim aktom i ugovorom o radu, i to za dolazak i odlazak sa rada, u visini cene prevozne karte u javnom saobraćaju , ako poslodavac nije obezbedio sopstveni prevoz (član 118. stav 1. tačka 1).

Zakonom o zaposlenima u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave ( „Službeni glasnik RS“, br. 21/16, 113/17, 113/17 – dr. zakon, 95/18, 114/21 i 92/23) je propisano: da se na prava i dužnosti funkcionera i službenika koji nisu uređeni ovim ili posebnim zakonom ili drugim propisom, primenjuju opšti propisi o radu i poseban kolektivni ugovor za jedinice lokalne samouprave (u daljem tekstu: poseban kolektivni ugovor), kao i kolektivni ugovor kod poslodavca, da se na prava i dužnosti iz radnog odnosa nameštenika primenjuju opšti propisi o radu i kolektivni ugovori iz stava 1. ovog člana, ako ovim ili posebnim zakonom nije drugačije određeno, da poseban kolektivni ugovor za teritoriju Republike Srbije zaključuju Vlada, udruženje poslodavaca i reprezentativni sindikati osnovani za teritoriju Republike Srbije, da kolektivni ugovor kod poslodavca zaključujuu ime poslodavca predsednik opštine, odnosno gradonačelnik i reprezentativni sindikat kod poslodavca, da se ovim ugovorom ne mogu ugovarati plate zaposlenih (član 6. st. 1. do 3. i stav 6.); da službenik ima pravo na platu, naknade i druga primanja prema zakonu kojim se uređuju plate u autonomnoj pokrajini i jedinici lokalne samouprave (član 27.).

Odredbama člana 28. Zakona o platama službenika i nameštenika u organima autonomne pokrajine i jedinice lokalne samouprave („Službeni glasnik RS“, br. 113/17, 95/18, 86/19, 157/20 i 123/21), uređeno je pravo na naknadu troškova prevoza za dolazak i odlazak sa rada službenika i nameštenika, koje su stupile na snagu 25. decembra 2017. godine, a li se ove odredbe Zakona primenjuju počev od 1. januara 2025. godine. Do početka primene navedenog Zakona, na službenike i nameštenike u organima autonomne pokrajine i jedinice lokalne samouprave primenjuje se Zakon o platama u državnim organima i javnim službama („Službeni glasnik RS“, br. 34/01, 62/06 – dr. zakon, 116/08 – dr. zakoni, 92/11, 99/11 – dr. zakon, 10/13, 55/13, 99/14, 21/16 – dr. zakon, 113/17 – dr. zakon i 113/17 - dr. zakon), kojim nije uređeno pitanje ostvarivanja prava na naknadu troškova prevoza službenika i nameštenika, već je to pitanje, na osnovu zakonskog ovlašćenja, uređeno Uredbom o naknadi troškova i otpremnini državnih službenika („Službeni glasnik RS“, br. 98/07 – prečišćen tekst, 84/14, 84/15, 74/21 i 119/23), čije se odredbe, saglasno članu 53. iste uredbe, shodno primenjuju na izabrana, postavljena i imenovana lica i zaposlene u organima lokalne samouprave do stupanja na snagu propisa kojima će se urediti prava po osnovu rada u organima lokalne samouprave. Članom 3. Uredbe je propisano da se državnom službeniku i namešteniku naknađuju troškovi prevoza za dolazak i odlazak sa rada u visini cene mesečne pretplatne karte u gradskom, prigradskom, odnosno međugradskom saobraćaju.

Pravo na naknadu troškova prevoza za dolazak i odlazak sa rada, kao jedno od prava iz radnog odnosa koje ostvaruju zaposleni u organima jedinica lokalne samouprave , bliže je uređeno i kolektivnim ugovorima, koji su doneti na osnovu odredaba člana 6. Zakona o zaposlenima u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave – Posebnim kolektivnim ugovorom za zaposlene u jedinicama lokalne samouprave („Službeni glasnik RS“, br. 38/19, 55/20, 51/22 i 44/23), koji su zaključili Vlada, Stalna konferencija gradova i opština – Savez gradova i opština Srbije i reprezentativni sindikat – Sindikat uprave Srbije, kao i Kolektivnim ugovorom za zaposlene u organima i službama Grada Niša („Službeni list Grada Niša“, broj 90/21), sa aneksima ovog ugovora objavljenim u „Službenom listu Grada Niša“, br. 128/21, 97/22, 69/23, 95/23 i 122/23, koji su zaključili gradonačelnik Grada Niša, u ime poslodavca i Sindikalna organizacija Skupštine Grada Niša, kao reprezentativna sindikalna organizacija. Tako je odredbama člana 44. st. 1, 3. i 8. Posebnog kolektivnog ugovora za zaposlene u jedinicama lokalne samouprave i člana 34. st. 1, 3. i 7. Kolektivnog ugovora za zaposlene u organima i službama Grada Niša, u istovetnom tekstu, pored ostalog, propisano: da zaposleni ima pravo na mesečnu pretplatnu kartu za dolazak i odlazak sa rada za relacije gde javni prevoznik omogućava kupovinu istih, da izuzetno od stava 1. ovog člana, na zahtev zaposlenog, poslodavac može doneti odluku da isplatu vrši u novcu u visini cene mesečne pretplatne karte i da se naknada troškova prevoza isplaćuje do desetog u mesecu za prethodni mesec.

Polazeći od toga da je osporeni Zaključak donelo Gradsko veće Grada Niša, Ustavni sud je imao u vidu i odredbe sledećih propisa kojima je predviđena nadležnost ovog organa jedinice lokalne samouprave za donošenje akata:

Zakonom o lokalnoj samoupravi („Službeni glasnik RS“, br. 129/07, 83/14 – dr. zakon, 101/16 – dr. zakon, 47/18 i 111/21 –dr. zakon) je propisano da opštinsko veće: predlaže statut, budžet i druge odluke i akte koje donosi skupština, da neposredno izvršava i stara se o izvršavanju odluka i drugih akata skupštine opštine, da donosi odluku o privremenom finansiranju u slučaju da skupština opštine ne donese budžet pre početka fiskalne godine, da vrši nadzor nad radom opštinske uprave, poništava ili ukida akte opštinske uprave koji nisu u saglasnosti sa zakonom, statutom i drugim opštim aktom ili odlukom koje donosi skupština opštine, da rešava u upravnom postupku u drugom stepenu o pravima i obavezama građana, preduzeća i ustanova i drugih organizacija u upravnim stvarima iz nadležnosti opštine, da prati realizaciju programa poslovanja i vrši koordinaciju rada javnih preduzeća čiji je opština osnivač, da podnosi tromesečni izveštaj o radu javnih preduzeća skupštini opštine, radi daljeg izveštavanja u skladu sa zakonom kojim se uređuje pravni položaj javnih preduzeća, da se stara o izvršavanju poverenih nadležnosti iz okvira prava i dužnosti Republike, odnosno autonomne pokrajine, da postavlja i razrešava načelnika opštinske uprave, odnosno načelnike uprava za pojedine oblasti, da vrši i druge poslove, u skladu sa zakonom (član 46.), kao i da akt o unutrašnjem uređenju i sistematizaciji opštinske uprave, službi i organizacija objedinjuje načelnik i dostavlja opštinskom veću na usvajanje (član 59. stav 2.). Zakonom je, takođe, propisano: da se odredbe ovog zakona koje se odnose na opštinu primenjuju i na grad, ako ovim zakonom nije drukčije određeno (član 23. stav 4.); da grad vrši nadležnosti opštine, kao i druge nadležnosti i poslove državne uprave, koji su mu zakonom povereni (član 24. stav 1.); da skupština opštine, u skladu sa zakonom, donosi propise i druge opšte akte i da obavlja druge poslove utvrđene zakonom i statutom (član 32. tač. 6) i 20)).

Zakonom o zaposlenima u autonomnim pokrajinama i jedinicama lokalne samouprave je, osim prethodno navedenog, takođe propisano da se radna mesta i njihovo razvrstavanje po zvanjima uređuju Pravilnikom i da u jedinici lokalne samouprave, odnosno gradskoj opštini, Pravilnik usvaja Veće (član 58. st. 1. i 3.).

Statutom Grada Niša („Službeni list Grada Niša“, br. 88/08, 143/16 i 18/19) je predviđeno da Gradsko veće, pored ostalog: predlaže Statut, budžet i druge odluke i akte koje donosi Skupština, neposredno izvršava i stara se o izvršavanju odluka i drugih akata Skupštine grada; donosi odluku o privremenom finansiranju u slučaju da Skupština grada ne donese budžet pre početka fiskalne godine, usvaja akt o organizaciji i sistematizaciji radnih mesta u upravama za pojedine oblasti, službama i organizacijama, vrši i druge poslove, u skladu sa zakonom (član 56. tač. 1), 2), 3), 8) i 12)) . Statutom je, takođe, predviđeno: da ako zakonom ili drugim propisom nije utvrđeno koji organ je nadležan za obavljanje poslova iz nadležnosti Grada, sve poslove koji se odnose na uređivanje odnosa iz nadležnosti Grada vrši Skupština Grada, a poslove koji su po svojoj prirodi izvršni, vrši Gradonačelnik, da ako se prema prirodi posla ne može utvrditi nadležnost u skladu sa stavom 2. ovog člana, nadležna je Skupština Grada (član 27. st. 2. i 3.); da Skupština Grada, u skladu sa zakonom, donosi propise i opšte akte, da obavlja i druge poslove utvrđene zakonom i ovim statutom (član 37. tač. 7) i 28)); da akt o organizaciji i sistematizaciji radnih mesta u gradskim upravama usvaja Gradsko veće (član 63. stav 4.).

Polazeći od navedenih odredaba propisa, kao i od forme i sadržine osporenog akta, Ustavni sud je najpre konstatovao da se kao osnovno sporno ustavnopravno pitanje postavlja pitanje nadležnosti Gradskog veća Grada Niša da donese ovakav akt. Naime, iako je osporeni akt donet u formi zaključka, akta koji organ izvršne vlasti donosi radi sprovođenja, odnosno izvršavanja opšt eg akta skupštine opštine ( grada) – najvišeg organa jedinice lokalne samouprave, kao i radi zauzimanja stava o pitanju iz svog delokruga na zahtev organa opštinske (gradske) uprave ili kojim nalaže nadležnom organu uprave da prouči određeno pitanje i o tome dostavi izveštaj, Ustavni sud je utvrdio da osporeni Zaključak nije sprovedbenog karaktera, već da sadrži norme kojima se na opšti način uređuje jedno od prava iz radnog odnosa – ostvarivanje prava na naknadu troškova prevoza zaposlenih za dolazak i odlazak sa rada, tako što se nalaže svim direktnim i indirektnim korisnicima budžeta Grada Niša, gradskim opštinama, javnim i javno-komunalnim preduzećima čiji je osnivač Grad i Centru za socijalni rad „Sveti Sava“ – Niš da na ime naknade zaposlenima obezbede mesečne pretplatne karte u javnom gradskom i prigradskom prevozu na teritoriji Grada Niša, za relacije na kojima je organizovan javni gradski i prigradski prevoz putnika, te da zbog toga podleže ustavnosudskoj normativnoj kontroli. Ustavni sud je dalje utvrdio da skupština opštine (grada), kao najviši organ jedinice lokalne samouprave, donosi opšte akte iz nadležnosti opštine (grada), dok je opštinsko (gradsko) veće, kao izvršni organ opštine (grada) nadležno da predlaže akte koje donosi skupština i da, osim odluke o privremenom finansiranju (u slučaju da skupština opštine (grada) ne donese budžet pre početka fiskalne godine) i akta o unutrašnjem uređenju i sistematizaciji opštinske (gradske) uprave, službi i organizacija, donosi samo pojedinačne akte.

Ustavni sud je, takođe, konstatovao da se na zaposlene u organima jedinica teritorijalne autonomije i lokalne samouprave odredbe Z akona o radu primenjuju samo supsidijarno na pitanja koja posebnim zakonom nisu drukčije uređena, a da je o stvarivanje prava na naknadu troškova prevoza zaposlenih za dolazak i odlazak sa rada u jedinicama lokalne samouprave , saglasno Ustavu, uređeno Zakonom o platama službenika i nameštenika u organima autonomne pokrajine i jedinice lokalne samouprave, odnosno do početka primene ovog zakona Uredbom o naknadi troškova i otpremnini državnih službenika, čije se odredbe shodno primenjuju i na zaposlene u organima teritorijalne autonomije i lokalne samouprave, kao i kolektivnim ugovorima – Posebnim kolektivnim ugovorom za zaposlene u jedinicama lokalne samouprave (član 44.) i Kolektivnim ugovorom za zaposlene u organima i službama Grada Niša (član 34.). Stoga, ostvarivanje ovog prava ne može biti predmet akta organa izvršne vlasti, odnosno u konkretnom slučaju predmet osporenog Zaključka Gradskog veća Grada Niša.

Budući da Ustavni sud, saglasno članu 54. stav 1. Zakona o Ustavnom sudu („Službeni glasnik“ RS, br. 109/07, 99/11, 18/13 – Odluka US, 40/15 – dr. zakon, 103/15, 10/23 i 92/23), nije ograničen zahtevom inicijatora, a da je prema oceni Ustavnog suda osporenim Zaključkom uređeno pitanje , čije uređenje, saglasno navedenim propisima, nije u nadležnosti izvršnog organa Grada Niša, Ustavni sud je utvrdio da ovaj akt u celini nije u saglasnosti sa zakonom, a posledično ni sa principom hijerarhije domaćih opštih pravnih aka ta iz člana 195. stav 2. Ustava, te se nije upuštao u ocenu ustavnosti i zakonitosti pojedinih odredaba osporenog akta.

Imajući u vidu da je u toku prethodnog postupka pravno stanje potpuno utvrđeno i da su prikupljeni podaci pružili pouzdan osnov za odlučivanje, Ustavni sud je odlučio kao u tački 1. izreke, bez donošenja rešenja o pokretanju postupka, saglasno odredbi člana 53. stav 3. Zakona o Ustavnom sudu.

Kako je Ustavni sud na ovaj način konačno odlučio o podnetoj inicijativi, zahtev za obustavu izvršenja pojedinačnih akata i radnji preduzetih na osnovu osporenog Zaključka Sud je odbacio, saglasno odredbi člana 56. stav 3. Zakona o Ustavnom sudu, rešavajući kao u tački 2. izreke.

Saglasno svemu iznetom, Ustavni sud je, na osnovu odredaba člana 42a stav 1. tačka 2), člana 45. tač. 1) i 4) i člana 46. tačka 3) Zakona o Ustavnom sudu i člana 89. Poslovnika o radu Ustavnog suda („Službeni glasnik RS“, broj 103/13) , doneo Odluku kao u izreci.

Na osnovu odredbe člana 168. stav 3. Ustava, Zaključak Gradskog veća Grada Niša, broj: 595-6/2022-03 od 9. juna 2022. godine, prestaje da važ i danom objavljivanja Odluke Ustavnog suda u „Službenom glasniku Republike Srbije“.

PREDSEDNIK

USTAVNOG SUDA

Snežana Marković

Neustavnost zaključka Gradskog veća o naknadi troškova prevoza zbog nenaležnosti organa

Kratak pregled

Tekst originalne odluke

Slični dokumenti