Ustavni sud odbacuje inicijativu za ocenu ustavnosti Zakona o radiodifuziji

Kratak pregled

Ustavni sud je odbacio inicijativu za ocenu ustavnosti odredaba Zakona o radiodifuziji koje se odnose na finansiranje javnog servisa putem pretplate. Sud smatra da poseban način finansiranja ne narušava jednakost na tržištu zbog specifičnih zakonskih obaveza javnog servisa.

Tekst originalne odluke

Republika Srbija
USTAVNI SUD
IUz-257/2011
14.11.2013.
Beograd

Ustavni sud, Veliko veće, u sastavu: predsednik Suda dr Dragiša B. Slijepčević, predsednik Veća i sudije Vesna Ilić Prelić, dr Marija Draškić, dr Agneš Kartag Odri, dr Goran Ilić, Sabahudin Tahirović, dr Dragan Stojanović i mr Milan Marković , članovi Veća, na o snovu člana 167. stav 1. tačka 1. Ustava Republike Srbije, na sednici Veća održanoj 14. novembra 2013. godine, doneo je

R E Š E Nj E

Odbacuje se inicijativ a za pokretanje postupka za ocenu ustavnosti odredaba člana 67. stav 1. i čl. 80. do 83. Zakona o radiodifuziji („Službeni glasnik RS“, br. 42/02, 97/04, 76/05, 79/05-drugi zakon, 62/06, 85/06, 86/06-ispravka i 41/09).

O b r a z l o ž e nj e

Ustavnom sudu podneta je inicijativa za pokretanje postupka za ocenu ustavnosti odredaba člana 67. i čl. 80. do 83. Zakona o radiodifuziji („Službeni glasnik RS“, br. 42/02, 97/04, 76/05, 79/05-drugi zakon, 62/06, 85/06, 86/06-ispravka i 41/09). Inicijator smatra da osporene odredbe Zakona nisu u saglasnosti sa članom 82. Ustava, jer se ovim zakonskim odredbama tzv. javni radiodifuzni servis stavlja u dominantan i monopolistički položaj u odnosu na druge emitere. Ovo iz razloga što se pored klasičnog načina finansiranja, kako se inače finansiraju i drugi emiteri, javni radiodifuzni servis finansira i putem televizijske pretplate, saglasno članu 80. stav 1. Zakona. Inicijator smatra da svi emiteri, pa i tzv. javni radiodifuzni servis imaju istu javnu funkciju i iste obaveze kao emiteri. U inicijativi se dalje navodi da, kako se svi drugi emiteri ne finansiraju iz pretplate, a javni radiodifuzni servis se finansira iz pretplate, koja je obveznicima (građanima) nametnuta bez njihove volje, to inicijator smatra da se osporenim odredbama čl. 80. do 83. Zakona javni radiodifuzni servis stavlja u dominantan položaj na tržištu, naročito imajući u vidu da se, pored pretplate, javni radiodifuzni servis finansira i iz drugih izvora, na isti način kao i svi drugi emiteri. Inicijator takođe smatra da se odredbama člana 67. Zakona ustanove javnog radiodifuznog servisa Republike Srbije i autonomnih pokrajina, radio i televizijske stanice lokalnih i regionalnih zajednica koje su u celini u državnoj svojini i radio i televizijske stanice civilnog sektora stavljaju u dominantan položaj u odnosu na druge emitere i to iz razloga što su ove ustanove oslobođene plaćanja naknade za emitovanje programa, dok drugi emiteri plaćaju ovu naknadu.

U sprovedenom postupku Ustavni sud je najpre utvrdio da je inicijator pogrešno označio član Ustava u odnosu na koji traži ocenu ustavnosti osporenih odredaba Zakona. Naime, u inicijativi je kao član Ustava u odnosu na koji se traži ocena ustavnosti označen član 82. Ustava, kojim su utvrđena osnovna načela ekonomskog uređenja u Republici Srbiji, dok se iz citiranih odredaba Ustava iz inicijative vidi da se u stvari radi o odredbama člana 84. st. 1. i 2. Ustava, kojima su utvrđeni jednak pravni položaj svih subjekata na tržištu i zabranjeni akti kojima se, suprotno zakonu, ograničava slobodna konkurenicija. Ustavni sud, takođe, konstatuje da inicijator ne osporava član 67. Zakona u celini, već samo odredbu stava 1. ovog člana koja se odnosi na izuzetak od plaćanja naknade za emitovanje programa za subjekte navedene u ovoj zakonskoj odredbi, a ne i na subjekte iz st. 2. i 3. ovog člana Zakona.

Saglasno navedenom, Ustavni sud je sproveo postupak ocene ustavnosti člana 67. stav 1. i čl. 80. do 83. Zakona o radiodifuziji u odnosu na odredbe člana 84. st. 1. i 2. Ustava Republike Srbije, jer navedeno sledi iz sadržine inicijative.

U daljem postupku, Ustavni sud je utvrdio da je Zakon o radiodifuziji donela Narodna skupština, na sednici održanoj 18. jula 2002. godine. Zakon je objavljen u „Službenom glasniku Republike Srbije“, broj 42 od 19. jula 2002. godine, a stupio je na snagu 27. jula 2002. godine. Zakon je u više navrata menjan i dopunjavan, a poslednje izmene i dopune izvršene su u junu 2009. godine. Zakonom o radiodifuziji uređuju se uslovi i način obavljanja radiodifuzne delatnosti, u skladu sa međunarodnim konvencijama i standardima, osniva se Republička radiodifuzna agencija, kao i ustanove radiodifuznog servisa, utvrđuju se uslovi i postupak za izdavanje dozvola za emitovanje radio i televizijskog programa i uređuju druga pitanja od značaja za oblast radiodifuzije (član 1.). Osporenim odredbama člana 67. stav 1. i čl. 80. do 83. Zakona je propisano: da ustanove javnog radiodifuznog servisa Republike Srbije i autonomnih pokrajina, radio i televizijske stanice lokalnih i regionalnih zajednica koje su u celini u državnoj svojini i radio i televizijske stanice civilnog sektora, plaćaju samo naknadu za dozvolu za radiodifuznu stanicu (naknadu za korišćenje radio frekvencije), a oslobođene su plaćanja naknade za emitovanje (član 67. stav 1.); da se z a finansiranje delatnosti ustanova javnog radiodifuznog servisa koje se odnose na ostvarivanje opšteg interesa utvrđenog ovim zakonom, plaća radio-televizijska pretplata, da za obavljanje drugih poslova iz okvira svoje delatnosti ustanove javnog radiodifuznog servisa stiču sredstva od - proizvodnje i emitovanja ekonomsko-propagandnog programa, proizvodnje i prodaje audiovizuelnih programa (emisija, filmov a, serija, nosača zvuka i dr.), proizvodnje drugih programskih usluga (teletekst i dr.), organizovanja koncerata i drugih prire dbi, obavljanja drugih delatnosti utvrđenih statutom i iz drugih izvora, u skladu sa zakonom (član 80.); da v lasnici radio i TV prijemnika imaju obavezu plaćanja radio-televizijske pretplate javnim radiodifuznim servisima, u skladu sa ovim zakonom, da vlasnici radio i TV prijemnika plaćaju jedinstvenu radio-televizijsku pretplatu u istom iznosu na celoj teritoriji Republike Srbije, da se radio-televizijska pretplata (u daljem tekstu: pretplata) plaća na radio i televizijske prijemnike (u daljem tekstu: prijemnik) po domaćinstvu i na prijemnike koji su povezani sa kolektivnim antenama ili priključeni na kablovski sistem, da domaćinstvo, vlasnik dva ili više prijemnika, izuzev prijemnika u motornom vozilu, plaća pretplatu samo za jedan radio ili televizijski prijemnik na istoj adresi, da hoteli i moteli plaćaju pretplatu na svakih deset soba opremljenih televizijskim ili radio prijemnikom, a svako drugo pravno lice, vlasnik televizijskog prijemnika, plaća pretplatu na svakih 20 zaposlenih koji su u stanju da primaju program, da obaveza plaćanja pretplate nastaje od prvog dana narednog meseca od dana nabavke prijemnika, da su sva fizička i pravna lica koja su vlasnici prijemnika dužn a da prijave nabavku prijemnika republičkoj ustanovi javnog radiodifuznog servisa, a sa teritorije Autonomne pokrajine Vojvodine i pokrajinskoj ustanov i javnog radiodifuznog servisa, da obaveza prijavljivanja prijemnika ili prijavljivanja promene adrese ili sedišta vlasnika prijemnika, nastaje u roku od 15 dana od dana pribavljanja, odnosno nastanka promene, da je u slučaju otuđenja prijemni ka, raniji vlasnik prijemnika obavezan da plaća pretplatu za sve vreme dok taj prijemnik ne odjavi, uz izjavu da ne poseduje drugi prijemnik, da republička ustanova javnog radiodifuznog servisa vodi evidenciju pretplatnika, sa svim ličnim i drugim potrebnim podacima, da za teritoriju Autonomne pokrajine Vojvodine ove poslove obavlja i pokrajinska ustanova javnog radiodifuznog servisa, da ustanova javnog radiodifuznog servisa ne može da vrši kontrolu posedovanja prijemnika na način kojim bi se ugrozila ustavna prava građana (član 81.); da se o d obaveze plaćanja pretplate oslobađaju domaćinstva-vlasnici prijemnika čiji je najmanje jedan član domaćins tva - invalid sa 100% telesnog oštećenja, invalid sa manje od 100% telesnog oštećenja, ako mu je, u skladu sa odredbama posebnih propisa, priznato pravo n a dodatak za tuđu negu i pomoć i lice koje je trajn o izgubilo sluh ili slepo lice, da se pravo na oslobađanje od obaveze plaćanja pretplate iz stava 1. ovog člana ostvaruje na osnovu potvrde ustanove nadležne za poslove penzijskog i invalidskog osiguranja, odnosno druge ustanove i organa, ako je to predviđeno posebnim zakonom, da se od obaveze plaćanja pretplate oslobađaju pravna lica - ustanove koje se u smislu člana 79. Zakona o socijalnoj zaštiti i obezbeđivanju socijalne sigurnosti građana („Službeni glasnik Republike Srbije“, br. 36/91, 33/93, 53/93, 67/93, 46/94, 48/94, 52/96 i 29/01) smatraju ustanovama za smeštaj korisnika, škole, zdravstvene ustanove i invalidske organizacije i preduzeća za radno osposobljavanje i zapošljavanje invalida i diplomatsko-konzularna predstavništva, pod uslovom reciprociteta (član 82.); da v isina mesečne pretplate za prijemnike koji se koriste u domaćinstvu i za prijemnike koje poseduju pravna lica, iznosi 210 dinara , da visina godišnje pretplate za prijemnik u motornom vozilu iznosi 440 dinara, da se pretplata iz stava 1. ovog člana plaća mesečno, najkasnije do 15-og u mesecu, za prethodni mesec, da se pretplata iz stava 2. ovog člana plaća godišnje, posebnom uplatnicom, priliko m registracije motornog vozila, da ustanovi javnog radiodifuznog servisa autonomne pokrajine pripada 70% prihoda ostvarenog naplatom pretplate na području autonomne pokrajine, da je ova sredstva Radiodifuzna ustanova Srbije dužna da prenese ustanovi javnog radiodifuznog servisa autonomne pokrajine u roku od tri dana od dana iz vršene naplate, da deo sredstava u iznosu od 1,5% od ukupno ostvarene mesečne pretplate Radiodifuzna ustanova Srbije uplaćuje na račun budžeta Republike Srbije za razvoj domaće kinematografije , da se visina pretplate iz st. 1. i 2. ovog člana, za 2003. godinu i svaku narednu godinu, usklađuje sa indeksom rasta cena na malo u Republici Srbiji u prethodnoj kalendarskoj godini, prema zvanično objavljenim podacima organa nadležnog za poslove statistike, uvećanim z a 5%, da se naplata mesečne pretplate vrši preko javnog preduzeća koje obavlja delatnost proizvodnje i distribucije električne energije na način utvrđen ugovorom koji republička ustanova javnog radiodifuznog servisa zaključuje sa tim javnim preduzećem (član 83.).

Ustavom Republike Srbije je utvrđeno: da se ljudska i manjinska prava zajemčena Ustavom neposredno primenjuju, kao i da se odredbe o ljudskim i manjinskim pravima tumače u korist unapređenja vrednosti demokratskog društva, saglasno važećim međunarodnim standardima ljudskih i manjinskih prava, kao i praksi međunarodnih institucija koje nadziru njihovo sprovođenje (član 18. st. 1. i 3.); da se jemči sloboda mišljenja i izražavanja, kao i sloboda da se govorom, pisanjem, slikom ili na drugi način traže, primaju i šire obaveštenja i ideje (član 46. stav 1.); da merama u obrazovanju, kulturi i javnom obaveštavanju, Republika Srbija podstiče razumevanje, uvažavanje i poštovanje razlika koje postoje zbog posebnog etničkog, kulturnog, jezičkog ili verskog identiteta njenih građana (član 48.); da je svako slobodan da bez odobrenja, na način predviđen zakonom, osniva novine i druga sredstva javnog obaveštavanja i da se televizijske i radio stanice osnivaju u skladu sa zakonom (član 50. st. 1. i 2.); da svako ima pravo da istinito, potpuno i blagovremeno bude obaveštavan o pitanjima od javnog značaja i da su sredstva javnog obaveštavanja dužna da to pravo poštuju (član 51. stav 1.); da u oblasti obrazovanja, kulture i informisanja Srbija podstiče duh tolerancije i međukulturnog dijaloga i preduzima efikasne mere za unapređenje uzajamnog poštovanja, razumevanja i saradnje među svim ljudima koji žive na njenoj teritoriji, bez obzira na njihov etnički, kulturni, jezički ili verski identitet (član 81.); da svi imaju jednak pravni položaj na tržištu i da su zabranjeni akti kojima se, suprotno zakonu, ograničava slobodna konkurencija, stvaranjem ili zloupotrebom monopolskog ili dominantnog položaja (član 84. st. 1. i 2.); da Republika Srbija, pored ostalog, uređuje i obezbeđuje ostvarivanje i zaštitu sloboda i prava građana, jedinstveno tržište, pravni položaj privrednih subjekata, sistem obavljanja pojedinih privrednih i drugih delatnosti, sistem u oblastima javnog informisanja, sistem javnih službi, finansiranje ostvarivanja prava i dužnosti Republike Srbije, utvrđenih Ustavom i zakonom, kao i druge odnose od interesa za Republiku Srbiju u skladu s Ustavom (član 97. tač. 2, 6, 10, 15. i 17.).

Pored osporenih odredaba Zakona o radiodifuziji, Ustavni sud je našao da su od značaja za odlučivanje u ovom ustavnosudskom predmetu i sledeće odredbe ovog zakona, kojima je propisano: da je javni radiodifuzni servis određen kao proizvodnja, kupovina, obrada, i emitovanje informativnih, obrazovnih, kulturno-umetničkih, dečijih, zabavnih, sportskih i drugih radio i televizijskih programa koji su od opšteg interesa za građane, a naročito u cilju ostvarivanja njihovih ljudskih i građanskih prava, razmene ideja i mišljenja, negovanja političke, polne, međunacionalne i verske tolerancije, kao i očuvanja nacionalnog identiteta (član 4. tačka 9)); da emiter za dobijeno pravo na emitovanje programa plaća odgovarajuću naknadu, da se naknada za emitovanje programa uplaćuje na račun Agencije, da visinu naknade za emitovanje programa utvrđuje Agencija, uz saglasnost Vlade (član 66. st. 1, 3. i 5.); da su nosioci javnog radiodifuznog servisa u Republici Srbiji republička i pokrajinske radiodifuzne ustanove, da radiodifuzne ustanove iz stava 1. ovog člana obavljaju delatnost proizvodnje i emitovanja radiotelevizijskog programa i imaju posebne obaveze u ostvarivanju opšteg interesa u oblasti javnog radiodifuznog servisa, utvrđene ovim zakonom (član 76. st. 1. i 2.); da su programi koji se proizvode i emituju u okviru javnog radiodifuznog servisa od opšteg interesa (član 77. stav 1.); da su u cilju ostvarivanja opšteg interesa u oblasti javnog radiodifuznog servisa, utvrđenog ovim zakonom, pored opštih obaveza emitera u odnosu na programske sadržaje iz člana 68. ovog zakona, nosioci javno g radiodifuznog servisa dužni da - obezbede da programi koji se proizvode i emituju, a posebno programi informativnog sadržaja, budu zaštićeni od bilo kakvog uticaja vlasti, političkih organizacija ili centara ekonomske moći, proizvode i emituju programe namenjene svim segmentima društva, bez diskriminacije, vodeći pri tom računa naročito o specifičnim društvenim grupama kao što su deca i omladina, manjinske i etničke grupe, hendikepirani, socijalno i zdravstveno ugroženi, gluvonemi (sa obavezom paralelnog emitovanja ispisanog teksta opisa zvučnog se gmenta radnje i dijaloga), i dr, uvažavaju jezičke i govorne standarde, kako većinskog stanovništva, tako, u odgovarajućoj srazmeri, i nacionalnih manjina, odnosno etničkih grupa, na podru čju na kome se program emituje, obezbede zadovoljavanje potreba građana za programskim sadržajima koji izražavaju kulturni identitet, kako naroda, tako i nacionalnih manjina, odnosno etničkih grupa, kroz mogućnost da određene programe ili programske celine, na područjima na kojima žive i rade, prate i na svom maternjem jeziku i pismu, obezbede odgovarajuće vreme za emitovanje sadržaja vezanih za delovanje udruženja građana i nevladinih organizacija, kao i verskih zajednica na području na kome se program emituje, u vreme predizborne kampanje, obezbede besplatno i ravnomerno emitovanje promocije političkih stranaka, koalicija i kandidata koji imaju prihvaćene izborne liste za izbore za Skupštinu Srbije i Crne Gore, republičke, pokrajinske ili lokalne izbore, pri čemu ne mogu emitovati plaćenu predizbornu promociju i, u skladu sa svojim opštim aktima, mogu odbiti emitovanje programa i reklamnih spotova ako oni ne služe predizbornoj kampanji , godišnjim planovima predvide emitovanje programa nezavisnih produkcija, čiji se izbor vrši na osnovu sprovedenog javnog konkursa i uz zaključenje ugovora u pisanoj formi sa nezavisnim producentom po d uobičajenim tržišnim uslovima, po preporuci Agencije, omoguće korišćenje teleteksta, u sopstvenoj ili nez avisnoj produkciji trećih lica, obezbede korišćenje i razvoj savremenih tehničko-tehnoloških standarda u proizvodnji i emitovanju programa i pripreme i, u predviđenom vremenu, realizuju planove prelaska na nove digitalne tehnologije, uvažavaju tradicionalni duhovni, istorijski, kulturni, humanitarni i prosvetni značaj i ulogu crkav a i verskih zajednica u društvu, međusobno sarađuju i razmenjuju programske sadržaje koji su od interesa za građane Republike Srbije (član 78.); da su nosioci javnog radiodifuznog servisa dužni da pri proizvodnji i emitovanju informativnih programa poštuju princip nepristrasnosti i objektivnosti u tretiranju različitih političkih interesa i različitih subjekata, da se zalažu za slobodu i pluralizam izražavanja javnog mišljenja, kao i da spreče bilo kakav oblik rasne, verske, nacionalne, etničke ili druge netrpeljivosti ili mržnje, ili netrpeljivosti u pogledu seksualne opredeljenosti (član 79.).

Rešenjem Ustavnog suda IU-176/2002 od 22. decembra 2009. godine Ustavni sud nije prihvatio inicijative za pokretanje postupka za utvrđivanje neustavnosti, između ostalog, i odredaba člana 80. stav 1. i čl. 81. do 83. Zakona o radiodifuziji, i to u odnosu na veći broj odredaba Ustava, među kojima su i odredbe člana 84. st. 1. i 2. Ustava. Povodom finansiranja delatnosti ustanova javnog radiodifuznog servisa koje se odnose na ostvarivanje opšteg interesa na osnovu plaćanja radiotelevizijske pretplate, Ustavni sud je u ovom rešenju zauzeo sledeći stav: „Imajući u vidu da je prema navedenim odredbama Zakona, javni radiodifuzni servis osnovan radi proizvodnje i emitovanja radio i televizijskog pograma kojim se ostvaruje opšti interes utvrđen zakonom ..., Ustavni sud je ocenio da radio-televizijska pretplata, polazeći od načina na koji je uređena navedenim odredbama Zakona, ima značenje naknade, odnosno cene za korišćenje programa od opšteg interesa koji se proizvode i emituju u okviru javnog radiodifuznog servisa. Naime, radio-televizijska pretplata uređena osporenim odredbama Zakona, po shvatanju Suda, predstavlja (zakonom) utvrđenu obavezu imalaca radio i tv prijemnika za mogućnost korišćenja programa javnog radiodifuznog servisa kojima se ostvaruje zakonom utvrđen opšti interes u oblasti javnog informisanja, odnosno Ustavom zajemčene slobode i prava građana u oblasti obaveštavanja. Polazeći od navedenog, Ustavni sud je ocenio da je zakonodavac, saglasno odredbama člana 97. tač. 2, 7. i 10. Ustava, ovlašćen da utvrdi opšti interes u oblasti radiodifuzije i način njegovog obezbeđenja, da odredi nosioce javnog radiodifuznog servisa i njihove obaveze u ostvarivanju opšteg interesa.“ U istom rešenju Ustavni sud je konstatovao da nisu osnovani navodi inicijatora i predlagača da se osporenim odredbama Zakona, odnosno ustanovljenim načinom finansiranja putem obavezne radio-televizijske pretplate, radiodifuzne ustanove dovode u nejednak, odnosno privilegovan položaj, i to iz razloga „što je javni radiodifuzni servis osnovan radi proizvodnje i emitovanja određenih programa, koji su Zakonom određeni kao poslovi od opšteg interesa, a nosioci javnog radiodifuznog servisa imaju Zakonom određene posebne obaveze u proizvodnji i emitovanju programa, koje nisu utvrđene drugim emiterima (član 78. Zakona – obaveze nosilaca javnog radiodifuznog servisa u ostvarivanju opšteg interesa i član 79. Zakona – posebne obaveze pri proizvodnji i emitovanju informativnog programa) . Naime, Ustavom zajemčena jednakost pravnih lica u obavljanju delatnosti, po oceni Suda, nema značenje jednakosti u apsolutnom smislu, već pretpostavlja jednakost pravnih lica u zakonom utvrđenoj istoj pravnoj situaciji, odnosno zakonom propisanim istim uslovima obavljanja delatnosti, koji su, kada je reč o emiterima koji obavljaju delatnost kao ustanova javnog radiodifuznog servisa, kao što je navedeno, uređeni različito u odnosu na emitere koji obavljaju ovu delatnost kao komercijalna radio i/ili televizijska stanica“.

Polazeći od svega navedenog, Ustavni sud konstatuje da propisani način finansiranja ustanova javnog radiodifuznog servisa plaćanjem radio-televizijske pretplate za finansiranje delatnosti koje se odnose na ostvarivanje opšteg interesa utvrđenog Zakonom o radiodifuziji (čl. 80. do 83. Zakona) ne predstavlja narušavanje jednakosti pravnog položaja subjekata na tržištu, niti akt kojim se, suprotno zakonu , uspostavlja monopolski položaj navedenih ustanova, jer se upravo Zakonom o radiodifuziji uvodi poseban način njihovog finansiranja, i to samo za one delatnosti za koje je država Zakonom utvrdila da su od opšteg interesa i za koje je tim istim zakonom propisala posebne (dodatne) obaveze koje su dužni da poštuju svi emiteri javnog radiodifuznog servisa, a koje se razlikuju od obaveza drugih tzv. komercijalnih emitera.

U pogledu osporavanja ustavnosti člana 67. stav 1. Zakona, kojim je propisan izuzetak od obaveze plaćanja naknade za emitovanje programa za ustanove javnog radiodifuznog servisa Republike Srbije i autonomnih pokrajina, radio i televizijske stanice lokalnih i regionalnih zajednica koje su u celini u državnoj svojini i radio i televizijske stanice civilnog sektora, Ustavni sud je stao na stanovište da se ove odredbe Zakona ne mogu dovesti u ustavnopravnu vezu sa odredbama Ustava kojima su utvrđeni jednakost subjekata na tržištu i zabrana uspostavljanja monopolskog položaja na tržištu (član 84. st. 1. i 2.), jer se u konkretnom slučaju radi o posebnoj vrsti naknade koju emiter plaća za dobijeno pravo, odnosno dozvolu od strane države za emitovanje programa, koju u ime države utvrđuje Republička radiodifuzna agencija, u vršenju javnih ovlašćenja koja su joj na osnovu ovog zakona i poverena od strane države, a ne o obavezi koja proističe ili je u vezi sa obavljanjem privredne delatnosti na jedinstvenom tržištu.

Polazeći od navedenog, Ustavni sud smatra da podnetom inicijativom nisu potkrepljene tvrdnje da ima osnova za pokretanje postupka za ocenu ustavnosti odredaba člana 67. stav 1. i čl. 80. do 83. Zakona o radiodifuziji , pa, saglasno odredbi člana 53. stav 2. Zakona o Ustavnom sudu („Službeni glasnik RS“, br. 109/07, 99/11 i 18/13-US) , Sud nalazi da je inicijativ a neprihvatljiva.

Saglasno izloženom, Ustavni sud je, na osnovu odredaba člana 42b stav 1. tačka 2) i člana 46. tačka 5) Zakona o Ustavnom sudu, doneo Rešenje kao u izreci.

PREDSEDNIK VEĆA

dr Dragiša B. Slijepčević

Ustavni sud odbacuje inicijativu za ocenu ustavnosti Zakona o radiodifuziji

Kratak pregled

Tekst originalne odluke

Slični dokumenti