Rešenje kojim se dozvoljava revizija u sporu za naknadu eksproprijacije

Blagovremenom revizijom tužilac pobija navedenu presudu u delu u kome nije uspeo u sporu, zbog pogrešne primene materijalnog prava, pa predlaže da se dozvoli odlučivanje po posebnoj reviziji u smislu člana 404. ZPP, te da se usvoji zahtev tužioca i utvrdi ništavost sporazuma o naknadi za eksproprijaciju, da se tuženi obaveže da mu plati 75.530,00 dinara sa kamatom od 13.10.2019. godine do isplate, kao i da mu naknadi troškove postupka koje opredeljuje.

U odgovoru na reviziju tuženi osporava dozvoljenost i osnovanost revizije, pa predlaže da Vrhovni sud reviziju odbaci ili da je odbije kao neosnovanu i potvrdi drugostepenu presudu. Troškove traži.

Vrhovni sud ocenjuje da su ispunjeni uslovi za odlučivanje o posebnoj reviziji tužioca na osnovu člana 404. ZPP, kojom odredbom je propisano da je revizija izuzetno dozvoljena, zbog pogrešne primene materijalnog prava i protiv drugostepene presude koja ne bi mogla da se pobija revizijom, ako je po oceni Vrhovnog suda potrebno da se razmotre pravna pitanja od opšteg interesa ili pravna pitanja u interesu ravnopravnosti građana, radi ujednačavanja sudske prakse, kao i ako je potrebno novo tumačenje prava. U navedenoj situaciji, pitanje naknade za eksproprisanu nepokretnost jeste pitanje od interesa za ravnopravnost građana, odnosno potrebno je ujednačavanje sudske prakse, pa je odlučeno kao u prvom stavu izreke ovog rešenja.

Ispitujući pobijanu presudu na osnovu člana 408. ZPP, Vrhovni sud je utvrdio da je revizija tužioca osnovana. Za sada se pravilnost primene materijalnog prava drugostepenog suda ne može ispitati.

Prema utvrđenju prvostepenog suda tužiocu je izvršena eksproprijacija katastarske parcele .. u površini od 305 m2, i kat. parcele .. u površini od 276 m2, upisane u LN br. .. ZKUL ..., na osnovu rešenja Odeljenja za urbanizam, imovinsko- pravne poslove, komunalno stambene, građevinske delatnosti i zaštitu životne sredine Opštine Bujanovac, broj 08-465-610 od 30.11.2011. godine. Eksproprijacija je izvršena u korist tuženog JP „Putevi Srbije“ Beograd, radi izgradnje auto puta E 75 Beograd – Niš – Skoplje, deonica od Grabovnice do Levosoja. Među strankama je zaključen Sporazum o naknadi za eksproprijaciju dana 15.03.2012. godine i utvrđena je naknada za predmetno zemljište od 337.650,00 dinara. Planom generalne regulacije Opštine Bujanovac iz 2005. godine, navedena nepokretnost bila je obuhvaćena kao građevinsko zemljište, ali organi Opštine Bujanovac nisu promenili status u skladu sa usvojenim planom generalne regulacije. U vreme potpisivanja sporazuma zemljište je bilo upisano kao poljoprivredno zemljište.

Na osnovu tako utvrđenog činjeničnog stanja, prvostepeni sud je usvojio tužbeni zahtev tužioca i utvrdio ništavost sporazuma, a tuženog obavezao na isplatu razlike između naknade obračunate za poljoprivredno zemljište koje je tužiocu isplaćeno i naknade obračunate za gradsko građevinsko zemljište što je utvrđeno nalazom veštaka u iznosu od 75.530,00 dinara. Prvostepeni sud obrazlaže da je Uredbom o utvrđivanju prostornog plana područja infrastrukturnog koridora Niš – granica Republike Severne Makedonije, koja je doneta 07.11.2002. godine i objavljena u „Sl. glasniku RS“, br.77/02 od 17.11.2002. godine, doneta i odluka o usvajanju Plana generalne regulacije Opštine Bujanovac i to 28.12.2005. godine, a objavljena je u glasilu broj 30/05 Pčinjskog okruga dana 30.12.2005. godine. Plan Generalne regulacije Bujanovac, koji predstavlja razradu Generalnog plana Bujanovac, objavljen je u „Sl. glasniku Opštine Bujanovac“ broj 3/2013 godine. Prvostepeni sud nalazi da je naknada morala biti obračunata prema stvarnom statusu zemljišta, jer je obaveza organa opštine bila da izvrše promenu u javnim knjigama promenjene namene zemljišta.

Drugostepeni sud prihvatajući utvrđeno činjenično stanje prvostepenog suda, odbija tužbeni zahtev, nalazeći da se Plan generalne regulacije Bujanovac, koji predstavlja razradu Generalnog plana Bujanovca, a objavljen je u „Sl. glasniku Opštine Bujanovac“ broj 3 od 21.11.2013. godine, ne može primeniti jer je plan donet nakon što je zaključen Sporazum između stranaka 15.03.2012. godine.

Tačno je da se prema odredbi člana 197. Ustava RS pravni akti ne mogu primenjivati retroaktivno, pre donošenja i pre njihovog objavljivanja u službenom glasilu, ali prema priloženim dokazima i pravnim aktima koje je drugostepeni sud propustio da ceni do promene namene eksproprisanog zemljišta je došlo na osnovu Uredbe iz 2002. godine i Plana generalne regulacije Opštine Bujanovac iz 2005. godine, dok akt iz 2013. godine predstavlja njihovu razradu i zaista jeste donet nakon sporazuma o naknadi zaključenog između stranaka. Navedeni akti nisu cenjeni od strane drugostepenog suda, a relevantni su za pravilnu primenu materijalnog prava.

Zato je na osnovu člana 416. ZPP, odlučeno kao u izreci, pa se spisi vraćaju drugostepenom sudu da ponovo odluči o žalbi tuženog imajući u vidu primedbe iz ovog rešenja.

Predsednik veća - sudija

Tatjana Matković Stefanović, s.r.

Za tačnost otpravka

Zamenik upravitelja pisarnice

Milanka Ranković