Rešenje Vrhovnog suda o neprihvatanju i odbacivanju revizije u radnom sporu

Republika Srbija
VRHOVNI SUD
Rev2 1900/2023
18.07.2024. godina
Beograd

Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Ivane Rađenović, predsednika veća, Vladislave Milićević, Tatjane Matković Stefanović, Branka Stanića i Tatjane Miljuš, članova veća, u parnici tužioca AA iz ..., čiji je punomoćnik Dragan Matić, advokat iz ..., protiv tužene Republike Srbije, koju zastupa Državno pravobranilaštvo – Odeljenje u Nišu, radi isplate, odlučujući o reviziji tužioca izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Nišu Gž1 747/23 od 22.02.2023. godine, u sednici održanoj 18.07.2024. godine, doneo je

R E Š E Nj E

NE PRIHVATA SE odlučivanje o reviziji tužioca izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Nišu Gž1 747/23 od 22.02.2023. godine, kao izuzetno dozvoljenoj.

ODBACUJE SE, kao nedozvoljena, revizija tužioca izjavljena protiv presude Apelacionog suda u Nišu Gž1 747/23 od 22.02.2023. godine.

O b r a z l o ž e nj e

Presudom Osnovnog suda u Kuršumliji P1 42/22 od 14.12.2022. godine, stavom prvim izreke, odbijen je kao neosnovan tužbeni zahtev kojim je traženo da se obaveže tužena da tužiocu na ime razlike doprinosa uplati nadležnom Fondu PIO u Prokuplju, koliko budu iznosili na dan uplate za vremenski period od 01.04.2007. godine do 31.03.2009. godine. Stavom drugim izreke, naloženo je tužiocu da tuženoj naknadi troškove parničnog postupka u iznosu od 9.000,00 dinara.

Presudom Apelacionog suda u Nišu Gž1 747/23 od 22.02.2023. godine, odbijena je, kao neosnovana, žalba tužioca i potvrđena prvostepena presuda.

Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu tužilac je blagovremeno izjavio reviziju zbog pogrešne primene materijalnog prava, s tim što je predložio da se revizija smatra izuzetno dozvoljenom (član 404. ZPP).

Odlučujući o dozvoljenosti izjavljene revizije na osnovu člana 404. stav 2. Zakona o parničnom postupku – ZPP („Službeni glasnik RS“, broj 72/11 ... 10/23), Vrhovni sud je našao da nisu ispunjeni uslovi za odlučivanje o reviziji kao izuzetno dozvoljenoj, u smislu člana 404. stav 1. ZPP, jer u konkretnom slučaju ne postoji potreba za razmatranjem pravnih pitanja od opšteg interesa, odnosno pravnih pitanja u interesu ravnopravnosti građana, ne postoji potreba novog tumačenja prava, kao ni neujednačena sudska praksa. Predmet tužbenog zahteva je obavezivanje tužene da u korist tužioca uplati razliku doprinosa nadležnom fondu PIO Prokuplje koliko budu iznosili na dan uplate za period od 01.04.2007. godine do 31.03.2009. godine. Prema utvrđenom činjeničnom stanju, pravnosnažnom presudom na osnovu priznanja Opštinskog suda u Kuršumliji P1 106/09 od 21.10.2009. godine, obavezan je tuženi Zavod za specijalnu rehabilitaciju „Žubor“ Kuršumlijska banja (kod koje je tužilac bio u radnom odnosu) da tužiocu na ime naknade štete zbog neisplaćene naknade zarade za period od aprila 2007. godine do marta 2009. godine isplati pojedinačne mesečne iznose, bliže navedene u toj presudi, sa pripadajućom zakonskom zateznom kamatom po mesečnom dospeću, kao i da u korist tužioca uplati nadležnom fondu PIO poreze i doprinose u visini stopa koliko budu iznosile na dan uplate za ovaj period. Na osnovu navedene presude kao izvršne isprave, rešenjem o izvršenju Opštinskog suda u Kuršumliji I 584/09 od 08.12.2009. godine određeno je predloženo izvršenje i obavezan Zavod za specijalnu rehabilitaciju „Žubor“ Kuršumlijska banja kao izvršni dužnik da tužiocu kao izvršnom poveriocu isplati novčano potraživanje iz izvršne isprave i troškove izvršnog postupka. Kako tužilac nije naplatio potraživanje, odlukom Ustavnog suda Už 5900/18 od 13.04.2021. godine usvojena je ustavna žalba tužioca i utvrđeno da je u izvršnom postupku I 584/09 (kasnije I 4274/10) povređeno njegovo pravo na imovinu i priznato mu je pravo na naknadu štete u visini iznosa utvđenog rešenjem o izvršenju, kao i drugim postupcima koje je tužilac vodio radi realizacije svojih prava. Na osnovu navedene odluke Ustavnog suda, tužilac je inicirao i vodio izvršne postupke pred javnim izvršiteljem. Rešenjem Višeg suda u Prokuplju Gž 15/22 od 28.01.2022. godine ukinuto je rešenje javnog izvršitelja II 2114/21 od 21.12.2021. godine kojim je odbijen predlog za izvršenje koji je tužilac podneo na osnovu odluke Ustavnog suda Už 5900/18 od 13.04.2021. godine, predlog za izvršenje odbačen, izvršni postupak obustavljen i ukinute sve sprovedene izvršne radnje. Po okonačnju tog postupka, tužilac je pokrenuo 02.03.2022. godine parnični postupak u ovoj pravnoj stvari, pozivajući se na nalaz i mišljenja veštaka ekonomsko-finansijske struke (koji je dostavio uz tužbu) iz kojeg proizilazi da je tužilac u međuvremenu naplatio iznose dosuđene presudom na osnovu priznanja Opštinskog suda u Kuršumliji P1 106/09 od 21.10.2009. godine i da su u njegovu korist uplaćeni doprinosi nadležnim fondovima PIO i doprinosi na dosuđene iznose zarade za utuženi period.