Pokretanje postupka za ocenu ustavnosti odluke o naknadi za uređivanje zemljišta

Kratak pregled

Ustavni sud je pokrenuo postupak za ocenu ustavnosti odredaba Odluke grada Beograda o naknadi za uređivanje građevinskog zemljišta. Sporno je da li su povlastice za legalizaciju bespravnih objekata u skladu sa Ustavom i da li diskriminišu legalne graditelje.

Tekst originalne odluke

Republika Srbija
USTAVNI SUD
IUo-941/2010
07.02.2013.
Beograd

Ustavni sud, Veliko veće, u sastavu: predsednik Suda dr Dragiša B. Slijepčević, predsednik Veća i sudije dr Bosa Nenadić, Katarina Manojlović Andrić, dr Olivera Vučić, Predrag Ćetković, Milan Stanić, Bratislav Đokić i mr Tomislav Stojković, članovi Veća, na osnovu člana 167. stav 1. tačka 1. Ustava Republike Srbije, na sednici Veća održanoj 7. februara 2013. godine, doneo je

R E Š E Nj E

1. Pokreće se postupak za utvrđivanje neustavnosti odredbe člana 21. Odluke o merilima za utvrđivanje naknade za uređivanje građevinskog zemljišta („Službeni list grada Beograda“, br. 60/09 i 6/10) u vreme važenja i odredaba čl. 20, 20a, 22, 25. i 26. Odluke o merilima za utvrđivanje naknade za uređivanje građevinskog zemljišta („Službeni list grada Beograda“, br. 60/09, 6/10, 16/10, 41/10, 45/10, 18/11, 54/11, 17/12 i 42/12).

2. Odbacuje se inicijativa za pokretanje postupka za ocenu ustavnosti odredbe člana 11. Odluke o izmenama i dopunama Odluke o merilima za utvrđivanje naknade za uređivanje građevinskog zemljišta („Službeni list grada Beograda“, broj 18/11).

3. Rešenje iz tačke 1. dostaviti Skupštini grada Beograda radi davanja odgovora.

4. Rok za davanje odgovora je 60 dana od dana prijema Rešenja.

O b r a z l o ž e nj e

Ustavnom sudu podnete su dve inicijative za pokretanje postupka za ocenu ustavnosti odredaba Odluke o merilima za utvrđivanje naknade za uređivanje građevinskog zemljišta, koje su navedene u tač. 1. i 2. izreke, pri čemu su, s obzirom na različito vreme njihovog podnošenja, prvom inicijativom osporene odredbe čl. 20, 21. i 25. osnovne Odluke („Službeni list grada Beograda“, broj 60/09), a drugom inicijativom su osporene odredbe člana 20. stav 5. integralnog teksta Odluke i člana 11. Odluke o izmenama i dopunama osporene Odluke („Službeni list grada Beograda“, broj 18/11). U prvoj inicijativi se ističe da su osporenim odredbama čl. 20, 21. i 25. osnovnog teksta Odluke, kojima se uređuje utvrđivanje i plaćanje naknade za uređivanje građevinskog zemljišta za objekte koji su predmet legalizacije, „date povlastice u ceni legalizacije objekata“ i „popusti za plaćanje naknade za uređivanje građevinskog zemljišta“ licima koja su nelegalno gradila, čime su diskriminisana lica koja su legalno gradila objekte i da je ovakvim propisivanjem izvršena i povreda odredaba člana 84. Ustava Republike Srbije jer je jedna kategorija građana „zahvaljujući povlasticama“ stekla povlašćen položaj na tržištu nekretnina „jer plaća umanjene obaveze i time jeftinije gradi objekat“. Osporavajući odredbe člana 20. stav 5. integralnog teksta Odluke i člana 11. Odluke o izmenama i dopunama osporene Odluke, prema kojima se umanjenje naknade za uređivanje građevinskog zemljišta ne primenjuje na objekte koji su izgrađeni u prvoj gradskoj zoni, odnosno kojima se briše oslobođenje od plaćanje navedene naknade u postupcima legalizacije stambenih objekata izgrađenih zaključno sa 1971. godinom, drugi inicijator je naveo da su ovakvim propisivanjem diskriminisani po osnovu svog imovnog stanja oni građani koji su gradili stambene objekte u prvoj gradskoj zoni, jer se „verovatno smatra da u ovoj zoni žive građani kojima nisu potrebna predviđena umanjenja“, odnosno da su građani koji su izgradili svoje objekte pre 1971. godine, ali nisu okončali postupak legalizacije pre stupanja na snagu osporenih izmena Odluke, dovedeni u neravnopravan položaj u odnosu na ostale građane „jer sada moraju da plate naknadu za uređivanje građevinskog zemljišta“.

U odgovoru Skupštine grada Beograda, kao donosioca osporene Odluke, se ističe: da je osporena Odluka („Službeni list grada Beograda“, br. 60/09, 6/10 i 16/10) doneta saglasno ovlašćenju iz člana 93. stav 4. Zakona o planiranju i izgradnji („Službeni glasnik RS“, br. 72/09, 81/09 i 64/10), prema kome svaka jedinica lokalne samouprave za svoju teritoriju propisuje merila za obračun visine naknade za uređivanje građevinskog zemljišta, na osnovu kriterijuma utvrđenih Zakonom; da je osporenim članom 20. Odluke predviđeno umanjenje naknade za uređivanje građevinskog zemljišta u postupcima legalizacije u skladu sa ovlašćenjem iz člana 93. Zakona i u skladu sa Pravilnikom o kriterijumima za određivanje naknade u postupcima legalizacije, kriterijumima za objekte za koje se ne može naknadno izdati građevinska dozvola, kao i o sadržini tehničke dokumentacije i sadržini i načinu izdavanja građevinske i upotrebne dozvole za objekte koji su predmet legalizacije („Službeni glasnik RS“, br. 89/09 i 5/10), koji je donet na osnovu ovlašćenja iz člana 185. stav 6. Zakona o planiranju i izgradnji; da su netačni navodi inicijatora da su osporenom Odlukom propisana umanjenja naknade za uređivanje građevinskog zemljišta samo za objekte koji su predmet legalizacije (član 25.), s obzirom na to da su procentualno ista umanjenja naknade, za isti način i rok plaćanja (jednokratno, do 31. decembra 2010. godine), propisana i za objekte koji ne podležu legalizaciji (član 17.). Iz navedenih razloga, Skupština grada Beograda smatra da osporenim aktom nisu dovedena u povlašćen položaj lica koja su podnela zahtev za legalizaciju u odnosu na lica koja su legalno gradila, niti da je došlo do povrede odredaba člana 84. Ustava.

U sprovedenom postupku Ustavni sud je utvrdio da je osporenu Odluku o merilima za utvrđivanje naknade za uređivanje građevinskog zemljišta („Službeni list grada Beograda“, broj 60/09) donela Skupština grada Beograda, na sednici od 28. decembra 2009. godine, sa pozivom na odredbu člana 93. stav 4. Zakona o planiranju i izgradnji („Službeni glasnik RS“, br. 72/09 i 81/09) i odredbe Statuta grada Beograda („Sužbeni list grada Beograda“, broj 39/08). Odluka je stupila na snagu 29. decembra 2009. godine, a primenjuje se od 1. januara 2010. godine. Osporeni čl. 20, 21. i 25. Odluke bili su sistematizovani u Poglavlju III „Utvrđivanje i plaćanje naknade za uređivanje građevinskog zemljišta za objekte koji su predmet legalizacije“. Odredbama osporenog člana 20. Odluke bilo je određeno: procentualno umanjenje naknade za uređivanje građevinskog zemljišta u postupcima legalizacije porodičnih stambenih objekata i stanova i uslovi pod kojima se ovo umanjenje može ostvariti (st. 1. i 3.), poslovni ili drugi prostor na koji se umanjenje naknade ne odnosi i da se navedeno umanjenje može ostvariti samo pri legalizaciji jednog objekta ili stana (st. 2. i 4.). Osporenim članom 21. Odluke bilo je propisano da se za objekat ukupne neto površine do 200 m2 i sa maksimalno dve stambene jedinice, čiji je vlasnik fizičko lice, naknada za uređivanje građevinskog zemljišta za stambeni prostor obračunava samo u visini naknade za magistralnu i primarnu mrežu, utvrđene u članu 8. i članu 10. ove odluke (stav 1.), kao i da se za poslovni prostor ili prostor druge namene, koji je izgrađen bez građevinske dozvole, a koji se nalazi u objektu iz stava 1. ovog člana, naknada obračunava u visini ukupne naknade iz čl. 8. i 10. ove odluke (stav 2.). Odredbama osporenog člana 25. Odluke bilo je utvrđeno sledeće: da se naknada za uređivanje građevinskog zemljišta plaća jednokratno ili u ratama, u periodu do 36 meseci (stav 1.), uslovi pod kojima se ostvaruje pravo na umanjenje naknade, u zavisnosti od toga da li se plaćanje vrši jednokratno ili u ratama (st. 2. i 3.), način plaćanja naknade, ako se plaćanje vrši u ratama (stav 4.), način usklađivanja rata i obračun zatezne kamate za period kašnjenja u plaćanju (st. 5. i 6.), kao i instrumenti obezbeđivanja plaćanja naknade, ako se plaćanje vrši u ratama (st. 7. i 8.).

U toku postupka pred Ustavnim sudom osporeni čl. 20. i 25. osnovne Odluke su više puta menjani i navedene izmene su objavljene u „Službenom listu grada Beograda“, br. 6/10, 16/10, 41/10, 18/11, 54/11 i 17/12. Kada je u pitanju osporeni član 21. osnovne Odluke, Ustavni sud konstatuje da je odredbom člana 4. Odluke o izmenama i dopunama osporene Odluke („Službeni list grada Beograda“, broj 6/10), navedeni član Odluke brisan.

S obzirom na izneto, Ustavni sud smatra da je, u cilju celovitog razmatranja ustavnosti osporenih odredaba Odluke, sadržinu ovih odredaba potrebno sagledati u integralnom tekstu i stoga Sud konstatuje: da se Odlukom o merilima za utvrđivanje naknade za uređivanje građevinskog zemljišta („Službeni list grada Beograda“, br. 60/09, 6/10. 16/10, 41/10, 45/10, 18/11, 54/11, 17/12 i 42/12), uređuju merila za utvrđivanje visine naknade za uređivanje građevinskog zemljišta i elementi za ugovaranje, za teritoriju grada Beograda (u daljem tekstu: grad), na osnovu kriterijuma utvrđenih zakonom kojim se uređuju pitanja koja se odnose na uređivanje i korišćenje građevinskog zemljišta (član 1.); da se odredbama Poglavlja II osporene Odluke (čl. 7. do 19.) uređuje utvrđivanje i plaćanje naknade za uređivanje građevinskog zemljišta, a da se odredbama Poglavlja III osporene Odluke (čl. 20, 20a, 22, 25. i 26.), u kome su sistematizovani i osporeni članovi Odluke, reguliše utvrđivanje i plaćanje naknade za uređivanje građevinskog zemljišta za objekte koji su predmet legalizacije. Tako je osporenim članom 20. Odluke propisano: da se naknada za uređivanje građevinskog zemljišta u postupcima legalizacije za porodične stambene objekte i stanove u stambenim zgradama čija je neto korisna površina do 100 m2, odnosno 200 m2, bez obzira na ukupnu površinu objekta, umanjuje za 99% za svakih 25 m2 po članu porodičnog domaćinstva do 100 m2, a ako je predmetni objekat, odnosno stan površine veće od 100 m2, naknada se umanjuje za 60% za sledećih 100 m2, u odnosu na visinu naknade utvrđene u čl. 8. i 10. ove odluke, a ako porodično domaćinstvo ima manje od četiri člana, umanjenje od 99% se primenjuje po članu domaćinstva, a naknada za ostatak površine do 100 m2 se umanjuje za 60% u odnosu na propisanu visinu naknade (stav 1.); da umanjenje iz stava 1. ovog člana može ostvariti lice koje je podnelo zahtev za legalizaciju objekta koji je izgrađen do 11. septembra 2009. godine, kao i lice koje je na tom objektu steklo pravo svojine do 5. aprila 2011. godine i koje je trajno rešavalo svoje stambeno pitanje, pod uslovom da on ili članovi njegovog porodičnog domaćinstva (bračni drug, deca rođena u braku ili van braka, usvojena ili pastorčad, koji žive sa podnosiocem zahteva u zajedničkom domaćinstvu) nemaju drugu nepokretnost na teritoriji grada, a ispunjenost uslova za umanjenje naknade iz stava 1. ovog člana, utvrđuje se na osnovu priloženih dokaza (isprave, iskazi svedoka, izjave stranaka i dr.) (stav 2.); da se naknada za uređivanje građevinskog zemljišta u postupcima legalizacije za porodične stambene objekte i stanove u stambenim zgradama, umanjuje za 60% u odnosu na visinu naknade utvrđene u čl. 8. i 10. ove odluke, za prvih 100 m2 stana, odnosno za prvih 100 m2 u objektu, bez obzira na ukupnu površinu objekta, odnosno stana i bez ispunjenja uslova propisanih u stavu 2. ovog člana (stav 3.); da se naknada iz st. 1. i 3. ovog člana umanjuje licu koje sa Direkcijom zaključi ugovor o regulisanju naknade za uređivanje građevinskog zemljišta do 31. decembra 2012. godine, a da se umanjenje naknade iz st. 1. i 3. ovog člana ne primenjuje na porodične stambene objekte i stanove koji su izgrađeni u prvoj zoni u skladu sa odlukom Skupštine grada Beograda, kojom su određene zone i granice istih (st. 4. i 5.); da se prilikom obračuna površina za umanjenje naknade iz st. 1. i 3. ovog člana, za stanove u stambenim zgradama, obračunava neto korisna površina stana, bez obzira na ukupnu površinu stambene zgrade u kojoj se stan nalazi (stav 6.); da pravo na umanjenje naknade iz stava 3. ovog člana, može ostvariti vlasnik bespravno izgrađenog porodičnog stambenog objekta, odnosno jednog ili više stanova čija ukupna površina ne prelazi 100 m2 (stav 7.); da lica koja su legalizovala svoje objekte po ranijim propisima i zaključila ugovor o regulisanju naknade za uređivanje građevinskog zemljišta u postupku legalizacije nemaju pravo na umanjenje naknade iz stava 1. ovog člana (stav 8.). Odredbama osporenog člana 25. Odluke predviđeno je: da se naknada za uređivanje građevinskog zemljišta plaća jednokratno ili u ratama, u periodu do 60 meseci, odnosno u periodu do 240 meseci za stambeni prostor bez obzira na površinu i poslovni prostor čija ukupna neto korisna površina nije veća od 100 m2 (stav 1.); da u slučaju plaćanja naknade za uređivanje građevinskog zemljišta jednokratno, uplatom u roku od 15 dana od dana obračuna, obveznik ima pravo na umanjenje naknade za 50% do 31. decembra 2012. godine, a posle 31. decembra 2012. godine za 30% (stav 2.); da pravo na umanjenje iz stava 2. ovog člana ima i obveznik koji plaćanje vrši u ratama u slučaju jednokratnog plaćanja preostalih nedospelih rata, na iznos tih rata (stav 3.); da u slučaju plaćanja naknade u ratama, obveznik vrši plaćanje na sledeći način - prvu ratu u visini od 10% naknade u roku od 15 dana od dana obračuna, a preostali iznos naknade u jednakim mesečnim ili u kvartalnim ratama (stav 4.); da će se rate usklađivati prema zvanično objavljenom pokazatelju rasta potrošačkih cena, Zavoda za informatiku i statistiku gradske uprave, za period od ugovorenog baznog datuma obračuna naknade do poslednjeg dana u mesecu, a uplaćuju se do 15. u narednom mesecu i da se za period kašnjenja u plaćanju, obvezniku obračunava zatezna kamata u skladu sa Zakonom o visini stope zatezne kamate (st. 5. i 6.); da je radi obezbeđivanja plaćanja naknade, kad plaća naknadu u ratama, obveznik dužan da, prilikom zaključenja ugovora, dostavi jedan od instrumenata obezbeđivanja plaćanja - dokaz o pravu svojine na nekoj nepokretnosti i saglasnost za stavljanje hipoteke na istu, neopozivu bankarsku garanciju „bez prigovora“ i naplativu „na prvi poziv“, neopozivo ugovorno ovlašćenje, menice ili drugi instrument obezbeđivanja plaćanja koji se odredi pri ugovaranju, a naplata instrumenata obezbeđivanje će se vršiti u korist propisanih uplatnih računa (stav 7.); da radi obezbeđivanja plaćanja naknade u ratama, obveznik potpisuje i založnu izjavu u skladu sa zakonom o hipoteci (stav 8.). Preostalim odredbama Poglavlja III osporene Odluke bliže su propisani način i uslovi pod kojima lica koja su za potrebe legalizacije svojih objekata, odnosno stanova, zaključila ugovor o regulisanju naknade za uređivanje građevinskog zemljišta na osnovu Odluke o merilima za utvrđivanje naknade za uređivanje građevinskog zemljišta, koja je stupila na snagu 1. januara 2010. godine, i ostvarila pravo na umanjenje naknade za 60, odnosno 50%, mogu da preugovore visinu naknade u skladu sa članom 20. stav 1. ove odluke (član 20a); utvrđeno je da se za sve ostale objekte, koji po nameni i površini ne spadaju u objekte iz člana 20. ove odluke, naknada za uređivanje građevinskog zemljišta obračunava u visini ukupne naknade iz čl. 8. i 10. ove odluke (član 22.); predviđeno je da se naknada za uređivanje građevinskog zemljišta ne plaća u postupku legalizacije za pomoćne objekte i taksativno su navedeni ovi objekti (član 26.).

U vezi sa ocenom ustavnosti osporenih odredaba Odluke, Sud je pošao od ustavnog položaja grada Beograda, kao jedinice lokalne samouprave iz člana 189. stav 5. Ustava, kojim je utvrđeno da se položaj grada Beograda, glavnog grada Republike Srbije, uređuje zakonom o glavnom gradu i statutom grada Beograda i da grad Beograd ima nadležnosti koje su Ustavom i zakonom poverene opštini i gradu, a zakonom o glavnom gradu mogu mu se poveriti i druge nadležnosti, kao i od odredbe člana 190. stav 1. tačka 2. Ustava kojom je utvrđeno da opština, preko svojih organa, u skladu sa zakonom, uređuje i obezbeđuje korišćenje građevinskog zemljišta i poslovnog prostora.

Odredbama člana 93. Zakona o planiranju i izgradnji („Službeni glasnik RS“, br. 72/09, 81/09, 64/10 i 24/11), sa pozivom na koji je doneta osporena Odluka, propisano je: da naknadu za uređivanje građevinskog zemljišta plaća investitor (stav 1.); da se visina naknade za uređivanje građevinskog zemljišta utvrđuje na osnovu sledećih kriterijuma - stepena komunalne opremljenosti, godišnjih program za uređivanje građevinskog zemljišta, urbanističke zone, namene i površine objekta i da namena građevinskog zemljišta može biti stanovanje, komercijalna delatnost, proizvodna delatnost i ostale namene (st. 2. i 3.); da jedinica lokalne samouprave propisuje merila za obračun visine naknade za uređivanje građevinskog zemljišta na osnovu kriterijuma iz stava 2. ovog člana (stav 4.); da investitor i jedinica lokalne samouprave, odnosno privredno društvo, javno preduzeće ili druga organizacija iz člana 91. ovog zakona, zaključuju ugovor kojim se uređuju međusobni odnosi u pogledu uređivanja građevinskog zemljišta, utvrđuje visina naknade za uređivanje građevinskog zemljišta, dinamika plaćanja, obim, struktura i rokovi za izvođenje radova na uređivanju zemljišta, kao i postupak i uslovi izmene ugovora (promena namene, površine objekta i dr.). Dakle, navedenim zakonskim odredbama regulisan je način utvrđivanja visine naknade za uređivanje građevinskog zemljišta i druga pitanja u vezi sa ovom naknadom, ali isključivo za objekte koji nisu predmet legalizacije.

Kada su u pitanju objekti koji podležu legalizaciji, Ustavni sud je utvrdio da je odredbama člana 185. Zakona, koji je sistematizovan u okviru poglavlja XIII. „Legalizacija objekata“ (čl. 185. do 200.), propisano, pored ostalog: procentualno umanjenje naknade za uređivanje građevinskog zemljišta u postupcima legalizacije, zavisno od neto korisne površine porodičnog stambenog objekta i stana, po članu porodičnog domaćinstva uz izuzetak za objekte izgrađene u ekstra i prvoj urbanističkoj zoni u skladu sa opštim aktom jedinice lokalne samouprave (stav 6.); pravo jedinice lokalne samouprave na čijoj teritoriji se nalazi objekat koji je predmet legalizacije da utvrđuje iznos naknade iz stava 6. (stav 7.); lica koja imaju pravo na umanjenje iz stava 6. ovog člana i način i period plaćanja naknade sa propisanim umanjenjem (st. 8. i 9.); pravo na umanjenje naknade vlasnicima porodičnih stambenih objekata i stanova u stambenim zgradama u iznosu od 60% na prvih 100 m2 objekta koji je predmet legalizacije, osim za objekte izgrađene u ekstra ili prvoj zoni izgrađenosti u skladu sa opštim aktom jedinice lokalne samouprave (stav 10.); pravo na umanjenje naknade propisano st. 6. i 10. koje mogu da ostvare lica koja do 30. juna 2012. godine zaključe ugovor sa jedinicom lokalne samouprave o uređivanju međusobnih odnosa u pogledu naknade za uređivanje građevinskog zemljišta ili ugovor o uređivanju međusobnih odnosa u pogledu pribavljanja propisane dokumentacije (stav 11.); da na osnovu pismenog ovlašćenja vlasnika, dokumentaciju propisanu ovim zakonom u postupcima legalizacije može obezbediti i jedinica lokalne samouprave, da se ugovor o uređivanju međusobnih odnosa u pogledu pribavljanja propisane dokumentacije zaključuje između jedinice lokalne samouprave i vlasnika, a da bliže uslove u vezi sa sadržinom ugovora, troškova i načina plaćanja uređuje jedinica lokalne samouprave opštim aktom koji donosi u roku od 60 dana od dana stupanja na snagu ovog zakona (5. aprila 2011. godine, kao dana stupanja na snagu Zakona o izmenama i dopunama Zakona iz 2011. godine) (stav 12.); da jedinica lokalne samouprave može da propiše da deo naknade za uređivanje građevinskog zemljišta koju vlasnik objekta nije platio za izgradnju linijske komunalne infrastrukture (vodovod, kanalizacija, javni put) do dobijanja građevinske dozvole, odnosno odobrenja za izgradnju, plati po izgradnji iste, odnosno pre priključenja objekta vlasnika na linijsku komunalnu infrastrukturu (stav 14.). Znači, navedene odredbe člana 185. Zakona, pored toga što predviđaju umanjenja visine naknade za objekte koji su predmet legalizacije i uslove pod kojima se ova umanjenja mogu ostvariti, daju ovlašćenje jedinici lokalne samouprave da svojim aktom, u skladu sa Zakonom, uredi iznos naknade za objekte koji su predmet legalizacije, a nalaze se na njenoj teritoriji.

Međutim, Ustavni sud je utvrdio da je ustavnost odredaba poglavlja XIII. Zakona o planiranju i izgradnji, znači i odredaba člana 185. Zakona, bila predmet ocene Ustavnog suda u predmetu IUz-295/2009 kada je Sud, na sednici održanoj 6. decembra 2012. godine, doneo Odluku kojom se u tački 1. izreke utvrđuje da odredbe čl. 185. do 200. Zakona o planiranju i izgradnji („Službeni glasnik RS“, br. 72/09, 81/09-ispravka, 64/10-US i 24/11), nisu u saglasnosti sa Ustavom. Na istoj sednici Ustavni sud je doneo Rešenje IUz-295/2009 kojim se odlaže objavljivanje Odluke Ustavnog suda IUz-295/2009 od 6. decembra 2012. godine u „Službenom glasniku Republike Srbije“ za šest meseci od dana njenog donošenja.

Polazeći od navedenog, Ustavni sud je ocenio da se pri odlučivanju o podnetoj inicijativi osnovano može postaviti, kao sporno, pitanje ustavnosti osporenih odredaba Odluke, s obzirom na utvrđenu neustavnost odredaba člana 185. Zakona, u kojima je sadržan pravni osnov za njihovo donošenje.

S obzirom na navedeno sporno pitanje, Ustavni sud je ocenio da su se stekli uslovi da Sud, saglasno odredbi člana 53. stav 1. Zakona o Ustavnom sudu („Službeni glasnik RS“, br. 109/07 i 99/11), donese Rešenje o pokretanju postupka za utvrđivanje neustavnosti odredaba člana 21. Odluke o merilima za utvrđivanje naknade za uređivanje građevinskog zemljišta („Službeni list grada Beograda“, br. 60/09 i 6/10), u vreme važenja i vansudskih odredaba čl. 20. i 25. Odluke o merilima za utvrđivanje naknade za uređivanje građevinskog zemljišta („Službeni list grada Beograda“, br. 60/09, 6/10. 16/10, 41/10, 45/10, 18/11, 54/11, 17/12 i 42/12).

Imajući u vidu da, saglasno odredbi člana 54. stav 1. Zakona o Ustavnom sudu, u postupku ocenjivanja ustavnosti ili zakonitosti Ustavni sud nije ograničen zahtevom ovlašćenog predlagača, odnosno inicijatora, a da su odredbe čl. 20a, 22. i 26. integralnog teksta Odluke, takođe sistematizovane u Poglavlju III Odluke, u pravnoj i logičkoj vezi sa osporenim čl. 20. i 25. Odluke, Ustavni sud je ocenio da su se i u odnosu na ove odredbe Odluke stekli uslovi da Sud donese rešenje o pokretanju postupka za utvrđivanje njihove neustavnosti, u smislu odredbe člana 53. stav 1. Zakona o Ustavnom sudu, kao u tački 1. izreke.

Istovremeno, Sud je odlučio da Rešenje o pokretanju postupka dostavi Skupštini grada Beograda na odgovor, saglasno odredbi člana 33. stav 1. Zakona o Ustavnom sudu (tač. 3. i 4. izreke).

U vezi sa osporenim članom 11. Odluke o izmenama i dopunama Odluke o merilima za utvrđivanje naknade za uređivanje građevinskog zemljišta („Službeni list grada Beograda“, broj 18/11), Ustavni sud je utvrdio da je ovim članom Odluke brisan član 24. osnovne Odluke, kojim je bilo propisano da se naknada za uređivanje građevinskog zemljišta ne plaća u postupku legalizacije za stambene objekte neto površine do 200 m2, čiji su vlasnici fizička lica, izgrađene zaključno sa 1971. godinom (stav 1.), a da se vreme izgradnje objekta iz prethodnog stava ovog člana dokazuje uverenjem Republičkog geodetskog zavoda o snimanju objekta (stav 2.). Imajući u vidu da se osporenim članom 11. Odluke ne uređuju odnosi koji su predmet regulisanja navedenom Odlukom, već se brišu odredbe iz osnovne Odluke, a to samo po sebi nije razlog za utvrđivanje neustavnosti, Ustavni sud je našao da iznetim razlozima u inicijativi nije potkrepljena tvrdnja da ima osnova za pokretanje postupka za ocenu ustavnosti člana 11. Odluke, pa je saglasno članu 53. stav 2. Zakona o Ustavnom sudu, inicijativu u ovom delu odbacio, kao u tački 2. izreke..

Saglasno izloženom, Ustavni sud je, na osnovu odredaba člana 42b stav 1. tačka 2) i člana 46. tač. 1) i 5) Zakona o Ustavnom sudu, doneo Rešenje kao u izreci.

PREDSEDNIK VEĆA

dr Dragiša B. Slijepčević

Pokretanje postupka za ocenu ustavnosti odluke o naknadi za uređivanje zemljišta

Kratak pregled

Tekst originalne odluke

Slični dokumenti