Rešenje Vrhovnog suda o nedozvoljenosti revizije u sporu male vrednosti
Kratak pregled
Vrhovni sud nije dozvolio odlučivanje o posebnoj reviziji tužioca i odbacio je reviziju kao nedozvoljenu. Predmet spora je dug za advokatske usluge koji spada u sporove male vrednosti, gde zakon izričito isključuje mogućnost izjavljivanja revizije.
Tekst originalne odluke
Republika Srbija
VRHOVNI SUD
Rev 12019/2023
08.05.2024. godina
Beograd
Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Gordane Komnenić, predsednika veća, dr Ilije Zindovića, Marije Terzić, Vesne Mastilović i Mirjane Andrijašević, članova veća, u parnici tužioca AA iz ..., čiji je punomoćnik advokat Predrag Jovanović iz ..., protiv tuženog JKP „Parking servis“ Vranje, čiji je punomoćnik advokat Miomir Tasić iz ..., radi duga, odlučujući o reviziji tužioca izjavljenoj protiv presude Višeg suda u Vranju Gž 1799/22 od 03.03.2023. godine, u sednici održanoj 08.05.2024. godine, doneo je
R E Š E Nj E
NE DOZVOLjAVA SE odlučivanje o posebnoj reviziji tužioca izjavljenoj protiv preinačujućeg dela stava prvog i drugog izreke presude Višeg suda u Vranju Gž 1799/22 od 03.03.2023. godine.
ODBACUJE SE, kao nedozvoljena, revizija tužioca izjavljena protiv preinačujućeg dela stava prvog i drugog izreke presude Višeg suda u Vranju Gž 1799/22 od 03.03.2023. godine.
O b r a z l o ž e nj e
Presudom Osnovnog suda u Vranju P 5249/21 od 19.05.2022. godine stavom prvim izreke usvojen je tužbeni zahtev tužioca i u celosti održano na snazi rešenje o izvršenju Osnovnog suda u Vranju IIv 150/2021 od 09.08.2021. godine i to: na iznos glavnog duga po računu br. ../21 od 28.06.2021. godine od 22.800,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od 17.07.2021. godine do isplate, kao i za troškove izvršenja od 9.937,33 dinara. Stavom drugim izreke usvojen je tužbeni zahtev tužioca i u celosti održano na snazi rešenje o izvršenju Osnovnog suda u Vranju IIv 209/2021 od 09.08.2021. godine i to: za iznos glavnog duga po računu br. ../21 od 21.06.2021. godine od 22.800,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od 17.07.2021. godine do isplate, kao i za troškove izvršenja od 9.937,33 dinara. Stavom trećim izreke usvojen je tužbeni zahtev tužioca i u celosti održano na snazi rešenje o izvršenju Osnovnog suda u Vranju IIv 238/2021 od 10.08.2021. godine i to: za iznos glavnog duga po računu br. ../21 od 21.06.2021. godine od 21.662,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od 17.07.2021. godine do isplate, kao i za troškove izvršenja od 9.937,33 dinara. Stavom četvrtim izreke obavezan je tuženi da tužiocu naknadi troškove parničnog postupka od 31.590,00 dinara pri čemu se na iznos troškova na ime zastupanja od 27.000,00 dinara obračunava zakonska zatezna kamata od izvršnosti odluke do isplate.
Presudom Višeg suda u Vranju Gž 1799/22 od 03.03.2023. godine, stavom prvim izreke, preinačena je prvostepena presuda u stavu prvom izreke tako što je ukinuto rešenje o izvršenju Osnovnog suda u Vranju IIv 150/21 od 09.08.2021. godine za iznos glavnog duga od 13.500,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od 17.07.2021. godine do isplate i u tom delu je odbijen tužbeni zahtev tužioca kao neosnovan, dok je u preostalom delu stava prvog izreke prvostepena presuda potvrđena, a žalba tuženog odbijena. Stavom drugim izreke preinačena je prvostepena presuda u stavu drugom izreke tako što je ukinuto rešenje o izvršenju Osnovnog suda u Vranju IIv 209/21 od 09.08.2021. godine za iznos glavnog duga od 13.500,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od 17.07.2021. godine do isplate i u tom delu je odbijen kao neosnovan tužbeni zahtev tužioca, dok je u preostalom delu stava drugog izreke prvostepena presuda potvrđena, a žalba tuženog odbijena. Stavom trećim izreke odbijena je žalba tuženog i potvrđena prvostepena presuda u stavu trećem izreke. Stavom četvrtim izreke preinačena prvostepena presuda u stavu četvrtom izreke tako što je obavezan tuženi da tužiocu isplati troškove parničnog postupka u iznosu od 30.510,00 dinara. Stavom petim izreke odbijeni su zahtevi parničnih stranaka za naknadu troškova drugostepenog postupka.
Protiv preinačujućeg dela stava prvog i drugog izreke pravnosnažne presude donete u drugom stepenu, tužilac je blagovremeno izjavio reviziju, zbog bitnih povreda odredaba parničnog postupka i pogrešne primene materijalnog prava, sa predlogom da se o reviziji odluči primenom odredbe člana 404. ZPP.
Tuženi je odgovorio na reviziju tužioca.
Odredbom člana 404. stav 1. ZPP („Sl. glasnik RS“, br. 72/11...18/20), u vezi člana 92. Zakona o uređenju sudova („Sl. glasnik RS“, br. 10/23) propisano je da je revizija izuzetno dozvoljena zbog pogrešne primene materijalnog prava i protiv drugostepene presude koja ne bi mogla da se pobija revizijom, ako je po oceni Vrhovnog suda potrebno da se razmotre pravna pitanja od opšteg interesa ili pravna pitanja u interesu ravnopravnosti građana, radi ujednačavanja sudske prakse, kao i ako je potrebno novo tumačenje prava (posebna revizija).
Po oceni Vrhovnog suda, u konkretnom slučaju nije potrebno da se razmotre pravna pitanja od opšteg interesa ili pravna pitanja u interesu ravnopravnosti građana, niti je potrebno ujednačavanje sudske prakse kao ni novo tumačenje prava, pa nisu ispunjeni uslovi za odlučivanje o posebnoj reviziji tužioca propisani odredbom člana 404. stav 1. ZPP.
Predmet tražene pravne zaštite je dug koji se odnosi na troškove zastupanja tuženog od strane tužioca kao advokata, a pobijana drugostepena odluka doneta je primenom odgovarajućih odredbi materijalnog prava na konkretno utvrđeno činjenično stanje, zbog čega nema uslova za odlučivanje o posebnoj reviziji tužioca u smislu odredbe člana 404. ZPP.
Iz tih razloga, Vrhovni sud je odluku kao u stavu prvom izreke doneo primenom odredbe člana 404. stav 2. ZPP.
Vrhovni sud je ispitao dozvoljenost revizije primenom odredbe člana 410. stav 2. tačka 5. ZPP i utvrdio da je revizija nedozvoljena.
Odredbom člana 468. stav 1. ZPP, propisano je da se sporovima male vrednosti smatraju sporovi u kojima se tužbeni zahtev odnosi na potraživanje u novcu koje ne prelazi dinarsku protivvrednost od 3.000 evra po srednjem kursu NBS na dan podnošenja tužbe. Protiv odluke drugostepenog suda kojom je odlučeno o sporu male vrednosti revizija nije dozvoljena, jer je tako propisano odredbom člana 479. stav 6. istog zakona.
Tužbu radi duga tužilac je podneo 10.02.2022. godine, a vrednost predmeta spora je 7.262,40 dinara.
Imajući u vidu da je ovo spor male vrednosti u kom se tužbeni zahtev odnosi na potraživanje u novcu koje ne prelazi dinarsku protivvrednost 3.000 evra po srednjem kursu NBS na dan podnošenja tužbe, sledi da revizija nije dozvoljena na osnovu odredbe člana 479. stav 6. ZPP.
Preinačenje prvostepene odluke nije od uticaja na dozvoljenost revizije u smislu člana 403. stav 2. tačka 2. ZPP, jer je u posebnoj glavi Zakona o parničnom postupku koja reguliše postupak u sporu male vrednosti, propisano da revizija u ovim slučajevima nije dozvoljena, pa specijalno pravilo isključuje primenu opštih prava (član 467. ZPP).
Iz tih razloga, Vrhovni sud je odluku kao u stavu drugom izreke doneo primenom odredbe člana 413. Zakona o parničnom postupku.
Predsednik veća - sudija
Gordana Komnenić s.r.
Za tačnost otpravka
Zamenik upravitelja pisarnice
Milanka Ranković
Slični dokumenti
- Rev 14107/2023: Nedozvoljenost revizije u sporu male vrednosti uprkos preinačenju nižestepene presude
- Rev 25636/2023: Nedozvoljenost posebne revizije i revizije u sporu male vrednosti
- Rev 16903/2023: Rešenje Vrhovnog suda o nedozvoljenosti posebne revizije u sporu male vrednosti
- Rev 16223/2023: Odbacivanje revizije u sporu male vrednosti povodom isplate advokatskih usluga
- Rev 26676/2023: Nedozvoljenost revizije u sporu male vrednosti o naplati advokatskih usluga
- Rev 18099/2023: Rešenje Vrhovnog suda o odbacivanju revizije u sporu male vrednosti
- Rev 25479/2023: Odbacivanje revizije u sporu male vrednosti za naplatu advokatskih troškova