Dozvoljenost revizije u postupku određivanja naknade za preostali deo eksproprisane nepokretnosti

Republika Srbija
VRHOVNI SUD
Rev 23319/2024
17.09.2025. godina
Beograd

Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Branke Dražić, predsednika veća, Marine Milanović, Vesne Mastilović, Ivane Rađenović i Vladislave Milićević, članova veća, u pravnoj stvari predlagača AA iz ..., čiji je punomoćnik Ognjen Colić, advokat iz ..., protiv protivnika predlagača JP „Putevi Srbije“, radi određivanja naknade za eksproprisane nepokretnosti, odlučujući o reviziji predlagača, izjavljenoj protiv rešenja Višeg suda u Valjevu Gž 483/24 od 17.07.2024. godine, u sednici održanoj 17.09.2025. godine, doneo je

R E Š E Nj E

NE DOZVOLjAVA SE odlučivanje o reviziji predlagača izjavljenoj protiv rešenja Višeg suda u Valjevu Gž 483/24 od 17.07.2024. godine, kao izuzetno dozvoljenoj.

ODBACUJE SE kao nedozvoljena revizija predlagača izjavljena protiv rešenja Višeg suda u Valjevu Gž 483/24 od 17.07.2024. godine.

O b r a z l o ž e nj e

Rešenjem Osnovnog suda u Valjevu R1 136/23 od 01.03.2024. godine, stavom prvim izreke, određena je naknada za eksproprisano zemljište kp br. .. KO ... u površini od 0.62.77 ha, upisane u LN br. .. KO ..., vlasništvo predlagača, na kojoj je predlagaču priznato pravo na novčanu naknadu rešenjem Gradske uprave Grada Valjeva, Odeljenja za imovinske poslove i opštu upravu br.465–2/2022–8 od 04.07.2023. godine po ceni od 600,00 dinara / mn2. Stavom drugim izreke, obavezan je protivnik predlagača da predlagaču na ime navedene novčane naknade za eksproprisano zemljište isplati iznos od 3.766.200,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom počev od 01.03.2024. godine do isplate. Stavom trećim izreke, obavezan je protivnik predlagača da predlagaču na ime novčane naknade za biljne kulture na kp br. .. KO ..., isplati iznos od 455.190,16 dinara sa zakonskom zateznom kamatom počev od 01.03.2024. godine do isplate. Stavom četvrtim izreke, obavezan je protivnik predlagača da predlagaču naknadi troškove postupka u iznosu od 249.875,00 dinara sa zakonskom zateznom kamatom počev od dana izvršnosti rešenja do isplate.

Rešenjem Višeg suda u Valjevu Gž 483/24 od 17.07.2024. godine odbijena je kao neosnovana žalba predlagača i potvrđeno prvostepeno rešenje u stavu prvom i drugom izreke.

Protiv pravnosnažnog rešenja donetog u drugom stepenu predlagač je izjavio reviziju, zbog pogrešne primene materijalnog prava, kako to proizlazi iz navoda revizije, sa predlogom da se o reviziji odluči kao o izuzetno dozvoljenoj primenom odredbe člana 404. Zakona o parničnom postupku.

Odlučujući o dozvoljenosti izjavljene revizije na osnovu člana 404. stav 2. Zakona o parničnom postupku („Službeni glasnik RS”, br. 72/2011...18/2020 i 10/2023-dr.zakon, u daljem tekstu ZPP), Vrhovni sud je ocenio da u ovom slučaju nisu ispunjeni zakonom propisani uslovi za odlučivanje o reviziji predlagača kao izuzetno dozvoljenoj, jer nije potrebno razmatranje pravnih pitanja od opšteg interesa ili pravnih pitanja u interesu ravnopravnosti građana, niti je potrebno ujednačavanje sudske prakse i novo tumačenje prava.

Predmet postupka u ovoj pravnoj stvari je isplata naknade za eksproprijaciju preostalog dela nepokretnosti, koja je izvršena pravnosnažnim rešenjem Gradske uprave Grada Valjeva, Odeljenja za imovinske poslove i opštu upravu od 04.07.2023. godine, na zahtev predlagača, zbog nemanja ekonomskog interesa za korišćenje preostalog dela kat. parc. br. .. KO ..., u površini od 0.62.77 ha, upisane u LN br. .. KO ..., a koji deo se nalazi se van eksproprisanog pojasa za saobraćajnicu Iverak – Lajkovac određenog Uredbom Vlade RS o utvrđivanju Prostornog plana područja posebne namene državnog puta I B reda br.27 Loznica – Valjevo – Lazarevac, deonica Beograd – Požega. Preostali deo parcele predlagača upisan je u katastar kao poljoprivredno zemljište i veštačenjem je utvrđena njegova tržišna vrednost.

Nižestepeni sudovi su primenom odredbe člana 42. stav 1. Zakona o eksproprijaciji predlagaču dosudili naknadu u visini tržišne vrednosti poljoprivrednog zemljišta utvrđene veštačenjem, ocenjujući da mu ne pripada pravo na naknadu za eksproprisani preostali deo nepokretnosti po tržišnoj vrednosti građevinskog zemljišta, polazeći od činjenice da je preostali deo parcele, kako u vreme donošenja rešenja o eksproprijaciji, tako i u momentu određivanja naknade, bio poljoprivredno zemljište, te činjenice da taj deo parcele nije obuhvaćen prostornim planom područja posebne namene navedenog državnog puta, već je eksproprisan na zahtev predlagača, zbog čega se ne može tretirati kao građevinsko zemljište u smislu odredbi člana 82. i člana 83. Zakona o planiranju i izgradnji.

Imajući u vidu sadržinu tražene pravne zaštite, činjenice utvrđene u postupku i način presuđenja, Vrhovni sud je ocenio da su nižestepena rešenja doneta u svemu u skladu sa zakonom i planskim aktima, kao i pravnim stavovima izraženim u odlukama Vrhovnog suda povodom eksproprijacije zemljišta, zbog čega nema uslova za odlučivanje o reviziji predlagača kao izuzetno dozvoljenoj.