Nedozvoljenost posebne revizije u sporu za naknadu štete vojniku

Kratak pregled

Vrhovni sud nije dozvolio odlučivanje o posebnoj reviziji tužene i odbacio je redovnu reviziju kao nedozvoljenu. Odluka o naknadi štete tužiocu, vojniku povređenom tokom sportskih aktivnosti, zasnovana je na objektivnoj odgovornosti poslodavca i u skladu je sa sudskom praksom.

Preuzmite dokument u PDF formatu

Tekst originalne odluke

Republika Srbija
VRHOVNI SUD
Rev2 202/2024
21.02.2024. godina
Beograd

Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Jelice Bojanić Kerkez, predsednika veća, Vesne Stanković, Radoslave Mađarov, Marine Milanović i Zorice Bulajić, članova veća, u parnici iz radnog odnosa tužioca AA iz ..., čiji je punomoćnik Svetislav Pantović, advokat iz ..., protiv tužene Republike Srbije, Ministarstva odbrane, Vojna pošta ... iz Raške, čiji je zastupnik Vojno pravobranilaštvo iz Beograda, radi naknade štete, odlučujući o reviziji tužene izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Kragujevcu Gž1 1758/22 od 05.10.2022. godine, u sednici veća održanoj 21.02.2024. godine, doneo je

R E Š E Nj E

NE DOZVOLjAVA SE odlučivanje o reviziji tužene, izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Kragujevcu Gž1 1758/22 od 05.10.2022. godine, kao izuzetno dozvoljenoj.

ODBACUJE SE, kao nedozvoljena revizija tužene, izjavljena protiv presude Apelacionog suda u Kragujevcu Gž1 1758/22 od 05.10.2022. godine.

O b r a z l o ž e nj e

Presudom Apelacionog suda u Kragujevcu Gž1 1758/22 od 05.10.2022. godine, odbijena je kao neosnovana žalba tužene i potvrđena presuda Osnovnog suda u Raškoj P 681/21 od 21.02.2022. godine, ispravljena rešenjem Osnovnog suda u Raškoj P 681/21 od 22.03.2022. godine, kojom je obavezana tužena da isplati tužiocu na ime naknade nematerijalne štete usled pretrpljenih fizičkih bolova iznos od 200.000,00 dinara, sa zakonskom zateznom kamatom od dana donošenja presude do isplate i obavezana tužena da isplati tužiocu na ime troškova postupka iznos od 324.175,00 dinara.

Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu tužena je blagovremeno izjavila reviziju kao posebnu, zbog pogrešne primene materijalnog prava, sa predlogom da se o reviziji odluči kao o izuzetno dozvoljenoj u smislu člana 404. Zakona o parničnom postupku.

U ovoj parnici Vrhovni kasacioni sud rešenjem Rev2 4426/2022 od 05.04.2023. godine, nije dozvolio odlučivanje o reviziji tužene izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Kragujevcu Gž1 1292/21 od 23.11.2021. godine, kojom je odbijena kao neosnovana žalba tužene i potvrđena presuda Osnovnog suda u Raškoj P 307/17 od 01.10.2022. godine, u stavu prvom (istim stavom obavezana je tužena da isplati tužiocu na ime razlike zarade za period od 11.04.2016. godine do 19.02.2017. godine, iznos od 32.725,33 dinara, sa zakonskom zateznom kamatom na pojedinačne iznose), trećem (istim stavom obavezana je tužena da isplati tužiocu na ime dnevnica za terenski rad za period od 11.04.2016. godine do 19.02.2017. godine, iznos od 219.600,00 dinara, sa zakonskom zateznom kamatom na pojedinačne iznose), petom (istim stavom obavezana je tužena da isplati tužiocu na ime dnevnica za dežurstvo za period od 11.04.2016. godine do 19.02.2017. godine iznos od 17.600,0 dinara, sa zakonskom zateznom kamatom na pojedinačne iznose) i delu stava šestog izreke kojim je obavezana tužena da isplati tužiocu na ime nematerijalne štete i to na ime duševnih bolova usled umanjenja životne aktivnosti iznos od 350.000,00 dinara, sa zakonskom zateznom kamatom od dana donošenja presude do isplate (stav prvi izreke drugostepene presude), preinačena presuda Osnovnog suda u Raškoj P 307/17 od 01.10.2020. godine, u delu stava šestog izreke, kojim je obavezana tužena da isplati tužiocu na ime nematerijalne štete i to na ime pretrpljenog straha iznos od 200.000,00 dinara i na ime duševnih bolova usled naruženosti iznos od 100.000,00 dinara, sa zakonskom zateznom kamatom od dana donošenja presude do isplate, tako što je obavezana tužena da isplati tužiocu na ime naknade nematerijalne štete i to na ime pretrpljenog straha iznos od 150.000,00 dinara i na ime duševnih bolova usled naruženosti iznos od 50.000,00 dinara, sa zakonskom zateznom kamatom od 01.10.2020. godine kao dana presuđenja do isplate, dok je odbijen kao neosnovan u preostalom delu zahtev za naknadu nematerijalne štete na ime pretrpljenog straha za iznos od još 50.000,00 dinara i na ime duševnih bolova usled naruženosti za iznos od još 50.000,00 dinara, sa zakonskom zateznom kamatom od 01.10.2020. godine kao dana presuđenja do isplate (stav drugi izreke drugostepene presude) i ukinuta presuda Osnovnog suda u Raškoj P 307/17 od 01.10.2020. godine, u preostalom delu stava šestog izreke, kojim je obavezana tužena da isplati tužiocu na ime pretrpljenih duševnih bolova iznos od 200.000,00 dinara, na ime pretrpljenog straha iznos od 200.000,00 dinara i na ime duševnih bolova usled naruženosti iznos od 100.000,00 dinara i stavu sedmom izreke, kojim je obavezana tužena da isplati tužiocu na ime troškova postupka iznos od 304.300,00 dinara i predmet u ukinutom delu vraćen istom sudu na ponovno suđenje (stav treći izreke pobijane drugostepene presude), kao izuzetno dozvoljenoj i odbačena kao nedozvoljena revizija tužene izjavljena protiv presude Apelacionog suda u Kragujevcu Gž1 1292/21 od 23.11.2021. godine.

Prema odredbi člana 404. stav 1. ZPP - („Službeni glasnik RS“ br. 72/11 ... 10/23 – drugi zakon) revizija je izuzetno dozvoljena zbog pogrešne primene materijalnog prava i protiv drugostepene presude koja ne bi mogla da se pobija revizijom, ako je po oceni Vrhovnog kasacionog suda potrebno da se razmotre pravna pitanja od opšteg interesa ili pravna pitanja u interesu ravnopravnosti građana, radi ujednačavanja sudske prakse, kao i ako je potrebno novo tumačenje prava (posebna revizija).

Revizijom pobijanim delom pravnosnažne presude obavezana je tužena da isplati tužiocu na ime nematerijalne štete zbog pretrpljenih fizičkih bolova iznos od 200.000,00 dinara.

Prema oceni Vrhovnog suda, u konkretnom slučaju nisu ispunjeni uslovi za odlučivanje o reviziji tužene kao izuzetno dozvoljenoj u smislu člana 404. stav 1. ZPP, jer ne postoji potreba za razmatranjem pravnih pitanja od opšteg interesa ili u interesu ravnopravnosti građana, radi ujednačavanja sudske prakse ili novog tumačenja prava, imajući u vidu vrstu spora, sadržinu tražene sudske zaštite, kao i način presuđenja, s obzirom na to da je odluka u usvajajućem delu tužbenog zahteva zasnovana na primeni odgovarajućih odredbi materijalnog prava i u skladu sa praksom ovog suda u sličnoj činjeničnopravnoj situaciji, kod zaključka drugostepenog suda da je do povrede tužioca došlo za vreme redovnih planiranih sportskih aktivnosti, organizovanih od strane tužene u okviru fizičke pripreme vojnika za angažovanje u kopnenoj zoni bezbednosti, koja se kao takva smatra opasnom delatnošću od koje postoji povećani rizik opasnosti od nastanka štete i da je konkretnom prilikom došlo do realizacije ovog rizika povećane opasnosti, jer je tužilac pao na sportskom poligonu kasarne u Raškoj i zadobio povredu desnog kolena i samim tužena nezavisno od krivice, objektivno odgovorna za nastalu štetu u smislu odredbi člana 164. Zakona o radu i članu 154. stav 2., 173. i 174. Zakona o obligacionim odnosima pri čemu nije dokazala da su ispunjeni uslovi iz člana 177. Zakona o obligacionim odnosima za isključenje njene odgovornosti, zbog čega ne postoji doprinos tužioca nastanku štete, kako je utvrđeno i pravnosnažnom presudom Apelacionog suda u Kragujevcu Gž1 1292/21 od 23.11.2021. godine, a pri tome nije od značaja na drugačiju odluku ovoga suda ukazivanje u reviziji da odgovornost poslodavca postojala isključivo u slučaju da je povreda nastala usled nepoštovanja pravila sportske igre i na presudu Vrhovnog kasacionog suda Rev2 2314/2019 od 23.09.2020. godine.

Iz navedenih razloga, Vrhovni sud je primenom člana 404. ZPP odlučio kao u stavu prvom izreke.

Ispitujući dozvoljenost revizije u smislu člana 410. stav 2. tačka 5. ZPP, Vrhovni sud je našao da revizija nije dozvoljena.

Prema članu 441. ZPP, revizija je dozvoljena u parnicama o sporovima o zasnivanju, postojanju i prestanku radnog odnosa.

U sporovima radi novčanog potraživanja iz radnog odnosa dozvoljenost revizije se ocenjuje na osnovu člana 403. stav 3. ZPP.

Dakle, u sporovima radi novčanog potraživanja iz radnog odnosa, revizija je dozvoljena pod istim uslovima, kao i u imovinskopravnim sporovima koji se odnose na novčana potraživanja.

Prema članu 403. stav 3. ZPP, revizija nije dozvoljena u imovinskopravnim sporovima ako vrednost predmeta spora pobijanog dela ne prelazi dinarsku protivvrednost od 40.000 evra po srednjem kursu Narodne banke Srbije na dan podnošenja tužbe.

Tužba radi naknade štete podneta je 12.09.2017. godine. Vrednost predmeta spora pobijanog dela na ime glavnog tužbenog zahteva, pretrpljenih fiziičkih bolova, iznosi 200.000,00 dinara.

Imajući u vidu da se u konkretnom slučaju radi o imovinskopravnom sporu iz radnog odnosa koji se odnosi na novčano potraživanje, u kome vrednost predmeta spora pobijanog dela na ime glavnog tužbenog zahteva ne prelazi merodavnu vrednost za dozvoljenost revizije u dinarskoj protivvrednosti od 40.000 evra, to je Vrhovni sud našao da revizija tužene nije dozvoljena primenom odredbe člana 403. stav 3. ZPP.

Iz navedenih razloga, Vrhovni sud je primenom člana 413. ZPP odlučio kao u stavu drugom izreke.

Predsednik veća – sudija

Jelica Bojanić Kerkez, s.r.

Za tačnost otpravka

Zamenik upravitelja pisarnice

Milanka Ranković

Nedozvoljenost posebne revizije u sporu za naknadu štete vojniku

Kratak pregled

Tekst originalne odluke

Slični dokumenti