Nedozvoljenost revizije u sporu oko koeficijenata zarade kod poslodavca
Kratak pregled
Vrhovni sud je ocenio nedozvoljenom reviziju tužilaca u sporu radi ništavosti aneksa ugovora o radu. Sud je zaključio da spor ne spada u kategoriju onih o zasnivanju ili prestanku radnog odnosa, niti vrednost spora opravdava izjavljivanje ovog vanrednog leka.
Tekst originalne odluke
Republika Srbija
VRHOVNI SUD
Rev2 1526/2025
28.01.2026. godina
Beograd
Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Dobrile Strajina, predsednika veća, Dragane Mirosavljević, Nadežde Vidić, Gordane Komnenić i dr Ilije Zindovića, članova veća, u parnici iz radnog odnosa tužilaca AA iz ..., BB iz ... i VV iz ..., čiji je zajednički punomoćnik Aleksandar Marinković, advokat iz ..., protiv tuženog „Elektroprivreda Srbije“ a.d. Beograd , radi utvrđenja ništavosti odredbe aneksa ugovora o radu, odlučujući o reviziji tužilaca izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž1 5150/24 od 15.01.2025. godine, u sednici održanoj 28.01.2026. godine, doneo je
R E Š E Nj E
NE DOZVOLjAVA SE odlučivanje o posebnoj reviziji tužilaca izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž1 5150/24 od 15.01.2025. godine.
ODBACUJE SE, kao nedozvoljena, revizija tužilaca izjavljena protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž1 5150/24 od 15.01.2025. godine.
O b r a z l o ž e nj e
Presudom Apelacionog suda u Beogradu Gž1 5150/24 od 15.01.2025. godine, stavom prvim izreke, odbijena je, kao neosnovana, žalba tužilaca i potvrđena presuda Prvog osnovnog suda u Beogradu P1 2603/24 od 11.10.2024. godine, kojom je odbijen tužbeni zahtev tužioca AA da se utvrdi da je ništava odredba člana 4. Aneksa ugovora o radu broj .../... od 05.02.2015. godine, u delu u kojem je navedeno da se osnovna zarada zaposlenog određuje na osnovu koeficijenta posla od 2.182, zaključenog između Privrednog društva za proizvodnju, preradu i transport uglja „Rudarski basen Kolubara“ d.o.o. Lazarevac, kao pravnog prethodnika tuženog AD „Elektroprivreda Srbije“ Beograd i tužioca AA, zbog povrede prava na jednaku zaradu za isti rad i rad iste vrednosti i zbog povrede zabrane diskriminacije; odbijen tužbeni zahtev tužioca AA da se utvrdi da je ništava odredba člana 1. Aneksa ugovora o radu .../... od 22.03.2016. godine, u delu u kojem je navedeno da se osnovna zarada zaposlenog određuje na osnovu koeficijenta posla od 2.283, zaključenog između tuženog AD „Elektroprivreda Srbije“ Beograd i tužioca AA, zbog povrede prava na jednaku zaradu za isti rad i rad iste vrednosti i zbog povrede zabrane diskriminacije; odbijen tužbeni zahtev tužioca AA da se utvrdi da je ništava odredba člana 1. Aneksa ugovora o radu broj ...-.../... od 10.01.2017. godine, u delu u kojem je navedeno da se osnovna zarada zaposlenog određuje na osnovu koeficijenta posla od 2.405, zaključenog između Privrednog društva za proizvodnju, preradu i transport uglja „Rudarski basen Kolubara“ d.o.o. Lazarevac, kao pravnog prethodnika tuženog AD „Elektroprivreda Srbije“ Beograd i tužioca AA, zbog povrede prava na jednaku zaradu za isti rad i rad iste vrednosti i zbog povrede zabrane diskriminacije; odbijen tužbeni zahtev tužioca BB da se utvrdi da je ništava odredba člana 4. Aneksa ugovora o radu broj .../... od 03.02.2015. godine, u delu u kojem je navedeno da se osnovna zarada zaposlenog određuje na osnovu koeficijenta posla od 2.133, zaključenog između Privrednog društva za proizvodnju, preradu i transport uglja „Rudarski basen Kolubara“ d.o.o. Lazarevac, kao pravnog prethodnika tuženog AD „Elektroprivreda Srbije“ Beograd i tužioca BB, zbog povrede prava na jednaku zaradu za isti rad i rad iste vrednosti i zbog povrede zabrane diskriminacije; odbijen tužbeni zahtev tužioca BB da se utvrdi da je ništava odredba člana 1. Aneksa ugovora o radu broj ... -.../...-... od 17.02.2017. godine, u delu u kojem je navedeno da se osnovna zarada zaposlenog određuje na osnovu koeficijenta posla od 2.355, zaključenog između Privrednog društva za proizvodnju, preradu i transport uglja „Rudarski basen Kolubara“ d.o.o. Lazarevac, kao pravnog prethodnika tuženog AD „Elektroprivreda Srbije“ Beograd i tužioca BB, zbog povrede prava na jednaku zaradu za isti rad i rad iste vrednosti i zbog povrede zabrane diskriminacije; odbijen tužbeni zahtev tužilje VV da se utvrdi da je ništava odredba člana 4. Aneksa ugovora o radu broj .../.../... od 04.02.2015. godine, u delu u kojem je navedeno da se osnovna zarada zaposlenog određuje na osnovu koeficijenta posla od 1.770, zaključenog između Privrednog društva za proizvodnju, preradu i transport uglja „Rudarski basen Kolubara“ d.o.o. Lazarevac, kao pravnog prethodnika tuženog AD „Elektroprivreda Srbije“ Beograd i tužilje VV, zbog povrede prava na jednaku zaradu za isti rad i rad iste vrednosti i zbog povrede zabrane diskriminacije; te odlučeno da svaka stranka snosi svoje parnične troškove. Stavom drugim izreke, odbijen je, kao neosnovan, zahtev tužilaca za naknadu troškova drugostepenog postupka.
Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu tužioci su izjavili blagovremenu reviziju, zbog pogrešne primene materijalnog prava, pozivajući se na odredbu člana 404. Zakona o parničnom postupku.
Odredbom člana 404. stav 1. Zakona o parničnom postupku („Službeni glasnik RS“ br. 72/11 ... 10/23) - ZPP, propisano je da je revizija izuzetno dozvoljena zbog pogrešne primene materijalnog prava i protiv drugostepene presude koja ne bi mogla da se pobija revizijom, ako je po oceni Vrhovnog kasacionog suda potrebno da se razmotre pravna pitanja od opšteg interesa ili pravna pitanja u interesu ravnopravnosti građana, radi ujednačavanja sudske prakse, kao i ako je potrebno novo tumačenje prava (posebna revizija).
Predmet tražene pravne zaštite je utvrđenje ništavosti odredaba aneksa ugovora o radu, zaključenih između tužilaca i pravnog prethodnika tuženog, u delu kojim je utvrđen koeficijent za obračun osnovne zarade, a pravnosnažnom presudom je utvrđeno da tužbeni zahtevi nisu osnovani. O ovom pravu tužilaca, sudovi su odlučili uz primenu odgovarajućih odredaba materijalnog prava iz člana 9. stav 2, člana 104, člana 171. i člana 172. Zakona o radu, kao i člana 103. i 109. Zakona o obligacionim odnosima kod utvrđene činjenice da su opštim aktima poslodavca - Odlukom o izmenama i dopunama Odluke o sistematizaciji poslova u PD za proizvodnju, preradu i transport uglja RB „Kolubara“ doo Lazarevac od 16.01.2015. godine i Odlukom o izmenama Odluke o koeficijentima poslova u PD za proizvodnju, preradu i transport uglja RB „Kolubara“ doo Lazarevac od 30.01.2015. godine, koja je ispravljena Odlukom od 02.02.2015. godine, predviđene izmene u sistematizaciji radnih mesta, kao i koeficijenti za obračun osnovne zarade za svako od radnih mesta, i da su u skladu sa tim Odlukama i zaključeni predmetni aneksi ugovora o radu. Takođe, kod utvrđenja da osporenim odredbama aneksa nije povređeno pravilo o jednakoj zaradi za isti rad ili rad iste vrednosti kod poslodavca predviđeno članom 104. stav 2. Zakona o radu. Saglasno navedenom, Vrhovni sud nalazi da nisu ispunjeni uslovi za odlučivanje o reviziji tužilje kao izuzetno dozvoljenoj, jer ne postoji potreba za razmatranjem pravnih pitanja od opšteg interesa ili u interesu ravnopravnosti građana, kao ni potreba ujednačavanja sudske prakse ili novog tumačenja prava.
Iz navedenih razloga, odluka u stavu prvom izreke doneta je na osnovu člana 404. stav 2. ZPP.
Ispitujući dozvoljenost revizije kao redovne po članu 410. stav 2. tačka 5. ZPP, Vrhovni sud je utvrdio da je revizija nedozvoljena.
U parnicama iz radnih odnosa, revizija je po odredbi člana 441. ZPP uvek dozvoljena u sporovima o zasnivanju, postojanju i prestanku radnog odnosa. Van ovih radnih sporova revizija nije dozvoljena, osim ukoliko se tužba odnosi na novčano potraživanje, kada se primenjuje opšti režim dopuštenosti ovog pravnog leka i tada se o dozvoljenosti revizije odlučuje prema vrednosti predmeta spora u smislu člana 403. stav 3. ZPP.
Predmet spora u ovoj parnici je utvrđenje ništavosti odredbe aneksa ugovora o radu koji je tužilja zaključili sa tuženim i njegovim pravnim prethodnikom, u delu koji se odnosi na koeficijent za određivanje osnovne zarade zaposlenog. Dakle, tužbeni zahtev tužilje ne odnosi se na zasnivanje, postojanje i prestanak radnog odnosa, u smislu odredbe člana 441. ZPP, što znači da revizija tužilaca nije dozvoljena.
Iz navedenih razloga, na osnovu člana 413. ZPP, odlučeno je kao u stavu drugom izreke.
Predsednik veća – sudija
Dobrila Strajina, s.r.
Za tačnost otpravka
Zamenik upravitelja pisarnice
Milanka Ranković
Slični dokumenti
- Rev2 1249/2025: Odbacivanje revizije u sporu za utvrđenje ništavosti aneksa ugovora
- Rev2 812/2025: Rešenje Vrhovnog suda o nedozvoljenosti revizije u radnom sporu
- Rev2 1290/2025: Nedozvoljenost revizije u radnom sporu koji se ne odnosi na status zaposlenog
- Rev2 667/2025: Nedozvoljenost revizije u radnom sporu koji se ne odnosi na status
- Rev2 1503/2025: Nedozvoljenost revizije u radnom sporu o ništavosti odredbe o koeficijentu
- Rev2 644/2025: Rešenje o nedozvoljenosti posebne i redovne revizije u radnom sporu
- Rev2 756/2025: Nedozvoljenost revizije u sporu o ništavosti odredbe aneksa ugovora