Neosnovanost žalbe zbog doprinosa podnositeljke dužini izvršnog postupka

Kratak pregled

Ustavni sud odbija ustavnu žalbu zbog povrede prava na suđenje u razumnom roku u izvršnom postupku. Utvrđeno je da je podnositeljka, kao izvršni poverilac, svojim postupanjem u velikoj meri doprinela dužini trajanja postupka, čime je žalba postala neosnovana.

Tekst originalne odluke

Republika Srbija
USTAVNI SUD
Už-211/2008
09.07.2009.
Beograd

Ustavni sud u sastavu: predsednik dr Bosa Nenadić i sudije dr Olivera Vučić, dr Marija Draškić, Vesna Ilić Prelić, Agneš Kartag Odri, Katarina Manojlović Andrić, mr Stanka Milanović, dr Dragiša Slijepčević, dr Dragan Stojanović i Predrag Ćetković, u postupku po ustavnoj žalbi Tamare Temišanović iz Beograda, na osnovu člana 167. stav 4. u vezi člana 170. Ustava Republike Srbije, na sednici održanoj 9. jula 2009. godine, doneo je

O D L U K U

Odbija se kao neosnovana ustavna žalba Tamare Temišanović izjavljena zbog povrede prava na suđenje u razumnom roku iz člana 32. stav 1. Ustava, u predmetu Četvrtog opštinskog suda u Beogradu I. 708/05.

O b r a z l o ž e nj e

1. Tamara Temišanović iz Beograda, preko punomoćnika Dragana Vasiljevića, advokata iz Majdanpeka, podnela je Ustavnom sudu 13. februara 2008. godine dozvoljenu ustavnu žalbu zbog povrede prava na suđenje u razumnom roku iz člana 32. stav 1. Ustava, u predmetu Četvrtog opštinskog suda u Beogradu I. 708/05.
Podnositeljka ustavne žalbe navodi da je 19. maja 2004. godine pred Opštinskim sudom u Majdanpeku pokrenula izvršni postupak protiv slovenačkog državljanina Jerneja Klobase kao dužnika, radi naplate potraživanja u iznosu od 12.670 eura. Opštinski sud u Majdanpeku je sproveo izvršni postupak i od dužnika prinudno naplatio iznos od 3.257 eura. Preostali iznos potraživanja nije mogao biti prinudno naplaćen, jer dužnik nije imao druge imovine na kojoj bi se izvršenje sprovelo. Kako je, u međuvremenu, dužnik promenio prebivalište, Opštinski sud u Majdanpeku se oglasio mesno nenadležnim za nastavak izvršenja i predmet je ustupio nadležnom Četvrtom opštinskom sudu u Beogradu. Imajući u vidu da izvršni postupak traje pred Četvrtim opštinskim sudom u Beogradu tri godine, odnosno četiri godine ukupno, podnositeljka ustavne žalbe smatra da su sudovi „prekoračili razuman rok iz člana 32. stav 1. Ustava“. Predlaže da Ustavni sud donese odluku kojom će utvrditi da je u predmetu Četvrtog opštinskog suda u Beogradu I. 708/05 povređeno njeno pravo na suđenje u razumnom roku iz člana 32. stav 1. Ustava.
Predsednik Četvrtog opštinskog suda u Beogradu je, u izjašnjenju po nalogu Ustavnog suda, navela da je Opštinski sud u Majdanpeku 13. maja 2005. godine Četvrtom opštinskom sudu u Beogradu dostavio predmet izvršenja I. 166/04. Ovaj predmet je u Četvrtom opštinskom sudu zaveden pod brojem I. 708/05. Prema stanju u spisima predmeta, postupajući sudija je u više navrata nalagao izvršnom poveriocu - ovde podnositeljki ustavne žalbe određena postupanja, kao i uređenje predloga za izvršenje, u skladu sa članom 49. Zakona o izvršnom postupku. Podnositeljka ustavne žalbe nije uredila predlog za izvršenje u skladu sa nalogom, a od suda je tražila odlaganje, jer je smatrala da je u izgledu mirno rešenje spora. Skoro godinu dana podnositeljka ustavne žalbe nije bila dostupna sudskom pozivaru, pa joj je ponovljeni nalog suda od 7. decembra 2006. godine za uređenje izvršnog predloga uručen tek 8. decembra 2007. godine. Navodi i to da je izdala nalog za hitno postupanje u ovom predmetu.
Po zahtevu Ustavnog suda za dostavljanje spisa predmeta, Predsednik Četvrtog opštinskog suda je postupila 9. aprila 2009. godine i, istovremeno, izvestila Ustavni sud da se, u međuvremenu, izvršni dužnik odselio iz Beograda na nepoznatu adresu. Proverom preko Policijske uprave za grad Beograd utvrđeno je da je slovenački državljanin Jernej Klobasa kao poslednje prebivalište u Srbiji imao prijavljeno prebivalište u hotelu „Sloboda“ u Pančevu. Stoga je postupajući sudija 26. marta 2009. godine zaključkom naložio da se spisi predmeta dostave Opštinskom sudu u Pančevu, radi dostavljanja rešenja o izvršenju i sprovođenja izvršenja.
2. Prema odredbi člana 170. Ustava Republike Srbije, ustavna žalba se može podneti protiv pojedinačnih akata ili radnji državnih organa ili organizacija kojima su poverena javna ovlašćenja, a kojima se povređuju ili uskraćuju ljudska ili manjinska prava i slobode zajemčene Ustavom, ako su iscrpljena ili nisu predviđena druga pravna sredstva za njihovu zaštitu.
U toku postupka pružanja ustavnosudske zaštite, povodom ispitivanja osnovanosti ustavne žalbe u granicama zahteva istaknutog u njoj, Ustavni sud utvrđuje da li je u postupku odlučivanja o pravima i obavezama podnositeljke ustavne žalbe povređeno njeno Ustavom zajemčeno pravo ili sloboda.
3. Ustavni sud je u sprovedenom postupku izvršio uvid u predmet Četvrtog opštinskog suda u Beogradu I. 708/05 i utvrdio sledeće činjenice i okolnosti od značaja za odlučivanje u ovoj ustavnosudskoj stvari:
Podnositeljka ustavne žalbe, kao izvršni poverilac, preko punomoćnika Dragana Vasiljevića, advokata iz Majdanpeka, podnela je Opštinskom sudu u Majdanpeku 19. maja 2004. godine, protiv izvršnog dužnika Jerneja Klobase iz Majdanpeka, Karađorđeva 8/2, predlog za izvršenje radi naplate novčanog potraživanja u iznosu od 12.670 evra prodajom dužnikove nepokretnosti, koja se nalazi u Majdanpeku, Karađorđeva broj 8/2. Predlog je podnet na osnovu poravnanja zaključenog pred Opštinskim sudom u Majdanpeku u parničnom predmetu P. 138/03 od 13. februara 2003. godine. Naime, podnositeljka ustavne žalbe, kao prodavac, prodala je dužniku, kao kupcu, nepokretnost u Majdanpeku, Karađorđeva 8/2, za iznos od 12.820 evra. Ugovorom je predviđena isplata u 24 mesečne rate. Kako je kupac pao u docnju sa isplatom ugovorenih rata, podnositeljka ustavne žalbe je predlogom podnetim Opštinskom sudu u Majdanpeku, kao mesno nadležnom sudu za izvršenje, tražila da se naplata ugovorene cene izvrši prinudnim putem, plenidbom i prodajom nepokretnosti koja je bila predmet kupoprodaje.
Opštinski sud u Majdanpeku doneo je 19. maja 2004. godine rešenje I. 166/04 kojim je dozvolio predloženo izvršenje. Rešenje o izvršenju uručeno je punomoćniku poverioca 25. maja 2004. godine, a dužniku 1. juna 2004. godine na adresu u Beogradu-hotel „Srbija“, Ustanička 127-c. Sud u Majdanpeku je 2. jula 2004. godine doneo rešenje o određivanju veštačenja radi utvrđivanja tržišne vrednosti nepokretnosti koja je predmet izvršenja, a 18. juna 2004. godine zaključak kojim je podnositeljki ustavne žalbe naloženo da uplati predujam za veštačenje. Vrednost nepokretnosti je utvrđena rešenjem suda od 17. novembra 2004. godine, a zaključak o prodaji nepokretnosti je donet 17. decembra 2004. godine, kada je održano i ročište za prodaju nepokretnosti na kojoj je nepokretnost i prodata. Predmetna nepokretnost je prodata podnositeljki ustavne žalbe, kao jedinom učesniku usmenog javnog nadmetanja. Rešenje o dosuđenju nepokretnosti doneto je 21. januara 2005. godine, a rešenje o predaji u posed podnositeljki ustavne žalbe, kao poveriocu i kupcu, doneto je 4. februara 2005. godine. Ovim rešenjem upućen je poverilac da, radi nastavka izvršenja i namirenja preostalog duga, podnese odgovarajući predlog. Izvršni dužnik je 16. februara 2005. godine izjavio prigovor na rešenje Opštinskog suda u Majdanpeku I. 166/04 od 4. februara 2005. godine, koji je veće Opštinskog suda u Majdanpeku svojim rešenjem Ipv. 11/05 od 29. marta 2005. godine odbio kao neosnovan.
Punomoćnik izvršnog poverioca (podnositeljke ustavne žalbe) je 31. januara 2005. godine Opštinskom sudu u Majdanpeku podneo predlog za nastavak izvršenja. Predlog je podnet protiv izvršnog dužnika Jerneja Klobase, radi izvršenja na novčanim sredstvima pravnog lica „Emona komerc“ d.o.o. eksport-import Novi Sad, čiji je dužnik vlasnik.
S obzirom na to da je utvrđeno da dužnik ima boravište na teritoriji grada Beograda, Opštinski sud u Majdanpeku se rešenjem I. 166/04 od 31. marta 2005. godine oglasio mesno nenadležnim za nastavak izvršenja i spise predmeta je 13. maja 2005. godine dostavio mesno nadležnom Četvrtom opštinskom sudu u Beogradu.
Podnositeljka ustavne žalbe je 7. jula 2005. godine podneskom urgirala postupanje Četvrtog opštinskog suda.
Četvrti opštinski sud je 21. septembra 2005. godine naložio podnositeljki, kao poveriocu, da dostavi dokaz da je izvršni dužnik osnivač i vlasnik preduzeća „Emona komerc“ d.o.o. eksport-import Novi Sad, što je podnositeljka i učinila 11. oktobra 2005. godine. Podnositeljka je 18. oktobra 2005. godine izvestila postupajući sud da je dotadašnjem punomoćniku, advokatu Draganu Vasiljeviću, otkazala punomoćje za zastupanje i zahtevala je od suda da joj sva pismena ubuduće lično dostavlja..
Imajući u vidu da je „Emona-Komerc“ d.o.o. pravno lice, koje svojom imovinom ne odgovara za obaveze osnivača, Četvrti opštinski sud u Beogradu je 29. avgusta 2006. godine naložio podnositeljki ustavne žalbe da svoj predlog za izvršenje uredi u skladu sa članom 49. Zakona o izvršnom postupku, nakon čega je podnositeljka 27. septembra 2006. godine predložila sudu da odloži izvršenje za 30 dana, jer je među strankama u izgledu mirno rešenje spora. S obzirom na ovaj zahtev, izvršni sud je 7. decembra 2006. godine naložio podnositeljki da izvesti sud da li ostaje kod predloga za izvršenje ili ne. Ovaj nalog sud je više puta bezuspešno pokušavo da uruči podnositeljki i to je uspeo tek 8. decembra 2007. godine,
Uređen predlog za izvršenje popisom, procenom i prodajom dužnikovih pokretnih stvari podnositeljka je dostavila sudu 7. februara 2008. godine preko, ponovo angažovanog, advokata Dragana Vasiljevića. Ustavnu žalbu podnela je 13. februara 2008. godine.
Predsednica Četvrtog opštinskog suda naložila je postupajućem sudiji 18. novembra 2008. godine hitno postupanje u ovoj izvršnoj stvari. Po nalogu postupajućeg sudije sprovođenje izvršenja je pokušano 11. februara 2009. godine, međutim, po izjavi recepcionera hotela „Srbija“, izvršni dužnik se odselio na nepoznatu adresu. Izvršni sud je 26. februara 2009. godine zatražio od Policijske uprave za grad Beograd izveštaj o tačnoj adresi izvršnog dužnika Jerneja Klobase, državljanina Slovenije. Uprava za upravne poslove Policijske uprave za grad Beograd dostavila je sudu izveštaj 19. marta 2009. godine, a Uprava za strance 25. marta 2009. godine. U izveštaju se navodi da je Jernej Klobasa, državljanin Slovenije, imao odobren privremeni boravak u Srbiji po osnovu zaposlenja u periodu od 15. novembra 2006. godine do 15. septembra 2007. godine na adresi hotela „Srbija“. Policija je proverom utvrdila da je imenovani na teritoriji Srbije, u 2006. i 2007. godini, više puta menjao boravište i hotele. Poslednje boravište Jernej Klobasa je prijavio 13. marta 2007. godine u Pančevu, u hotelu „Sloboda“. Prema podacima kojima policija raspolaže, imenovani nije prijavljen niti se nalazi na teritoriji grada Beograda. Stoga su spisi predmeta dostavljeni Opštinskom sudu u Pančevu, radi uručenja rešenja o izvršenju i njegovog sprovođenja.
Dakle, izvršni postupak pred Četvrtim opštinskim sudom u Beogradu, koji je predmet osporavanja ove ustavne žalbe, trajao je, do podnošenja ustavne žalbe, 2 godine i 9 meseci.
4. Odredbama člana 32. stav 1. Ustava, na čiju povredu se ustavnom žalbom ukazuje, utvrđeno je da svako ima pravo da nezavisan, nepristrasan i zakonom već ustanovljen sud, pravično i u razumnom roku, javno raspravi i odluči o njegovim pravima i obavezama, osnovanosti sumnje koja je bila razlog za pokretanje postupka, kao i o optužbama protiv njega.
Odredbama člana 304. Zakona o izvršnom postupku ("Službeni glasnik RS", broj 125/04), koji je stupio na snagu 22. februara 2005. godine, propisano je da će se postupci izvršenja započeti do dana stupanja na snagu ovog zakona okončati po odredbama Zakona o izvršnom postupku ("Službeni list SRJ", br. 28/00, 73/00 i 71/01), kojima je propisano: da je za odlučivanje o predlogu za izvršenje stvarno nadležan sud određen zakonom (član 35.); da u predlogu za izvršenje moraju biti naznačeni: poverilac i dužnik, izvršna ili verodostojna isprava, obaveza dužnika, sredstvo i predmet izvršenja, kao i drugi podaci koji su potrebni za sprovođenje izvršenja (član 36. stav 1.); da će sud koji je doneo rešenje o izvršenju, a nije nadležan za sprovođenje izvršenja, uputiti rešenje o izvršenju nadležnom sudu radi dostavljanja tog rešenja i sprovođenja izvršenja (član 40. stav 4.); da je za odlučivanje o predlogu za izvršenje na pokretnim stvarima, ukoliko nije navedeno gde se pokretne stvari nalaze, mesno nadležan sud na čijem se području nalazi prebivalište ili boravište, odnosno sedište dužnika (član 64. stav 2.); da je za odlučivanje o predlogu za izvršenje na nepokretnosti i za sprovođenje tog izvršenja mesno nadležan sud na čijem se području nalazi nepokretnost (član 134.).
5. Ocenjujući navode i razloge iznete u ustavnoj žalbi sa stanovišta navedenih odredaba Ustava i zakona, a radi utvrđivanja postojanja povrede prava na suđenje u razumnom roku, kao elementa prava na pravično suđenje, Ustavni sud je utvrdio da je period za ocenu razumnosti dužine trajanja sudskog postupka, koji spada u nadležnot Ustavnog suda, počeo da teče 8. novembra 2006. godine, kada je na snagu stupio Ustav Republike Srbije. Međutim, polazeći od toga da izvršni sudski postupak po svojoj prirodi predstavlja jedinstvenu celinu, koja započinje podnošenjem predloga za izvršenje, a završava se namirenjem poveriočevog potraživanja u celini, Ustavni sud je ocenio da se radi utvrđivanja opravdanosti dužine trajanja postupka mora uzeti u obzir i stanje predmeta na dan 8. novembra 2006. godine i da su, u konkretnom slučaju, ispunjeni uslovi da se prilikom ocene razumnosti roka uzme u obzir celokupan period trajanja predmetnog sudskog postupka.
Ustavni sud je kod ocene navoda ustavne žalbe pošao od činjenice da razumna dužina trajanja sudskog postupka zavisi od niza činilaca i mora se proceniti u svakom pojedinačnom slučaju, prema njegovim specifičnim okolnostima. Osnovni činioci koji utiču na ocenu dužine trajanja postupka i određuju granicu razumnog roka su složenost činjeničnih i pravnih pitanja u konkretnom predmetu, ponašanje podnosioca ustavne žalbe kao stranke u postupku, ponašanje nadležnih organa vlasti, konkretno sudova koji vode postupak i priroda postavljenog zahteva, odnosno značaj povređenog prava za podnosioca ustavne žalbe.
Ispitujući navedene kriterijume radi utvrđivanja eventualne povrede prava na suđenje u razumnom roku u konkretnom slučaju, Ustavni sud je mišljenja da u ovom predmetu nije bilo složenih pravnih i činjeničnih pitanja koja bi zahtevala posebno obiman i dugotrajan izvršni postupak. Zadatak izvršnog suda je u konkretnom postupku bio: da utvrdi osnovanost predloga za izvršenje; da utvrdi imovinu na kojoj se izvršenje sprovodi; da donese rešenje o izvršenju; da na licu mesta sprovede plenidbu i popis zaplenjenih stvari; da proceni vrednost zaplenjenih stvari; da zaplenjene stvari proda usmenim javnim nadmetanjem; da iznos pribavljen prodajom zaplenjenih stvari, do visine iznosa izvršnog potraživanja, preda poveriocu, a eventualnu razliku preko tog iznosa dužniku.
Ocenjujući postupanje sudova u ovoj pravnoj stvari, Ustavni sud je utvrdio da je Opštinski sud u Majdanpeku, u periodu dok je bio mesno nadležan, postupao efikasno i u razumnom roku. Pored toga što je doneo rešenje o izvršenju istog dana kada je primio predlog za izvršenje, Opštinski sud u Majdanpeku je celokupan izvršni postupak okončao u roku od nekoliko meseci. Pri tome, ovaj sud je izvršio prinudnu naplatu potraživanja u granicama imovine kojom je izvršni dužnik raspolagao, a u skladu sa predlogom poverioca. Oglašavanje Opštinskog suda u Majdanpeku nenadležnim za nastavak izvršenja, posledica je promene stalnog boravišta dužnika, što i jeste obaveza suda u skladu sa odredbom člana 3. stav 2. Zakona o izvršnom postupku. Postupanje Četvrtog opštinskog suda u Beogradu nije bilo efikasno kao postupanje Opštinskog suda u Majdanpeku. Međutim, i ovaj sud je preduzeo sve radnje koje su mu bile na raspolaganju da postupak privede kraju. Činjenica je da je od pojedinih naloga ovog suda i postupanja podnositeljke do sledeće radnje koju sud preduzima u postupku prolazilo i više meseci. Po oceni Ustavnog suda, Četvrti opštinski sud u Beogradu nije bio dosledan svojim nalozima koji su izdati pod pretnjom propuštanja. Međutim, izvršni sud je na taj način u suštini postupao u interesu podnositeljke, jer joj je, s jedne strane, omogućavao da pokuša mirno rešenje spora a, s druge strane, nije odbacio njen predlog za izvršenje, iako je imao osnova za to. Mada je podnositeljka ustavne žalbe pogrešno usmerila predlog za izvršenje (na pravno lice umesto na fizičko lice), sud joj je dao više mogućnosti da to ispravi. Kada je sud ponovio svoj nalog za uređenje predloga, pre toga nekoliko meseci ne preduzimajući ni jednu radnju u postupku, podnositeljka je dostavila predlog da se izvršenje odloži. Sud je faktički udovoljio zahtevu podnositeljke ustavne žalbe i nakon mesec i po dana od isteka roka na koji je izvršenje odloženo, ponovio svoj nalog za uređenje predloga za izvršenje. Međutim, ovaj nalog sud je uspeo da uruči podnositeljki tek godinu dana kasnije. Naime, sud je u više navrata pokušavao uručenje naloga, međutim podnositeljka nije zaticana u stanu, a po ostavljenim pozivima za podizanje dopisa suda ona nije postupala. I ovom prilikom je sud davao vremena podnositeljki da nađe pravi način za naplatu preostalog potraživanja i da ispravno usmeri predlog za izvršenje. Utvrđivanje boravišta dužnika, radi sprovođenja postupka, dodatno je i objektivno produžilo trajanje čitavog postupka, pri čemu Ustavni sud konstatuje da je izvršni sud u roku od 15 dana od dana saznanja da se izvršni dužnik odselio sa prijavljene adrese, preduzeo mere da utvrdi njegovu novu adresu, kao i da su nadležne organizacione jedinice Ministarstva unutrašnjih poslova postupile po nalogu suda i dostavile traženi izveštaj u roku od 20, odnosno 26 dana.
Ustavni sud ocenjuje da je podnositeljka ustavne žalbe, kao poverilac u ovom izvršnom postupku, u velikoj meri doprinela dužini njegovog trajanja. Naime, od nastavka izvršnog postupka, predlog za izvršenje je pogrešno usmeren. Podnositeljka je preko stručnog lica-advokata, tražila nastavak izvršenja protiv fizičkog lica, a na imovini pravnog lica na kojoj se izvršenje ne može sprovoditi, što je uticalo na protek vremena radi provere statusa pravnog lica i izdavanje sudskih naloga za uređenje predloga. Otkaz punomoćja, pa ponovno angažovanje istog punomoćnika, dodatno je produžilo postupak. Na dužinu trajanja izvršnog postupka značajno je uticalo to što je podnositeljka ustavne žalbe, umesto da postupi po nalogu suda za uređenje predloga za izvršenje, tražila da se postupak odloži. Iako je kao razlog za odlaganje navela mogućnost mirnog rešenja spora, po isteku traženog roka niti je obavestila sud o ishodu dogovora sa izvršnim dužnikom, niti je dostavila uređeni predlog za izvršenje. Nemogućnost uručenja ponovljenog sudskog naloga za uređenje predloga podnositeljki produžilo je postupak za godinu dana. Takođe, kada joj je nalog konačno uručen, bilo je potrebno još dva meseca da po njemu postupi. Podnositeljka je neposredno po dostavljanju uređenog predloga za izvršenje, podnela i ustavnu žalbu. U svakom slučaju, utvrđeno je da je za trajanje postupka od 26. avgusta 2006. godine, kada je podnositeljki prvi put dat nalog da uredi svoj predlog, pa do 7. februara 2008. godine, dakle u periodu od 1 godine 5 meseci i 10 dana, a što je više od polovine ukupnog vremena u kome je postupak trajao do podnošenja ustavne žalbe, odgovorna pre svega podnositeljka ustavne žalbe, koja kao izvršni poverilac ne samo da nije pokazivala nikakav interes da se postupak efikasno okonča pred sudom, već je nakon izričitog traženja da sud odloži izvršenje izbegavala da stvori procesne uslove da se postupak nastavi.
Ustavni sud je imao u vidu i značaj koji za podnositeljku ustavne žalbe ima pitanje koje je trebalo raspraviti pred sudom. Iz spisa predmeta je nesporno da je podnositeljka, kao prodavac, dužniku, kao kupcu, prodala određenu nepokretnost. Pošto je kupac kasnio sa isplatom kupoprodajne cene, stranke su u parničnom postupku pred sudom zaključile poravnanje i sporazumele se da kupac kupoprodajnu cenu isplati u ratama. S obzirom na to da kupac nije postupio po zaključenom poravnanju, podnositeljka je pokrenula izvršni postupak. Kako je u do sada sprovedenom izvršnom postupku podnositeljka ustavne žalbe delimično naplatila svoje potraživanje, i to na način da je povratila svojinu ranije prodate nepokretnosti, kao predmeta izvršenja, Ustavni sud ocenjuje da pitanje izvršenja preostalog dela potraživanja nije od presudnog značaja za podnositeljku ustavne žalbe.
Imajući u vidu sve navedeno, Ustavni sud je utvrdio da podnositeljki ustavne žalbe nije povređeno pravo na suđenje u razumnom roku iz člana 32. stav 1. Ustava i da je njena žalba neosnovana.
6. Na osnovu izloženog i odredbe člana 89. stav 1. u vezi člana 45. tačka 9) Zakona o Ustavnom sudu („Službeni glasnik RS“, broj 109/07), odlučeno je kao u izreci.

PREDSEDNIK
USTAVNOG SUDA

dr Bosa Nenadić

Neosnovanost žalbe zbog doprinosa podnositeljke dužini izvršnog postupka

Kratak pregled

Tekst originalne odluke

Slični dokumenti