Odbacivanje ustavne žalbe zbog vremenske nenadležnosti i neiscrpljenosti pravnih sredstava

Kratak pregled

Ustavni sud je odbacio ustavnu žalbu jer je jedan osporeni akt donet pre stupanja na snagu Ustava iz 2006. godine, a u odnosu na druge osporene akte podnosilac nije iscrpeo sva raspoloživa pravna sredstva pred redovnim sudovima.

Tekst originalne odluke

Republika Srbija
USTAVNI SUD
Už-5201/2010
24.11.2011.
Beograd

Ustavni sud u sastavu: predsednik dr Dragiša Slijepčević i sudije dr Olivera Vučić, Bratislav Đokić, Vesna Ilić Prelić, dr Goran Ilić, dr Agneš Kartag Odri, Katarina Manojlović Andrić, mr Milan Marković, dr Bosa Nenadić, Milan Stanić, dr Dragan Stojanović, mr Tomislav Stojković, Sabahudin Tahirović i Predrag Ćetković, u postupku po ustavnoj žalbi Milorada Stankovića iz Šajinca, opština Trgovište, na osnovu člana 167. stav 4. u vezi člana 170. Ustava Republike Srbije, na sednici održanoj 24. novembra 2011. godine, doneo je

R E Š E Nj E

Odbacuje se ustavna žalba Milorada Stankovića izjavljena protiv rešenja Opštinskog suda u Vranju I. 798/02 od 27. februara 2006. godine, presude Opštinskog suda u Vranju P1. 1129/02 od 29. avgusta 2006. godine i presude Okružnog suda u Vranju Gž1. 447/07 od 20. aprila 2007. godine.

O b r a z l o ž e nj e

1. Milorad Stanković iz Šajinca, opština Trgovište, podneo je Ustavnom sudu 9. decembra 2010. godine ustavnu žalbu protiv rešenja Opštinskog suda u Vranju I. 798/02 od 27. februara 2006. godine, presude Opštinskog suda u Vranju P1. 1129/02 od 29. avgusta 2006. godine i presude Okružnog suda u Vranju Gž1. 447/07 od 20. aprila 2007. godine, zbog povrede ustavnog načela zaštite ljudskih i manjinskih prava i sloboda iz člana 22. Ustava Republike Srbije, prava na pravično suđenje iz člana 32. stav 1. Ustava, prava na jednaku zaštitu prava i na pravno sredstvo iz člana 36. Ustava i prava na pravičnu naknadu za rad iz člana 60. stav 4. Ustava.

2. Odredbom člana 170. Ustava Republike Srbije utvrđeno je da se ustavna žalba može izjaviti protiv pojedinačnih akata ili radnji državnih organa ili organizacija kojima su poverena javna ovlašćenja, a kojima se povređuju ili uskraćuju ljudska ili manjinska prava i slobode zajemčene Ustavom, ako su iscrpljena ili nisu predviđena druga pravna sredstva za njihovu zaštitu.

Odredba člana 82. stav 1. Zakona o Ustavnom sudu (''Službeni glasnik RS'', broj 109/07) je po svojoj sadržini istovetna odredbi člana 170. Ustava.

3. Ustavni sud je iz navoda ustavne žalbe utvrdio da je Opštinski sud u Vranju osporenim rešenjem I. 798/02 od 27. februara 2006. godine, na predlog za izvršenje podnosica ustavne žalbe, dozvolio izvršenje protiv izvršnog dužnika Mesne zajednice Šajince i naložio Odeljenju za prinudnu naplatu u Kragujevcu da sa žiro računa izvršnog dužnika isplaćuje poreze i doprinose do namirenja izvršnog poverioca. Podnosilac ustavne žalbe je naveo da protiv ovog rešenja nije izjavio žalbu.

Opštinski sud u Vranju je osporenom presudom P1. 1129/02 od 29. avgusta 2006. godine obavezao Opštinu Trgovište i Mesnu zajednicu Šajince da tužiocu, ovde podnosiocu ustavne žalbe, isplate zarade za period od 1. januara 2000. godine do 1. juna 2003. godine.

Okružni sud u Vranju je osporenom presudom Gž1. 447/07 od 20. aprila 2007. godine potvrdio prvostepenu presudu u stavu drugom i trećem izreke, dok je žalba tužioca odbačena kao nedozvljena u delu kojim se pobija prvostepena presuda u stavu prvom izreke.

Opštinski sud u Vranju je rešenjem P1. 1129/02 od 7. septembra 2007. godine odbacio kao nedozvoljenu reviziju tužioca izjavljenu protiv osporene drugostepene presude. Iz navoda ustavne žalbe ne proizlazi da je podnosilac ustavne žalbe izjavio žalbu protiv navedenog rešenja.

Opštinski sud u Vranju je rešenjem P1. 1129/02 od 14. novembra 2008. godine odbacio predlog za ponavljanje postupka tužioca.

4. U delu ustavne žalbe kojim se osporava rešenje Opštinskog suda u Vranju I. 798/02 od 27. februara 2006. godine, iz navoda ustavne žalbe proizlazi da protiv navedenog rešenja nije izjavljena žalba, pa je samim protekom zakonom prisanog roka od 3 dana od dana prijema ovo rešenje postalo pravnosnažno. Iz navoda ustavne žalbe proizlazi da je podnosilac osporeno rešenje Opštinskog suda u Vranju I. 798/02 od 27. februara 2006. godine primio pre 29. avgusta 2006. godine, kada je doneta osporena presuda Opštinskog suda u Vranju P1. 1129/02 od 29. avgusta 2006. godine.

Kako je zaštita Ustavom zajemčenih ljudskih i manjinskih prava i sloboda u postupku po ustavnoj žalbi ustanovljena Ustavom Republike Srbije koji je stupio na snagu 8. novembra 2006. godine, to sledi da se ustavnom žalbom može isticati povreda ili uskraćivanje nekog od zajemčenih ustavnih prava samo ukoliko je osporeni akt kojim je povređeno ili uskraćeno pravo donet posle stupanja na snagu Ustava.

S obzirom na to da se podnetom ustavnom žalbom osporava pravnosnažno rešenje Opštinskog suda u Vranju I. 798/02 od 27. februara 2006. godine, dakle akt koji je donet i postao pravnosnažan pre stupanja na snagu Ustava, to je Ustavni sud ustavnu žalbu u ovom delu odbacio, saglasno odredbi člana 36. stav 1. tačka 4) Zakona o Ustavnom sudu (''Službeni glasnik RS'', broj 109/07), jer nisu ispunjene Ustavom utvrđene pretpostavke za postupanje po njoj.

5. Razmatrajući ustavnu žalbu u delu kojim su osporene presude Opštinskog suda u Vranju P1. 1129/02 od 29. avgusta 2006. godine i Okružnog suda u Vranju Gž1. 447/07 od 20. aprila 2007. godine, Ustavni sud je utvrdio da je protiv drugostepene presude izjavljena revizija koja je odbačena rešenjem Opštinskog suda u Vranju P1. 1129/02 od 7. septembra 2007. godine. S obzirom na to da je podnosilac protiv navedenog prvostepenog rešenja imao mogućnost da izjavi žalbu a u slučaju nepovoljnog ishoda drugostepenog postupka i reviziju, Ustavni sud je utvrdio da je ustavna žalba nedopuštena u tom delu, jer nisu iscrpljena sva pravna sredstva u parničnom postupku koji je predhodio ustavnosudskom. Ustavni sud je stoga, saglasno odredbi člana 36. stav 1. tačka 4) Zakona o Ustavnom sudu, odbacio ustavnu žalbu i u tom delu, jer ne postoje Ustavom i Zakonom utvrđene pretpostavke za vođenje postupka. Ovakvo pravno stanovište u istovrsnoj procesnoj situaciji Ustavni sud je izrazio i u rešenju Už. 1443/09 od 17. decembra 2009. godine.

6. Polazeći od svega navedenog, Ustavni sud je, na osnovu odredbe člana 46. tačka 9) Zakona o Ustavnom sudu, rešio kao u izreci.

PREDSEDNIK

USTAVNOG SUDA

dr Dragiša B. Slijepčević

Odbacivanje ustavne žalbe zbog vremenske nenadležnosti i neiscrpljenosti pravnih sredstava

Kratak pregled

Tekst originalne odluke

Slični dokumenti