Kratak pregled

Ustavni sud je pokrenuo postupak za ocenu ustavnosti odredbe Zakona o visokom obrazovanju kojom se profesorima starijim od 65 godina zabranjuje izbor u organe upravljanja. Sporno je da li ovakva zabrana predstavlja diskriminaciju na osnovu starosti.

Tekst originalne odluke

Republika Srbija
USTAVNI SUD
IUz-148/2021
10.07.2025.
Beograd

Ustavni sud u sastavu: predsednik Suda Snežana Marković i sudije Gordana Ajnšpiler Popović, Tatjana Đurkić, Vesna Ilić Prelić, dr Dragana Kolarić, dr Tamaš Korhec (Korhecz Tamás), Miroslav Nikolić, dr Vladan Petrov, dr Nataša Plavšić, dr Milan Škulić i dr Tijana Šurlan, na osnovu člana 167. stav 1. tačka 1. Ustava Republike Srbije, na sednici održanoj 10. jula 2025. godine, doneo je

 

 

R E Š E Nj E

 

1. Pokreće se postupak za utvrđivanje neustavnosti odredbe člana 20. stav 1, u delu koji glasi: „i upravljanja“ Zakona o izmenama i dopunama Zakona o visokom obrazovanju („Službeni glasnik RS“, broj 67/21).

2. Ovo rešenje dostaviti Narodnoj skupštini radi davanja odgovora.

3. Rok za dostavljanje odgovora je 60 dana od dana dostavljanja Rešenja.

 

O b r a z l o ž e nj e

 

I

 

Ustavnom sudu podneta je inicijativa za pokretanje postupka za ocenu ustavnosti odredbe člana 20. stav 1. Zakona o izmenama i dopunama Zakona o visokom obrazovanju („Službeni glasnik RS“, broj 67/21). U inicijativi se navodi da produžetkom radnog odnosa nastavnik ostvaruje Ustavom zajemčeno pravo na rad, ali saglasno osporenoj odredbi Zakona ne pod jednakim uslovima, iako je to zajemčeno članom 60. stav 3. Ustava, i to tako što, za razliku od nastavnika koji nisu navršili 65 godina života, nastavniku koji je navršio 65 godina života nisu jednako dostupna sva radna mesta, odnosno on „ne može biti biran u organe poslovođenja i upravljanja visokoškolske ustanove i njenih organizacionih jedinica“. Uz navođenje da ovakva vrsta zabrane ima svoje zakonsko uporište samo za izbor rektora, dekana, predsednika ili direktora visokoškolske ustanove (član 64. stav 1. Zakona o visokom obrazovanju), podnosioci inicijative smatraju da se to ne može odnositi i na druge organe upravljanja, posebno navodeći Savet, jer nisu navedeni, niti postoje kriterijumi zašto bi nastavnik koji je i dalje u radnom odnosu mogao (bio sposoban) da obavlja nastavne i naučne aktivnosti, a ne bi mogao (ne bi bio sposoban) da bude član organa upravljanja visokoškolske ustanove. U pogledu povrede načela zabrane diskriminacije iz člana 21. Ustava, podnosioci navode da se osporenom odredbom Zakona univerzitetski nastavnik koji je u radnom odnosu, a ima više od 65. godina života dovodi u nejednak položaj u odnosu na univerzitetske nastavnike koji su mlađi od te dobi, kao i da diskriminacija postoji u pogledu različitih članova saveta (predstavnici studenata, osnivača i visokoškolske ustanove), jer su iz sastava ovog organa jedino isključeni nastavnici koji jesu u radnom odnosu, ali su stariji od 65 godina života. Podnosioci inicijative smatraju da je osporenom odredbom Zakona prekršena i odredba člana 20. stav 2. Ustava, prema kojoj se dostignuti nivo ljudskih i manjinskih prava ne može smanjivati, jer je nivo punog prava na rad smanjen na nivo ograničenog (smanjenog) prava na rad. Podnosioci inicijative smatraju da kada se nastavniku produži radni odnos da onda to znači da nastavnik ima sva prava iz radnog odnosa koja je i ranije imao kao redovni profesor. Jedino ograničenje u ovom slučaju vezano je za trajanje tog produženog radnog odnosa (određeno, umesto neodređeno vreme). Međutim, za razliku od nastavnika koji su izabrani na određeno vreme, samo nastavnik kome je produžen radni odnos, iako ima više zvanje od njih, ne može da bude član organa upravljanja visokoškolske ustanove. Uslovi za izbor organa upravljanja ne obuhvataju nikakva ograničenja u pogledu godina života ili trajanja radnog odnosa (osim za izbor rektora, dekana, predsednika ili direktora visokoškolske ustanove), imajući u vidu da Zakon o visokom obrazovanju u pogledu sastava organa upravljanja govori jedino o predstavnicima visokoškolske ustanove. Podnosioci inicijative na kraju zaključuju da se osporenom odredbom člana 20. stav 1. Zakona na diskriminatoran način jedino nastavnici kojima je produžen radni vek stavljaju u nejednak, podređen i drugorazredni položaj; jedino oni nisu u mogućnosti da budu predstavnici visokoškolske ustanove u organu upravljanja (dok ostali nastavnici, ali i saradnici izabrani na određeno vreme u niža zvanja tu mogućnost imaju); jedino se u odnosu na nastavnike kojima je produžen radni odnos ne poštuje dostojanstvo njihove ličnosti na radu, suprotno garanciji datoj u članu 60. stav 4. Ustava.

Ustavni sud je, saglasno odredbi člana 33. stav 2. Zakona o Ustavnom sudu („Službeni glasnik RS“, br. 109/07, 99/11, 18/13 – Odluka US, 40/15 – dr. zakon, 103/15, 10/23 i 92/23), zatražio mišljenje Narodne skupštine, povodom navoda iz podnete inicijative. Narodna skupština u predviđenom roku, a ni nakon isteka tog roka, nije dostavila Ustavnom sudu mišljenje, pa je, saglasno odredbi člana 34. stav 3. Zakona o Ustavnom sudu, Sud nastavio postupak u ovom ustavnosudskom predmetu.

 

II

 

U sprovedenom prethodnom postupku Ustavni sud je utvrdio:

Zakon o izmenama i dopunama Zakona o visokom obrazovanju je donela Narodna skupština 30. juna 2021. godine i isti je stupio na snagu 10. jula 2021. godine. Članom 20. ovog zakona izvršene su dopune člana 93. Zakona o visokom obrazovanju, kojim je regulisan prestanak radnog odnosa nastavnika, i to dodavanjem novih st. 9. i 10. ovog člana Zakona. Odredbom člana 93. stav 1. Zakona o visokom obrazovanju propisano je pravilo da nastavniku prestaje radni odnos na kraju školske godine u kojoj je navršio 65 godina života i najmanje 15 godina staža osiguranja. Izuzetak od ovog pravila predviđen je stavom 2. člana 93. Zakona o visokom obrazovanju, kojim je propisano da se nastavniku koji je ispunio uslove iz stava 1. ovog člana u zvanju redovnog profesora, ukoliko postoji potreba za nastavkom rada, može produžiti radni odnos ugovorom sa visokoškolskom ustanovom na određeno vreme do dve godine, uz mogućnost dodatnih produženja, a najduže do kraja školske godine u kojoj navršava 70 godina života, dok je stavom 3. istog člana Zakona propisano da bliže kriterijume za zaključenje ugovora o radu nakon 65. godine života donosi Nacionalni savet, a visokoškolska ustanova, odnosno univerzitet može statutom da propiše i dodatne kriterijume. Osporenim članom 20. stav 1. Zakona o izmenama i dopunama Zakona o visokom obrazovanju iz 2021. godine (novododati stav 8. člana 93. Zakona o visokom obrazovanju) propisano je da nastavnik kome je produžen radni odnos u skladu sa stavom 2. ovog člana ne može biti biran u organe poslovođenja i upravljanja visokoškolske ustanove i njenih organizacionih jedinica.

Za ocenu ustavnosti osporene odredbe člana 20. stav 1. Zakona, prema oceni Ustavnog suda, od značaja su odredbe Ustava Republike Srbije kojima je utvrđeno: da su pred Ustavom i zakonom svi jednaki, da je zabranjena svaka diskriminacija, neposredna ili posredna, po bilo kom osnovu, a naročito po osnovu rase, pola, nacionalne pripadnosti, društvenog porekla, rođenja, veroispovesti, političkog ili drugog uverenja, imovnog stanja, kulture, jezika, starosti i psihičkog ili fizičkog invaliditeta (član 21. st. 1. i 3.); da građani imaju pravo da učestvuju u upravljanju javnim poslovima i da pod jednakim uslovima stupaju u javne službe i na javne funkcije (član 53.); da Republika Srbija uređuje i obezbeđuje, između ostalog, sisteme u oblasti radnih odnosa i obrazovanja (član 97. tač. 8. i 10.).

Pored navedenih odredaba Zakona o visokom obrazovanju („Službeni glasnik RS“, br. 88/17, 27/18 (drugi zakon), 73/18, 67/19, 6/20 (drugi zakoni), 11/21 (autentično tumačenje), 67/21 (drugi zakon) i 67/21), za sagledavanje spornih ustavnopravnih pitanja u ovom predmetu od značaja su i sledeće odredbe ovog zakona, kojima je propisano: da autonomija univerziteta i drugih visokoškolskih ustanova podrazumeva, u skladu sa ovim zakonom, pravo na donošenje statuta i izbor organa upravljanja i drugih organa, u skladu sa ovim zakonom (član 6. stav 1. tačka 4)); da Nacionalni savet ima 17 članova, koje bira Narodna skupština, vodeći računa o zastupljenosti pripadnika oba pola, i to: šest članova iz reda istaknutih redovnih profesora, vrhunskih stručnjaka u zvanju naučnog savetnika, odnosno umetnika sa međunarodno priznatim radovima ili osvedočenim doprinosom nacionalnoj kulturi, vodeći računa o zastupljenosti obrazovno-naučnih, odnosno obrazovno-umetničkih polja, kao i zastupljenosti univerziteta, na predlog Konferencije univerziteta (član 11. stav 1. tačka 1)); da Upravni odbor (Nacionalnog akreditacionog tela) ima devet članova, koje imenuje Narodna skupština, vodeći računa o zastupljenosti pripadnika oba pola, i to: dva člana iz reda redovnih profesora univerziteta, na predlog Konferencije univerziteta, jednog člana iz reda profesora strukovnih studija, na predlog Konferencije akademija i visokih škola (član 16. stav 2. tač. 1) i 2)); da Komisija za akreditaciju ima 19 članova, od kojih je 17 članova iz reda nastavnika visokoškolskih ustanova, jedan iz reda studenata i jedan iz reda privrednika (član 20. stav 3. prva rečenica); da visokoškolska ustanova ima organ upravljanja, organ poslovođenja, stručne organe i studentski parlament (član 60. stav 2.); da je organ upravljanja visokoškolske ustanove savet, da je broj članova saveta neparan, da se broj članova, postupak predlaganja, izbora i razrešenja članova saveta, način rada saveta i odlučivanja uređuje statutom ili osnivačkim aktom visokoškolske ustanove, da se izbor i razrešenje članova saveta vrši tajnim glasanjem, da mandat članova saveta traje četiri godine (član 61. st. 1. do 4.); da je broj članova saveta visokoškolske ustanove čiji je osnivač Republika najmanje 17, u skladu sa statutom te visokoškolske ustanove; da savet visokoškolske ustanove iz stava 1. ovog člana čine predstavnici ustanove, studenata i osnivača; da od ukupnog broja članova saveta univerziteta, fakulteta, odnosno umetničke akademije u sastavu univerziteta i akademije strukovnih studija, predstavnici visokoškolske ustanove čine 55%, predstavnici osnivača 30% i predstavnici studenata 15%; da od ukupnog broja članova saveta visoke škole i visoke škole strukovnih studija, predstavnici visokoškolske ustanove čine 45%, predstavnici osnivača 40% i predstavnici studenata 15%; da se predsednik saveta bira iz reda predstavnika visokoškolske ustanove (član 62. st. 1, 4. do 6. i 8.); da je organ poslovođenja univerziteta rektor, fakulteta - dekan, akademije strukovnih studija - predsednik, visoke škole i visoke škole strukovnih studija – direktor, da se organ poslovođenja bira tajnim glasanjem iz reda nastavnika visokoškolske ustanove koji su u radnom odnosu sa punim radnim vremenom, a izabrani su na neodređeno vreme, da se organ poslovođenja bira na tri godine sa mogućnošću jednog uzastopnog izbora (član 64. stav 1.); da je stručni organ univerziteta senat, a stručni organ fakulteta, odnosno umetničke akademije nastavno-naučno, odnosno nastavno-umetničko veće, da je stručni organ visoke škole nastavno veće, visoke škole strukovnih studija nastavno-stručno veće, a instituta u sastavu univerziteta naučno veće (član 65. stav 4.); da zvanja nastavnika visokoškolske ustanove jesu: predavač, viši predavač, profesor strukovnih studija, docent, vanredni profesor i redovni profesor (član 73. stav 1.); da lice izabrano u zvanje predavača, višeg predavača, docenta i vanrednog profesora stiče zvanje i zasniva radni odnos na period u trajanju od pet godina; da lice izabrano u zvanje profesora strukovnih studija i redovnog profesora stiče zvanje i zasniva radni odnos na neodređeno vreme; da sa licem izabranim u zvanje nastavnika ugovor o radu zaključuje organ poslovođenja visokoškolske ustanove iz stava 1. ovog člana (član 75. st. 4. do 6.); da se u pogledu prava, obaveza i odgovornosti zaposlenih na visokoškolskoj ustanovi, primenjuje zakon kojim se uređuje rad, ako ovim zakonom nije drugačije uređeno ; da o pojedinačnim pravima, obavezama i odgovornostima zaposlenih na visokoškolskoj ustanovi odlučuje organ poslovođenja te ustanove (član 89. st. 1. i 2.).

Autentičnim tumačenjem odredbe člana 64. stav 1. Zakona o visokom obrazovanju („Službeni glasnik RS“, br. 88/17, 27/18 – dr. zakon, 73/18, 67/19 i 6/20 – dr. zakoni), koje je donela Narodna skupština na sednici održanoj 11. februara 2021. godine, određeno je da ovu odredbu treba razumeti tako da se organ poslovođenja odgovarajuće visokoškolske ustanove – rektor, dekan, predsednik, odnosno direktor ne može birati iz reda nastavnika kojima je prestao radni odnos na kraju školske godine u kojoj su navršili 65 godina života (član 93. stav 1. Zakona o visokom obrazovanju), a zatim im je produžen radni odnos ugovorom sa visokoškolskom ustanovom na određeno vreme do dve godine, uz mogućnost dodatnih produženja, a najduže do kraja školske godine u kojoj navršavaju 70 godina života (član 93. stav 2. Zakona o visokom obrazovanju).

Na osnovu člana 93. stav 4. Zakona o visokom obrazovanju, Nacionalni savet za visoko obrazovanje doneo je 18. oktobra 2017. godine Bliže kriterijume za zaključenje ugovora o radu nastavnika nakon 65. godine života, kojima je predviđeno: da se nastavniku u zvanju redovnog profesora, koji je u školskoj godini navršio 65 godina života i ostvario najmanje 15 godina staža osiguranja može, ukoliko postoji potreba za nastavkom rada, počev od prvog dana naredne školske godine produžiti radni odnos ugovorom sa visokoškolskom ustanovom na određeno vreme do dve godine, uz mogućnost dodatnih produženja, a najduže do kraja školske godine u kojoj navršava 70 godina života (član 1.); da se nastavniku iz člana 1. ovih bližih kriterijuma može produžiti radni odnos ako ima najmanje 20 godina radnog iskustva u visokom obrazovanju i ako je nakon sticanja zvanja redovnog profesora ostvario rezultate u naučnom radu, odnosno u umetničkom stvaralaštvu i u razvoju naučno-nastavnog, odnosno umetničko-nastavnog podmlatka na fakultetu koji su potrebni za izbor u zvanje redovnog profesora, u skladu sa opštim aktom univerziteta, donetim saglasno Minimalnim uslovima za izbor u zvanje nastavnik, koje utvrđuje Nacionalni savet za visoko obrazovanje (član 2.); da se postupak donošenja odluke o produženju radnog odnosa iz čl. 1. do 3. ovih bližih kriterijuma uređuje opštim aktom univerziteta (član 4.).

 

III

 

Polazeći od izloženog ustavnopravnog okvira, koji je od značaja za razmatranje spornih ustavnopravnih pitanja u ovom predmetu, a posebno od odredaba člana 97. tač. 8. i 10. Ustava, Ustavni sud konstatuje da je Narodna skupština ovlašćena da zakonom uredi sistem u oblasti radnih odnosa i sistem u oblasti obrazovanja. Saglasno navedenom, Narodna skupština je uređujući visoko obrazovanje, kao jedan od segmenata sistema obrazovanja u Republici Srbiji, Zakonom o visokom obrazovanju uredila sistem visokog obrazovanja, uslove i način obavljanja delatnosti visokog obrazovanja, osnove finansiranja visokog obrazovanja, kao i druga pitanja od značaja za obavljanje ove delatnosti i odredila da je delatnost visokog obrazovanja od posebnog značaja za Republiku Srbiju. U pitanja od značaja za obavljanje delatnosti visokog obrazovanja spadaju i pitanja koja se odnose na organe visokoškolske ustanove, osoblje visokoškolske ustanove i prava i obaveze zaposlenih na visokoškolskoj ustanovi.

Organi visokoškolske ustanove su određeni članom 60. stav 2. Zakona o visokom obrazovanju, i to tako što je propisano da visokoškolske ustanova ima organ upravljanja, organ poslovođenja, stručne organe i studentski parlament. Odredbama člana 62. st. 1. i 4. Zakona predviđeno je da je savet organ upravljanja visokoškolske ustanove i da mandat članova saveta traje četiri godine, dok je odredbama člana 62. Zakona utvrđen sastav saveta visokoškolske ustanove, koga u određenom procentu predstavljaju predstavnici visokoškolske ustanove, studenti i osnivači. Nadležnost saveta, kao organa poslovođenja visokoškolske ustanove, propisana je članom 63. stav 1. Zakona, prema kojoj savet: 1) donosi statut, na predlog stručnog organa; 2) bira i razrešava organ poslovođenja; 3) odlučuje po žalbi protiv prvostepenih odluka organa poslovođenja; 4) donosi finansijski plan, na predlog stručnog organa; 5) usvaja izveštaj o poslovanju i godišnji obračun, na predlog stručnog organa; 6) usvaja plan korišćenja sredstava za investicije, na predlog stručnog organa; 7) daje saglasnost na odluke o upravljanju imovinom visokoškolske ustanove; 8) daje saglasnost na raspodelu finansijskih sredstava; 9) donosi odluku o visini školarine, na predlog stručnog organa; 10) podnosi osnivaču izveštaj o poslovanju najmanje jedanput godišnje; 11) donosi opšti akt o disciplinskoj odgovornosti studenata; 12) vrši izbor eksternog revizora finansijskog poslovanja visokoškolske ustanove; 13) nadzire postupanje organa poslovođenja radi izvršenja akata prosvetnog inspektora iz člana 135. stav 3. tač. 5) i 6) ovog zakona i 14) obavlja i druge poslove u skladu sa zakonom i statutom. Iz navedenih odredaba Zakona o visokom obrazovanju, kojima je određen organ upravljanja visokoškolske ustanove (savet) i uređena pitanja koja se odnose na njegov sastav i nadležnost, proizlazi da deo saveta čine predstavnici visokoškolske ustanove, i to 55% u okviru saveta univerziteta, fakulteta, umetničke akademije u sastavu univerziteta i akademije strukovnih studija, odnosno 45% saveta visoke škole i visoke škole strukovnih studija, bez propisivanja bilo kakvih ograničenja u pogledu načina zasnivanja radnog odnosa (na određeno, odnosno neodređeno vreme) ili godina starosti takvih lica. Za razliku od navedenog, odredbom člana 64. stav 1. Zakona o visokom poslovanju, propisani su uslovi koje organ poslovođenja (rektor univerziteta, dekan fakulteta, predsednik akademije strukovnih studija ili direktor visoke škole i visoke škole strukovnih studija) mora da ispuni prilikom izbora na tu funkciju. Naime, to lice mora da bude nastavnik visokoškolske ustanove, koji je u radnom odnosu sa punim radnim vremenom i da je izabrano u zvanje nastavnika na neodređeno vreme, što znači da svi nastavnici zaposleni na određeno vreme na visokoškolskoj ustanovi (predavač, viši predavač, docent i vanredni profesor, koji zasnivaju radni odnos na period u trajanju od pet godina, kao i nastavnik kome je produžen radni odnos nakon ispunjenja uslova za odlazak u starosnu penziju, jer se ugovor o radu zaključuje na određeno vreme), kao i oni koji su zasnovali radni odnos sa nepunim radnim vremenom ne ispunjavaju uslove za izbor organa poslovođenja visokoškolske ustanove. To dalje znači da samo profesor strukovnih studija i redovni profesor visokoškolske ustanove sa punim radnim vremenom može biti izabran za organa poslovođenja visokoškolske ustanove.

Međutim, zakonodavac je prilikom izmena i dopuna Zakona o visokom obrazovanju iz 2021. godine, osporenom odredbom člana 20. stav 1. ovog zakona propisao ne samo zabranu izbora nastavnika kojima je produžen radni odnos na određeno vreme nakon sticanja uslova za starosnu penziju za organ poslovođenja (što i proizlazi iz već navedenih zakonskih uslova za izbor ovog organa visokoškolske ustanove, a što je potvrdilo i Autentično tumačenje odredbe člana 64. stav 1. Zakona o visokom obrazovanju, koje je donela Narodna skupština na sednici održanoj 11. februara 2021. godine), već je uveo i zabranu izbora ovih nastavnika u organ upravljanja visokoškolske ustanove.

Naime, odredbama člana 93. Zakona o visoko obrazovanju uređena su pitanja koja se odnose na prestanak radnog odnosa nastavnika. Tako nastavniku, po pravilu, prestaje radni odnos na kraju školske godine u kojoj je navršio 65 godina života i najmanje 15 godina staža osiguranja (jedan od uslova za sticanje starosne penzije, saglasno Zakonu o penzijskom i invalidskom osiguranju). Međutim, od ovog pravila se može odstupiti u sledećoj situaciji: 1) da nastavnik koji je stekao uslov za odlazak u starosnu penziju ima zvanje redovnog profesora i 2) da postoji potreba za nastavkom njegovog rada (rad u ovom slučaju nije ograničen samo na rad u nastavi). Pored toga, nastavnik mora da ima 20 godina radnog iskustva u visokom obrazovanju i da je nakon sticanja zvanja redovnog profesora ostvario rezultate u naučnom radu, odnosno u umetničkom stvaralaštvu i u razvoju naučnonastavnog podmlatka na fakultetu koji su potrebni za izbor u zvanje redovnog profesora saglasno Zakonu o visokom obrazovanju. Ukoliko se kumulativno steknu svi ovi uslovi, nastavniku se može produžiti radni odnos ugovorom sa visokoškolskom ustanovom na određeno vreme do dve godine, uz mogućnost dodatnih produženja, ali ne više do kraja školske godine u kojoj navršava 70 godina života (što znači maksimalno 5 godina, dok mandat članova saveta traje četiri godine). Za vreme ovako produženog radnog odnosa na određeno vreme, redovni profesor može obavljati sve svoje radne aktivnosti vezane za nastavu, naučnoistraživački rad i osposobljavanje kadrova visokoškolske ustanove za sticanje zvanja redovnog profesora, ali ne može biti biran za člana organa upravljanja visokoškolske ustanove, što je dostupno svim ostalim nastavnicima ove ustanove koji su zasnovali radni odnos ne samo na neodređeno vreme, već i na određeno vreme (kao i on) i sa nižim zvanjima od njega. Naime, u radnopravnom statusu ovih lica, potpisivanjem ugovora o produženju radnog odnosa redovni profesor je samo promenio vremenski period trajanja radnog odnosa, tj. iz radnog odnosa na neodređeno vreme je prešao na radni odnos na određeno vreme, što bi podrazumevalo i zadržavanje svih prava i obaveze koja iz radnog odnosa proističu saglasno zakonu, a među kojima bi bilo i pravo da bira i da bude biran u organe visokoškolske ustanove u kojoj se nalazi u radnom odnosu. Međutim, redovnom profesoru kome je produžen radni odnos nakon 65 godine života ne dozvoljava se izbor u organ upravljanja visokoškolske ustanove, dok se za sve ostale poslove koje je i do tada obavljao smatra podobnim. Tako, taj isti redovni profesor može biti biran za člana Nacionalnog saveta, za člana Upravnog odbora Akreditacionog tela i druge organe kojima se obezbeđuje kvalitet visokog obrazovanja u Republici Srbiji, dok mu se uskraćuje pravo da bude član organa upravljanja visokoškolske ustanove u kojoj radi.

 

IV

 

Polazeći od svega navedenog, sadržine osporene odredbe člana 20. stav 1. Zakona, podnete inicijative i navedenih odredaba Ustava, Ustavni sud je ocenio da se u konkretnom slučaju, kao sporno, osnovano može postaviti sledeće ustavnopravno pitanje:

- da li se osporenim zakonskim rešenjem narušava načelo jednakosti svih pred Ustavom i zakonom i zabrana diskriminacije po bilo kom osnovu, utvrđeni odredbama člana 21. st. 1. i 3. Ustava, jer se pravi razlika između nastavnika visokoškolske ustanove u podobnosti obavljanja poslova i zadataka iz radnog odnosa u zavisnosti od godina njihovog života;

Polazeći od svega prethodno izloženog, Ustavni sud je ocenio da ima osnova da, saglasno odredbi člana 53. stav 1. Zakona o Ustavnom sudu, pokrene postupak za ocenu ustavnosti dela odredbe člana 20. stav 1. Zakona o izmenama i dopunama Zakona o visokom obrazovanju („Službeni glasnik RS“, broj 67/21), kako je to navedeno u tački 1.

Na osnovu člana 107. stav 1. Zakona o Ustavnom sudu, Sud je odlučio da ovo rešenje dostavi Narodnoj skupštini, kao donosiocu osporenog zakona, na odgovor, sa rokom za davanje odgovora od 60 dana od dana prijema ovog rešenja.

Saglasno svemu prethodno izloženom, Ustavni sud je, na osnovu odredaba člana 42a stav 1. tačka 5) i člana 46. tačka 1) Zakona o Ustavnom sudu, doneo Rešenje kao u izreci.

 

 

 

 

PREDSEDNIK

USTAVNOG SUDA

Snežana Marković, s.r.

Slični dokumenti

• Rev2 2184/2024: Nezakonit otkaz docentu na univerzitetu po nalogu inspekcije
• Rev2 1107/2023: Dozvoljenost revizije u sporu za poništaj rešenja o prestanku radnog odnosa
• Rev2 2895/2023: Presuda Vrhovnog suda o prestanku radnog odnosa nastavnika na univerzitetu
• Rev 484/2025: Zakonitost otkaza ugovora o radu profesoru zbog gubitka zvanja
• Už 9729/2021: Odluka Ustavnog suda o povredi prava na suđenje u razumnom roku
• Rev2 1358/2023: Zasnivanje radnog odnosa na neodređeno vreme nakon izbora profesora
• IUo 134/2018: Odluka Ustavnog suda o neustavnosti dela podzakonskog akta o radu nastavnika