Rešenje Ustavnog suda o odbacivanju neblagovremene ustavne žalbe

Kratak pregled

Ustavni sud odbacuje ustavnu žalbu kao neblagovremenu. Žalba zbog povrede prava na suđenje u razumnom roku u izvršnom postupku podneta je po isteku zakonskog roka od 30 dana od dana prijema konačne odluke u tom postupku.

Tekst originalne odluke

Ustavni sud u sastavu: predsednik dr Bosa Nenadić i sudije dr Olivera Vučić, dr Marija Draškić, Bratislav Đokić, dr Goran Ilić, dr Agneš Kartag Odri, Katarina Manojlović Andrić, mr Milan Marković, dr Dragiša Slijepčević, Milan Stanić, dr Dragan Stojanović, mr Tomislav Stojković, Sabahudin Tahirović i Predrag Ćetković, u postupku po ustavnoj žalbi Dušanke Antovski iz Beograda, na osnovu člana 167. stav 4. u vezi člana 170. Ustava Republike Srbije, na sednici održanoj 11. novembra 2010. godine, doneo je

 

R E Š E Nj E

 

Odbacuje se ustavna žalba Dušanke Antovski izjavljena zbog povrede prava na suđenje u razumnom roku iz člana 32. stav 1. Ustava Republike Srbije u izvršnom postupku koji se vodio pred Četvrtim opštinskim sudom u Beogradu u predmetu I. 315/93.

 

O b r a z l o ž e nj e

 

 

1. Stevan Milovanović, Dušanka Antovski, Slobodanka Davidović i Gordana Milovanović Daničić, svi iz Beograda, i Gordana Kopša iz Pančeva, su 22. februara 2008. godine, preko punomoćnika Nenada Petkovića i Aleksandra Petkovića, advokata iz Beograda, podneli Ustavnom sudu ustavnu žalbu, između ostalog, zbog povrede prava na suđenje u razumnom roku iz člana 32. stav 1. Ustava Republike Srbije u predmetima Trećeg opštinskog suda u Beogradu – P1. 5668/92, P1. 1290/95, P1. 1291/95, P1. 1292/95, P1. 1293/95, P1. 526/02, P1. 216/07, P1. 239/96, P1. 146/07, P1. 826/99, P1. 5667/92 i P1. 476/99, u predmetima Drugog opštinskog suda u Beogradu – P. 2430/99 i P. 2019/05 i predmetima Četvrtog opštinskog suda u Beogradu – I. 219/93 i I. 315/93.

2. Ustavni sud je, saglasno odredbama člana 42. st. 3. i 4. Poslovnika o radu Ustavnog suda (“Službeni glasnik RS“, br. 24/08 i 27/08), doneo Zaključak da se razdvoje postupci po ustavnoj žalbi, pa je formirano 15 posebnih predmeta, i to: Už-2164/09 – za postupanje u predmetu Trećeg opštinskog suda u Beogradu P1. 1290/95; Už-2165/09 – za postupanje u predmetu Trećeg opštinskog suda u Beogradu P1. 1291/95; Už-2166/09 – za postupanje u predmetu Trećeg opštinskog suda u Beogradu P1. 1292/95; Už-2167/09 – za postupanje u predmetu Trećeg opštinskog suda u Beogradu P1. 1293/95; Už-2168/09 – za postupanje u predmetu Trećeg opštinskog suda u Beogradu P1. 526/02; Už-2169/09 – za postupanje u predmetu Trećeg opštinskog suda u Beogradu P1. 216/07; Už-2170/09 – za postupanje u predmetu Trećeg opštinskog suda u Beogradu P1. 239/96; Už-2171/09 – za postupanje u predmetu Trećeg opštinskog suda u Beogradu P1. 146/07; Už-2172/09 – za postupanje u predmetu Trećeg opštinskog suda u Beogradu P1. 826/99; Už-2173/09 – za postupanje u predmetu Trećeg opštinskog suda u Beogradu P1. 5667/92; Už-2174/09 – za postupanje u predmetu Trećeg opštinskog suda u Beogradu P1. 476/99; Už-2175/09 – za postupanje u predmetu Drugog opštinskog suda u Beogradu P1. 2430/99; Už-2176/09 – za postupanje u predmetu Drugog opštinskog suda u Beogradu P. 2019/05; Už-2177/09 – za postupanje u predmetu Četvrtog opštinskog suda u Beogradu I. 219/93 i Už-2178/09 – za postupanje u predmetu Četvrtog opštinskog suda u Beogradu I. 315/93. Samim tim, Ustavni sud je u predmetu Už-2178/09 isključivo ispitivao razumnost dužine trajanja izvršnog postupka u predmetu Četvrtog opštinskog suda u Beogradu I. 315/93, koji je kao poverilac pokrenula Dušanka Antovski iz Beograda.

3. Ustavni sud je u sprovedenom postupku izvršio uvid u spise predmeta Četvrtog opštinskog suda u Beogradu I. 315/93 (sada predmet Prvog osnovnog suda u Beogradu 10-I. 48357/2010), te utvrdio sledeće činjenice i okolnosti:

Podnositeljka ustavne žalbe je 17. decembra 1993. godine pokrenula postupak izvršenja pred Četvrtim opštinskim sudom u Beogradu, na osnovu izvršne isprave - rešenja Osnovnog suda udruženog rada u Beogradu St. 971/89 od 6. decembra 1989. godine. Postupajući po navedenom predlogu, Četvrti opštinski sud u Beogradu je doneo rešenje o izvršenju I. 315/93 od 13. aprila 1994. godine kojim je naloženo dužniku prvog reda – Aleksandru Repiću (dužnik drugog reda je JKP „Beogradski vodovod i kanalizacija“) da se iseli iz stana koji se nalazi u Beogradu, Zemun, ulica Prve pruge broj 43, stan broj 33, na šestom spratu, te da se stan zapečati do pravnosnažnog okončanja parnice P1. 5668/92, koja se vodila pred Trećim opštinskim sudom u Beogradu.

Postupak izvršenja je sproveden 15. decembra 2005. godine, kada je predmetni stan ispražnjen od svih stvari i lica i zapečaćen od strane sudskog izvršitelja, što je i konstatovano u zapisniku o iseljenju I. 315/93 od 15. decembra 2005. godine.

Nakon sprovođenja izvršenja, Četvrti opštinski sud u Beogradu je 30. marta 2007. godine doneo rešenje I. 315/93 kojim je delimično usvojio predlog poverioca, ovde podnositeljke ustavne žalbe, za naknadu troškova izvršenja u iznosu od 15.165 dinara, dok je zahtev u preostalom delu preko tog iznosa, a do iznosa od 255.000 dinara, odbio kao neosnovan. Postupajući po prigovoru poverioca od 7. maja 2007. godine, Četvrti opštinski sud u Beogradu je 30. jula 2007. godine u drugom stepenu doneo rešenje IPV (I) 162/07 i I. 315/93 kojim je odbio kao neosnovan prigovor poverioca izjavljen protiv rešenja istog suda I. 315/93 od 30. marta 2007. godine. Pismeni otpravak tog rešenja je
12. oktobra 2007. godine uručen poveriocu.

Nezadovoljna ishodom vezanim za troškove izvršnog postupka, podnositeljka ustavne žalbe je 26. oktobra 2007. godine podnela Republičkom javnom tužilaštvu zahtev za zaštitu zakonitosti protiv rešenja Četvrtog opštinskog suda u Beogradu IPV (I) 162/07 i Poslovni broj I. 315/93 od 30. jula 2007. godine. Međutim, nakon obaveštenja Republičkog javnog tužilaštva da neće podneti zahtev za zaštitu zakonitosti, podnositeljka ustavne žalbe više nije preduzimala nikakve procesne radnje.

4. Prema članu 84. stav 1. Zakona o Ustavnom sudu („Službeni glasnik RS“, broj 109/07), ustavna žalba može se izjaviti u roku od 30 dana od dana dostavljanja pojedinačnog akta, odnosno od dana preduzimanja radnje kojom se povređuje ili uskraćuje ljudsko ili manjinsko pravo i sloboda zajemčena Ustavom.

Odredbama člana 113. Zakona o Ustavnom sudu propisano je da se ustavna žalba može izjaviti i protiv pojedinačnog akta ili radnje državnog organa ili organizacije kojoj je povereno javno ovlašćenje, a kojom je povređeno ili uskraćeno ljudsko ili manjinsko pravo i sloboda zajemčena Ustavom, ako je taj akt ili radnja izvršena od dana proglašenja Ustava do dana stupanja na snagu ovog zakona (stav 2.), te da se ustavna žalba u slučaju iz stava 2. ovog člana može izjaviti u roku od 30 dana od dana stupanja na snagu ovog zakona (stav 3.).

Ustavni sud je uvidom u povratnicu o prijemu rešenja Četvrtog opštinskog suda u Beogradu IPV (I) 162/07 i Poslovni broj I. 315/93 od 30. jula 2007. godine utvrdio da je podnositeljka ustavne žalbe primila 12. oktobra 2007. godine pismeni otpravak navedenog rešenja.

Imajući u vidu datum prijema pojedinačnog akta kojim je okončan postupak izvršenja Četvrtog opštinskog suda u Beogradu u predmetu I. 315/93, te činjenicu da je ustavna žalba podneta 22. februara 2008. godine, Ustavni sud je odbacio ustavnu žalbu kao neblagovremenu, saglasno odredbi člana 36. stav 1. tačka 2) Zakona, jer je podneta posle isteka roka iz člana 113. stav 3. Zakona.

5. Polazeći od navedenog, Ustavni sud je, na osnovu odredbe člana 46. tačka 9) Zakona o Ustavnom sudu, rešio kao u izreci.

 

PREDSEDNIK

USTAVNOG SUDA

dr Bosa Nenadić