Odbacivanje revizije u radnom sporu o ništavosti aneksa ugovora
Kratak pregled
Vrhovni sud nije dozvolio odlučivanje o posebnoj reviziji i odbacio je reviziju tužilaca kao nedozvoljenu. Utvrđeno je da ne postoje razlozi za izuzetnu reviziju, a da se radi o sporu u kojem redovna revizija po zakonu nije dozvoljena.
Tekst originalne odluke
Republika Srbija
VRHOVNI SUD
Rev2 1100/2025
23.04.2025. godina
Beograd
Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Jelice Bojanić Kerkez, predsednika veća, Radoslave Mađarov, Zorice Bulajić, Dragane Marinković i Irene Vuković, članova veća, u parnici iz radnog odnosa tužilaca AA iz ..., BB iz ..., VV iz ..., GG iz ..., DD iz ..., ĐĐ iz ..., EE iz ..., ŽŽ iz ..., ZZ iz ... i II iz ..., čiji je zajednički punomoćnik Aleksandar Marinković, advokat iz ..., protiv tuženog „Elektroprivreda Srbije“ a.d. Beograd, radi utvrđenja ništavosti odredbe aneksa ugovora o radu, odlučujući o reviziji tužilaca izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž1 4197/23 od 13.11.2024. godine, u sednici održanoj 23.04.2025. godine, doneo je
R E Š E Nj E
NE DOZVOLjAVA SE odlučivanje o posebnoj reviziji tužilaca izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž1 4197/23 od 13.11.2024. godine.
ODBACUJE SE kao nedozvoljena revizija tužilaca izjavljena protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž1 4197/23 od 13.11.2024. godine.
O b r a z l o ž e nj e
Presudom Apelacionog suda u Beogradu Gž1 4197/23 od 13.11.2024. godine, odbijena je kao neosnovana žalba tužilaca i potvrđena presuda Prvog osnovnog suda u Beogradu P1 1330/23 od 22.06.2023. godine, kojom su odbijeni tužbeni zahtevi tužilaca da se utvrdi da je ništava odredba člana 4. Aneksa ugovora o radu koje su tužioci zaključili u periodu od 04. – 06.02.2015. godine, u delu kojim je navedeno da se osnovna zarada zaposlenog određuje na osnovu pojedinačno navedenih koeficijenta posla, zaključenih između Privrednog društva za proizvodnju, preradu i transport uglja „Rudarski basen Kolubara“ d.o.o. Lazarevac, kao pravnog prethodnika tuženog AD „Elektroprivreda Srbije“ Beograd i svakog tužioca pojedinačno, zbog povrede prava na jednaku zaradu za isti rad i rad iste vrednosti i zbog povrede zabrane diskriminacije, te odlučeno da svaka stranka snosi svoje parnične troškove. Odbijen je kao neosnovan zahtev tužilaca za naknadu troškova postupka po žalbi.
Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu tužioci su, pozivom na član 404. ZPP, blagovremeno izjavili reviziju, zbog pogrešne primene materijalnog prava.
Odredbom člana 404. stav 1. Zakona o parničnom postupku („Službeni glasnik RS“ br. 72/11 ... 10/23), propisano je da je revizija izuzetno dozvoljena zbog pogrešne primene materijalnog prava i protiv drugostepene presude koja ne bi mogla da se pobija revizijom, ako je po oceni Vrhovnog suda potrebno da se razmotre pravna pitanja od opšteg interesa ili pravna pitanja u interesu ravnopravnosti građana, radi ujednačavanja sudske prakse, kao i ako je potrebno novo tumačenje prava (posebna revizija).
Pobijana odluka u skladu je sa formiranom praksom Vrhovnog suda po kojoj sporne odredbe aneksa ugovora o radu nisu ništave, pošto su koeficijenti poslova utvrđeni u skladu sa opšim aktima poslodavca - Odlukom o izmenama i dopunama Odluke o sistematizaciji poslova od 16.01.2015. godine, nakon čega je došlo do promene elemenata za utvrđivanje osnovne zarade Odlukom o izmenama i dopunama Odluke o koeficijentima poslova od 30.01.2015. godine. Tužioci su ponude poslodavca za zaključenje aneksa, koje imaju osnov u ovim opštim aktima prihvatili, pa kada su aneksi ugovora o radu zaključeni pre 07.02.2015. godine - kada je stupio na snagu Posebni kolektivni ugovor za Elektroprivredu Srbije, nema mesta retroaktivnoj primeni odredbi tog Kolektivnog ugovora.
Iz navedenih razloga, odluka u stavu prvom izreke doneta je na osnovu člana 404. stav 2. ZPP.
Ispitujući dozvoljenost revizije kao redovne po članu 410. stav 2. tačka 5. ZPP, Vrhovni sud je utvrdio da je revizija nedozvoljena.
U parnicama iz radnih odnosa, revizija je po odredbi člana 441. ZPP uvek dozvoljena u sporovima o zasnivanju, postojanju i prestanku radnog odnosa. Osim u toj vrsti sporova, revizija je dozvoljena u imovinskopravnim sporovima pod uslovima iz člana 403. stav 3. ZPP.
U konkretnom slučaju, predmet spora je utvrđenje ništavosti odredbe aneksa ugovora o radu kojim je predviđena visina zarade, za koju vrstu sporova zakonodavac ne predviđa mogućnost izjavljivanja revizije, pa je revizija nedozvoljena.
Iz navedenih razloga, na osnovu člana 413. ZPP, odlučeno je kao u stavu drugom izreke.
Predsednik veća – sudija
Jelica Bojanić Kerkez,s.r.
Za tačnost otpravka
Zamenik upravitelja pisarnice
Milanka Ranković
Slični dokumenti
- Rev2 1342/2025: Nedozvoljenost revizije u sporu o ništavosti odredaba aneksa ugovora o radu
- Rev2 1906/2025: Rešenje o nedozvoljenosti revizije u sporu o ništavosti odredbe ugovora
- Rev2 664/2025: Nedozvoljenost posebne revizije u sporu o ništavosti odredbe aneksa ugovora o radu
- Rev2 1604/2025: Odbačena posebna revizija tužilaca u radnom sporu kao nedozvoljena
- Rev2 1603/2025: Odbacivanje posebne revizije u sporu o ništavosti odredaba aneksa ugovora o radu
- Rev2 1062/2025: Rešenje Vrhovnog suda o nedozvoljenosti revizije u sporu za ništavost aneksa ugovora
- Rev2 999/2025: Nedozvoljenost posebne i redovne revizije u sporu o ništavosti aneksa ugovora o radu