Rešenje Vrhovnog kasacionog suda o stvarnoj nadležnosti Osnovnog suda

Naime, članom 205. stav 1. ZPP propisano je da više lica mogu jednom tužbom da tuže odnosno da budu tuženi (suparničari), ako su u pogledu predmeta spora u pravnoj zajednici ili ako je njihovo pravo odnosno obaveza proističe iz istog činjeničnog i pravnog osnova (tačka 1). Ako su predmet spora zahtevi odnosno obaveze iste vrste koje se zasnivaju na bitno istovrsnom činjeničnom i pravnom osnovu i ako postoje stvarna i mesna nadležnost istog suda za svaki zahtev i za svakog tuženog (tačka 2) i ako je to zakonom propisano (tačka 3), dok je stavom 2. istog člana propisano da do zaključenja glavne rasprave može pod uslovom iz stava 1. ovog člana uz tužioca da pristupi novi tužilac ili tužba može da bude proširena na novog tuženog sa njegovim pristankom.

Članom 25. stav 5. tačka 1. Zakona o uređenju sudova propisano je da privredni sud u prvom stepenu sudi u sporovima između domaćih i stranih privrednih duštava, preduzeća, zadruga i preduzetnika i njihovih asocijacija (privredni subjekti), u sporovima koji nastanu između privrednih subjekata i drugih pravnih lica u obavljanju delatnosti privrednih subjekata, kao i kada je u navedenim sporovima jedna od stranaka fizičko lice ako je sa strankom u odnosu materijalnog suparničarstva. Članom 22. stav 2. istog zakona predviđeno je da osnovni sud u prvom stepenu sudi u građanskopravnim sporovima ako za pojedina od njih nije nadležan drugi sud i vodi izvršne i vanparnične postupke za koje nije nadležan neki drugi sud.

Prema navedenoj zakonskoj odredbi (član 25. stav 1. tačka 1. zakona), privredni sudovi su stvarno nadležni da sude u sporovima između domaćih i stranih privrednih društava, preduzeća, zadruga i preduzetnika i njihovih asocijacija, odnosno između privrednih subjekata, bez obzira na pravnu prirodu spora, što znači da kada se radi o privrednim subjektima za stvarnu nadležnost privrednog suda dovoljno je da je ispunjen subjektivni kriterijum. Tek ukoliko se radi o sporu između privrednih subjekata i drugih pravnih lica za stvarnu nadležnost privrednog suda neophodno je da je ispunjen i objektivni kriterijum, odnosno da se radi o sporu između ovih lica nastalom u obavljanju privredne delatnosti. U sporovima u kome su obe stranke druga pravna lica za suđenje je stvarno nadležan sud opšte nadležnosti, bez obzira na pravnu prirodu spora.

Imajući u vidu navedeno, u ovoj fazi postupka polazeći od sadržine postavljenog tužbenog zahteva pouzdano se može zaključiti jedino da se radi o sporu radi naknade štete između, s jedne strane, tužilaca – fizičkog i pravnog lica (privrednog subjekta), i s druge strane, tužene kao fizičkog lica, zbog čega se po nalaženju Vrhovnog kasacionog suda ne radi o licima iz člana 25. stav 1. tačka 1. Zakona o uređenju sudova.

U odnosu na tuženu Agenciju BG Ekom DOO Beograd, kao pravnog lica koje ima status privrednog subjekta, stranačka uloga u spornom materijalnopravnom odnosu koja je predmet ovog spora ne može sa sigurnošću oceniti u ovoj fazi postupka budući da i pored označenja ovog tuženog u tužbi kao stranke u postupku, postavljen zahtev u odnosu na tu tuženu odnosi se samo na obavezivanje isplate naknade troškova postupka kao sporednog potraživanja, to saglasno navedenom na strani tuženog za sada postoji samo fizičko lice.

Na osnovu iznetog, primenom člana 22. stav 2. Zakona o uređenju sudova Vrhovni kasacioni sud nalazi da je za suđenje u ovoj pravnoj stvari, s obzirom na ukazane okolnosti konkretnog slučaja i faze u kojoj se postupak nalazi, za sada stvarno nadležan Drugi osnovni sud u Beogradu.

Predsednik veća - sudija

Vesna Popović, s.r.

Za tačnost otpravka

Upravitelj pisarnice

Marina Antonić