Odbačaj revizije u radnom sporu o novčanom potraživanju zbog vrednosti ispod cenzusa

Republika Srbija
VRHOVNI SUD
Rev2 922/2024
21.11.2024. godina
Beograd

Vrhovni sud, u veću sastavljenom od sudija: Vesne Subić, predsednika veća, Zorana Hadžića, Marije Terzić, Dobrile Strajina i Gordane Komnenić, članova veća, u parnici iz radnog odnosa tužilje AA iz ..., čiji je punomoćnik Svetislav Jovanović, advokat iz ..., protiv tuženog Saobraćajnog preduzeća „Lasta“, a.d. Beograd, čiji je punomoćnik Petar Nastić, advokat iz ..., radi isplate, odlučujući o reviziji tuženog izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž1 5028/23 od 14.11.2023. godine, u sednici održanoj 21.11.2024. godine, doneo je

R E Š E Nj E

NE PRIHVATA SE odlučivanje o reviziji tuženog izjavljenoj protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž1 5028/23 od 14.11.2023. godine, kao izuzetno dozvoljenoj.

ODBACUJE SE, kao nedozvoljena, revizija tuženog izjavljena protiv presude Apelacionog suda u Beogradu Gž1 5028/23 od 14.11.2023. godine.

O b r a z l o ž e nj e

Presudom Apelacionog suda u Beogradu Gž1 5028/23 od 14.11.2023. godine, stavom prvim izreke, potvrđena je presuda Prvog osnovnog suda u Beogradu P1 4277/21 od 31.05.2023. godine u stavu prvom, trećem, petom, sedmom, osmom, desetom i dvanaestom izreke, kojom je delimično usvojen tužbeni zahtev tužilje i obavezan tuženi da tužilji po osnovu naknade štete, po osnovu manje isplaćenih osnovnih zarada do minimalne zarade, za period od 26.01.2018. godine do 31.03.2021. godine, isplati iznose pojedinačno opredeljene sa zakonskom zateznom kamatom od dospelosti do isplate, po osnovu naknade štete na osnovu manje isplaćenog uvećanja za minuli rad za period od 26.01.2018. godine do 31.03.2021. godine, isplati iznose pojedinačno opredeljene sa zakonskom zateznom kamatom od dospelosti do isplate, po osnovu naknade štete po osnovu manje isplaćenog uvećanja za noćni rad za period od 26.01.2018. godine do 31.03.2021. godine isplati iznose pojedinačno opredeljene sa zakonskom zateznom kamatom od dospelosti do isplate, po osnovu naknade štete po osnovu manje isplaćenog uvećanja za korišćenje godišnjeg odmora za period od 26.01.2018. godine do 31.03.2021. godine isplati iznose pojedinčano opredeljene sa zakonskom zateznom kamatom od dospelosti do isplate, po osnovu naknade štete po osnovu manje isplaćenog uvećanja za odsustvo po osnovu rada za dane državnih praznika za period od 26.01.2018. godine do 31.03.2021. godine isplati iznose pojedinačno opredeljene sa zakonskom zateznom kamatom od dospelosti do isplate, po osnovu naknade štete po osnovu manje isplaćenog uvećanja po osnovu manje isplaćene naknade za bolovanje za period od 26.01.2018. godine do 31.03.2021. godine isplati iznose pojedinačno opredeljene sa zakonskom zateznom kamatom od dospelosti do isplate, u ime i za račun tužilje uplati kod nadležnih fondova razlike manje isplaćenih iznosa za doprinose za period od 26.01.2018. godine do 31.03.2021. godine i to doprinos za penzijsko i invalidsko osiguranje nadležnoj filijali Fond PIO Beograd, doprinose za zdravstveno osiguranje nadležnoj filijali Republičkog fonda za zdravstveno osiguranje Beograd, doprinose za obavezno osiguranje za slučaj nezaposlenosti nadležnoj filijali Nacionalne službe za zapošljavanje Beograd na osnovice pojedinačno opredeljene. Stavom drugim izreke, preinačeno je rešenje o troškovima postupka sadržano u stavu petnaestom izreke prvostepene presude pa je obavezan tuženi da tuženoj naknadi troškove parničnog postupka u iznosu od 203.000,00 dinara. Stavom trećim izreke, obavezan je tuženi da tuženoj naknadi troškove drugostepenog postupka u iznosu od 18.000,00 dinara. Stavom četvrtim izreke, odbijen je zahtev tuženog za naknadu troškova prvostepenog i drugostepenog postupka, kao neosnovan.

Protiv pravnosnažne presude donete u drugom stepenu, tuženi je blagovremeno izjavio reviziju, zbog pogrešne primene materijalnog prava, sa predlogom da se o reviziji odluči, primenom člana 404. Zakona o parničnom postupku.

Tužilja je u utuženom periodu bila u radnom odnosu kod tuženog na poslovima radnog mesta „kontrolora“ u ..., sa koeficijentom posla 2,86. Na osnovu nalaza i mišljenja sudskog veštaka ekonomsko-finansijske struke, utvrđena je ukupna obaveza tuženog prema tužilji, obračunata je razlika između isplaćene zarade do minimalne zarade, u periodu od 26.01.2018. godine do 31.03.2021. godine, uvećanje zarade po osnovu minulog rada, noćnog rad, naknade za godišnji odmor, naknade za bolovanje i za rad na dan državnog praznika. Kako je tužilji u utuženom periodu, protivno odredbama Zakona o radu, tuženi obračunavao i isplatio osnovnu zaradu u iznosu nižem od zakonom utvrđene minimalne zarade tužilji je i uvećana zarada po osnovu noćnog i minulog rada, rada na dan državnog praznika, po osnovu manje isplaćenog uvećanja privremene sprečenosti za rad i po osnovu manje isplaćenog uvećanja za godišnji odmor, isplaćena zarada u nižem iznosu od pripadajuće, pa su nižestepeni sudovi su usvojili tužbeni zahtev tužilje.