Rešenje Vrhovnog kasacionog suda o odbacivanju revizije u radnom sporu

Republika Srbija
VRHOVNI KASACIONI SUD
Rev2 175/2021
25.03.2021. godina
Beograd

Vrhovni kasacioni sud, u veću sastavljenom od sudija: Slađane Nakić Momirović, predsednika veća, Dobrile Strajina i Marine Milanović, članova veća, u parnici iz radnog odnosa tužioca AA iz ..., čiji je punomoćnik Vlastimir Adamović, advokat iz ..., protiv tuženog Javnog komunalnog preduzeća za prevoz putnika „Autotransport Pančevo“ iz Pančeva, čiji je punomoćnik Saša Levnajić, advokat iz ..., radi isplate, odlučujući o reviziji tuženog, izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž1 3047/20 od 23.10.2020. godine, na sednici održanoj 25.03.2021. godine, doneo je

R E Š E Nj E

ODBACUJE SE kao nedozvoljena revizija tuženog, izjavljena protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž1 3047/20 od 23.10.2020. godine.

O b r a z l o ž e nj e

Osnovni sud u Pančevu, presudom P1 227/19 od 03.09.2020. godine, usvojio je tužbeni zahtev tužioca, tako što je obavezao tuženog da isplati tužiocu na ime razlike između pripadajuće i isplaćene zarade za obavljeni efektivni rad i vreme provedeno na radu (rad duži od radnog vremena), na ime razlike zarade za rad nedeljom, razlike između pripadajuće i isplaćene naknade troškova regresa za korišćenje godišnjeg odmora i razlike naknade troškova za ishranu u toku rada za period od jula 2016. do kraja juna 2019. godine, određene novčane mesečne iznose sa zakonskom zateznom kamatom (sve bliže određeno u stavu prvom izreke). Obavezao je tuženog da uplati za tužioca razliku doprinosa na iznose manje isplaćene zarade (za obavljeni efektivni rad i vreme provedeno na radu, rad duži od radnog vremena i za rad nedeljom) za penzijsko i invalidsko osiguranje za period od jula 2016. godine do juna 2019. godine i to Republičkom fondu za penzijsko i invalidsko osiguranje, razliku doprinosa za zdravstveno osiguranje za period od jula 2016. godine do juna 2019. godine, Republičkom fondu za zdravstveno osiguranje i razliku doprinosa za osiguranje za slučaj nezaposlenosti za period od jula 2016. godine do juna 2019. godine Nacionalnoj službi za zapošljavanje (stav drugi izreke). Obavezao je tuženog da naknadi tužiocu troškove parničnog postupka u iznosu od 65.194,94 dinara, sa zakonskom zateznom kamatom od dana izvršnosti do konačne isplate, u roku od osam dana od dana pravnosnažnosti presude, pod pretnjom prinudnog izvršenja (stav treći izreke).

Apelacioni sud u Beogradu, presudom Gž1 3047/20 od 23.10.2020. godine, odbio je kao neosnovanu žalbu tuženog i potvrdio presudu Osnovnog suda u Pančevu P1 227/19 od 03.09.2020. godine (stav prvi izreke). Odbio je kao neosnovan zahtev tuženog za naknadu troškova drugostepenog postupka (stav drugi izreke).