Odbacivanje revizije u sporu za utvrđenje ništavosti aneksa ugovora o radu

Presudom Apelacionog suda u Beogradu Gž1 4000/24 od 12.03.2025. godine, stavom prvim izreke, odbijena je, kao neosnovana, žalba tužilaca i potvrđena presuda Prvog osnovnog suda u Beogradu P1 810/24 od 22.04.2024. godine. Stavom drugim izreke, odbijen je zahtev tužilaca za naknadu troškova postupka po žalbi.

Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu tužioci su blagovremeno izjavili reviziju, zbog pogrešne primene materijalnog prava i potrebe ujednačavanja sudske prakse, pozivom na član 404. Zakona o parničnom postupku.

Prema odredbi člana 404. stav 1. Zakona o parničnom postupku („Službeni glasnik RS“, br. 72/11...10/23 ), revizija je izuzetno dozvoljena zbog pogrešne primene materijalnog prava i protiv drugostepene presude koja ne bi mogla da se pobija revizijom ako je po oceni Vrhovnog suda potrebno da se razmotre pravna pitanja od opšteg interesa ili pravna pitanja u interesu ravnopravnosti građana, radi ujednačavanja sudske prakse, kao i ako je potrebno novo tumačenje prava (posebna revizija). U stavu 2. istog člana, propisano je da o dozvoljenosti i osnovanosti revizije iz stava 1. ovog člana odlučuje Vrhovni sud u veću od pet sudija.

Pravnosnažnom presudom odlučeno je o zahtevu tužilaca za poništaj dela Aneksa ugovora o radu, kojima su utvrđeni koeficijenti za obračun zarada tužilaca, tako što je tužbeni zahtev odbijen. Vrhovni sud nalazi da u konkretnom slučaju nisu ispunjeni uslovi iz člana 404. Zakona o parničnom postupku, za razmatranje pravnih pitanja od opšteg interesa, pravnih pitanja u interesu ravnopravnosti građana, ujednačavanja sudske prakse, ili novo tumačenje prava, jer je pobijana odluka doneta na osnovu utvrđenog činjeničnog stanja da su tužiocima osporenim aneksima ugovora o radu utvrđeni novi koeficijenti zbog donošenja nove sistematizacije poslova u vezi sa Odlukom o izmenama i dopunama odluke o koeficijentima od 30.01.2015. godine čija zakonitost nije osporena pred Ustavnim sudom. Kako su odluke nižestepenih sudova o osnovanosti tužbenog zahteva zasnovane na primeni odgovarajućih odredaba materijalnog prava, to nisu ispunjeni uslovi za odlučivanje o posebnoj reviziji.

Iz navedenih razloga, odluka u stavu prvom izreke doneta je na osnovu člana 404. stav 2. ZPP.

Ispitujući dozvoljenost revizije na osnovu članu 410. stav 2. tačka 5. Zakona o parničnom postupku, Vrhovni sud je utvrdio da je revizija nedozvoljena.

Odredbama glave XXIX ZPP propisana su posebna pravila za postupak u parnicama iz radnog odnosa, dok se ostale odredbe ZPP, primenjuju kada odredbama ove glave nije drugačije određeno.

Tužbu radi utvrđenja tužioci su podneli 18.12.2020. godine, a označena vrednost predmeta spora je 5.000,00 dinara.

U parnicama iz radnih odnosa, odredbom člana 441. ZPP, propisano je da je revizija uvek dozvoljena u parnicama o sporovima o zasnivanju, postojanju i prestanku radnog odnosa. Spor za utvrđenje ništavosti odredbe aneksa ugovora o radu kojim je predviđena visina zarade jeste spor iz radnog odnosa, ali nije spor o zasnivanju, postojanju ili prestanku radnog odnosa da bi se o dozovljenosti revizije odlučivalo primenom navedene zakonske odredbe. Redovna revizija nije dozvoljena ni po imovinskom cenzusu propisanom u članu 403. stav 3. ZPP. S toga, po oceni Vrhovnog suda revizija tužilaca nije dozvoljena.

Iz navedenih razloga, na osnovu člana 413. ZPP, odlučeno je kao u stavu drugom izreke.

Predsednik veća – sudija

Gordana Komnenić,s.r.

Za tačnost otpravka

Zamenik upravitelja pisarnice

Milanka Ranković