Rešenje Vrhovnog suda o nedozvoljenosti posebne revizije u sporu o faktičkoj eksproprijaciji

Republika Srbija
VRHOVNI SUD
Rev 31936/2023
25.01.2024. godina
Beograd

Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Branislava Bosiljkovića, predsednika veća, Branke Dražić, Dragane Boljević, Vesne Stanković i Radoslave Mađarov, članova veća, u parnici tužilaca AA i BB oboje iz ..., čiji je punomoćnik Tijana Antolić advokat iz ..., protiv tuženog Grada Novog Sada, kojeg zastupa Pravobranilaštvo Grada Novog Sada, radi isplate, odlučujući reviziji tuženog izjavljenoj protiv presude Višeg suda u Novom Sadu Gž 5044/2021 od 19.09.2023. godine, u sednici održanoj dana 25.01.2024. godine, doneo je

R E Š E Nj E

NE DOZVOLjAVA SE odlučivanje o posebnoj reviziji tuženog izjavljenoj protiv presude Višeg suda u Novom Sadu Gž 5044/2021 od 19.09.2023. godine.

ODBACUJE SE kao nedozvoljena revizija tuženog izjavljena protiv presude Višeg suda u Novom Sadu Gž 5044/2021 od 19.09.2023. godine.

O b r a z l o ž e nj e

Presudom Višeg suda u Novom Sadu Gž 5044/2021 od 19.09.2023. godine, stavom prvim izreke, odbijena je žalba tuženog i potvrđena presuda Osnovnog suda u Novom Sadu P 2145/2018 od 01.02.2021. godine u pobijanom usvajajućem delu kojim je tuženi obavezan da isplati tužiocima iznose od po 177.036,75 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od 01.02.2021. godine do isplate, kao i da im nakadi parnične troškove u iznosu od 211.057,92 dinara sa zakonskom zateznom kamatom od izvršnosti do isplate.

Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu tuženi je, zbog pogrešne primene materijalnog prava, blagovremeno izjavio reviziju predviđenu članom 404. ZPP (posebna revizija).

Po oceni Vrhovnog suda, posebna revizija tuženog u ovom sporu nije dozvoljena.

U sporovima za isplatu naknade za zemljište koje je bez sprovedenog upravnog postupka (članovi 25-36 Zakona o eksproprijaciji) i postupka određivanja naknade (članovi 56-62 Zakona o eksproprijaciji i članovi 132-140 Zakona o vanparničnom postupku) de facto oduzeto od njegovog vlasnika i privedeno nameni utvrđenoj planskim aktom kao javna površina - ulica, postoji ujednačena praksa sudova po pitanju pasivne legitimacije i visine naknade. Obveznik isplate naknade i pasivno legitimisana u tom sporu je jedinica lokalne samouprave na čijoj teritoriji se faktički oduzeto zemljište nalazi, kao titular prava javne svojine na javnoj površini - ulici (koja nije deo auto-puta ili državnog puta I i II reda), kao dobra u opštoj upotrebi u smislu člana 10. stav 2. i 10. Zakona o javnoj svojini, a visina naknade se određuje po tržišnoj vrednosti zemljišta u skladu sa članom 1. Protokola 1. uz Evropsku konvenciju i člana 58. Ustava Republike Srbije.