Kratak pregled

Ustavni sud odbija ustavnu žalbu bivšeg sudije kojom se osporava visina otpremnine. Sud je potvrdio stav redovnih sudova da se na prava sudija primenjuju posebni propisi za izabrana lica, a ne odredbe Opšteg kolektivnog ugovora koje su povoljnije.

Tekst originalne odluke

Republika Srbija
USTAVNI SUD
Už-5351/2011
12.06.2014.
Beograd

Ustavni sud, Veliko veće, u sastavu: predsednik Suda Vesna Ilić Prelić, predsednik Veća i sudije dr Bosa Nenadić, Katarina Manojlović Andrić, dr Olivera Vučić, dr Goran P. Ilić, Sabahudin Tahirović, dr Dragan Stojanović i mr Milan Marković, članovi Veća, u postupku po ustavnoj žalbi Duška Isailovića iz Prokuplja, na osnovu člana 167. stav 4. u vezi člana 170. Ustava Republike Srbije, na sednici Veća održanoj 12. juna 2014. godine, doneo je

O D L U K U

Odbija se kao neosnovana ustavna žalba Duška Isailovića izjavljena protiv presuda Apelacionog suda u Nišu Gž1. 1910/11 od 6. oktobra 2011. godine i Osnovnog suda u Prokuplju P1. 972/10 od 12. maja 2011. godine, zbog povreda prav a na pravično suđenje i prava na imovinu, zajemčenih odredbama član a 32. stav 1. i člana 58. stav 1. Ustava Republike Srbije, dok se u preostalom delu ustavna žalba odbacuje.

O b r a z l o ž e nj e

1. Duško Isailović iz Prokuplja je 31. oktobra 2011. godine podneo Ustavnom sudu ustavnu žalbu protiv presuda Apelacionog suda u Nišu Gž1. 1910/11 od 6. oktobra 2011. godine i Osnovnog suda u Prokuplju P1. 972/10 od 12. maja 2011. godine, zbog povrede prava na pravično suđenje iz člana 32. stav 1. Ustava i člana 6. stav 1. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda, prava na pravno sredstvo iz člana 36. stav 2. Ustava i člana 13. Evropske konvencije, kao i prava na imovinu iz člana 58. stav 1. Ustava.

U ustavnoj žalbi se, između ostalog, navodi: da su i prvostepeni i drugostepeni sud propustili da primene odredbu člana 33. stav 1. tačka 1) Opšteg kolektivnog ugovora ("Službeni glasnik RS", br. 50/08, 104/08, 122/08 i 8/09), koji je bio u primeni sve do 17. maja 2011. godine, saglasno Odluci ministra rada i socijalne politike (u daljem tekstu: ministar) o primeni Opšteg kolektivnog ugovora na sve poslodavce na teritoriji Republike Srbije, objavljenoj u "Službenom glasniku Republike Srbije", broj 8/09, koja je stupila na snagu 1. januara 2009. godine; da Opšti kolektivni ugovor predstavlja "radnički ustav" i da ima snagu zakona; da su od stupanja na snagu navedene odluke ministra svi poslodavci bili u obavezi da svojim radnicima obezbede prava utvrđena Opštim kolektivnim ugovorom; da je Uredba o naknadi troškova i otpremnini državnih službenika i nameštenika ("Službeni glasnik RS", br. 86/07 i 93/07) imala snagu "specijalnog zakona" do donošenja Odluke o primeni Opšteg kolektivnog ugovora na sve poslodavce, odnosno do 1. januara 2009. godine; da je navedenim propustom, na koji je sudovima ukazivano tokom postupka, podnosiocu povređeno pravo na pravično suđenje; da je osporenim presudama povređeno i pravo podnosioca na pravno sredstvo, koje podrazumeva da organ koji odlučuje o pravnom sredstvu mora biti stručno osposobljen za to, a ne da nepoznavanjem propisa uskraćuje građanima prava garantovana pozitivnim propisima; da je podnosiocu, takođe, povređeno pravo na imovinu, s obzirom na to da mu je uskraćeno pravo da za traženi iznos otpremnine svoju imovinu uveća na zakonit način.

Predloženo je da Ustavni sud usvoji ustavnu žalbu, poništi osporene presude i naloži Osnovnom sudu u Prokuplju da donese novu odluku po tužbi podnosioca u razumnom roku.

2. Prema odredbi člana 170. Ustava Republike Srbije, ustavna žalba se može izjaviti protiv pojedinačnih akata ili radnji državnih organa ili organizacija kojima su poverena javna ovlašćenja, a kojima se povređuju ili uskraćuju ljudska ili manjinska prava i slobode zajemčene Ustavom, ako su iscrpljena ili nisu predviđena druga pravna sredstva za njihovu zaštitu. Postupak po ustavnoj žalbi se, u smislu člana 175. stav 3. Ustava, uređuje zakonom.

U toku postupka pružanja ustavnosudske zaštite, povodom ispitivanja osnovanosti ustavne žalbe u granicama zahteva istaknutog u njoj, Ustavni sud utvrđuje da li je u postupku odlučivanja o pravima i obavezama podnosioca ustavne žalbe povređeno ili uskraćeno njegovo Ustavom zajemčeno pravo ili sloboda.

3. Ustavni sud je u sprovedenom postupku izvršio uvid u spis parničnog predmeta Osnovnog suda u Prokuplju P1. 972/10 i utvrdio sledeće činjenice i okolnosti od značaja za odlučivanje u ovoj ustavnosudskoj stvari.

Podnosilac ustavne žalbe je 15. septembra 2010. godine, u svojstvu tužioca, podneo Osnovnom sudu u Prokuplju tužbu protiv tužene Republike Srbije – Ministarstvo pravde – Osnovni sud u Prokuplju, radi isplate manje isplaćene otpremnine zbog odlaska u penziju, u iznosu od 188.281,50 dinara.

Osporenom presudom Osnovnog suda u Prokuplju P1. 972/10 od 12. maja 2011. godine odbijen je tužbeni zahtev tužioca kao neosnovan. U obrazloženju osporene prvostepene presude se, pored ostalog, navodi: da je nesporno da je tužilac do 28. oktobra 2009. godine obavljao sudijsku funkciju kod tužene, kada mu je Odlukom Narodne skupštine RS, objavljenom u "Službenom glasniku Republike Srbije", broj 88/09, ta funkcija prestala zbog odlaska u penziju; da je nesporno da je Ministarstvo za državnu upravu i lokalnu samoupravu RS donelo rešenje broj 120-08-89/2010-03 od 1. marta 2010. godine, po kome je tužiocu isplaćena otpremnina u iznosu od 188.281,50 dinara; da je sporno da li je tužena trebalo da postupa u skladu ili suprotno navedenom rešenju, da li je tužilac iscrpeo sva pravna sredstva za pobijanje tog rešenja, te da li se njegova pravilnost može osporavati u ovom postupku; da je tužilac imao mogućnost da protiv spornog rešenja, saglasno odredbama člana 214. stav 1. Zakona o opštem upravnom postupku i člana 14. stav 2. Zakona o upravnim sporovima, pokrene upravni spor, u kome bi mogao da osporava njegovu zakonitost; da tužilac nije pružio dokaze o tome da je takav postupak pokrenuo i da je u njemu uspeo, zbog čega je sud našao da je tužena u svemu postupila u skladu sa pravnosnažnim rešenjem, isplativši tužiocu otpremninu u visini od 1,5 prosečne zarade, saglasno odredbi člana 11. Zakona o sudijama i Uredbi o naknadama i drugim primanjima izabranih i postavljenih lica, koja u pogledu ostvarivanja prava na otpremninu upućuje na Uredbu o naknadama troškova i otpremnini državnih službenika i nameštenika; da je sud cenio i navode tužioca da pomenute uredbe nisu u saglasnosti sa Zakonom o radu i Opštim kolektivnim ugovorom, te da je tužena bila u obavezi da u konkretnom slučaju primeni Zakon o radu i Opšti kolektivni ugovor, ali da je našao da ocena ustavnosti i zakonitosti tih uredbi ne može biti predmet postupka pred redovnim sudom.

Odlučujući o žalbi tužioca, Apelacioni sud u Nišu je osporenom presudom Gž1. 1910/11 od 6. oktobra 2011. godine odbio žalbu i osporenu prvostepenu presudu u celini potvrdio . U obrazloženju osporene drugostepene presude je, između ostalog, navedeno: da je prvostepeni sud na pravilno i potpuno utvrđeno činjenično stanje p ravilno primenio materijalno pravo; da je u konkretnom slučaju tužiocu rešenjem Ministarstva za državnu upravu i lokalnu samoupravu utvrđeno pravo na otpremninu u navedenom iznosu, koji mu je i isplaćen, u skladu sa navedenim uredbama, u visine jedne i po plate ostvarene u decembru mesecu 2009. godine, s obzirom na to da je taj iznos viši od tri prosečne zarade isplaćene u januaru mesecu 2010. godin e; da zbog navedenog tužilac nema pravo na traženu razliku, jer se u konkretnom slučaju ne može primeniti Opšti kolektivni ugovor, kako je to tužilac neosnovano isticao u toku prvostepenog postupka, a potom i u žalbi; da Opšti kolektivni ugovor ("Službeni glasnik RS", br. 50/08, 104/08, 122/08 i 8/09), koji u čl anu 33. st av 1. tač ka 1 ) predviđa i splatu otpremnine pri odlasku u penziju najmanje u visini tri prosečne zarade zapo slenog u momentu isplate, nije bio u primeni, jer je Odlukom o stavljanju van snage Odluke o primeni Opšteg kolektivnog govora na sve poslodavce na teritoriji RS ("Službeni glasnik RS", br oj 122/08 ), koja je stupila na snagu 1. januara 2009. god ine, stavljena v an snage Odluka ministra rada i socijalne politike o primeni Opšteg kolektivnog ugovora na sve poslodavce na teritoriji Republike Srbije ( "Službeni glasnik RS", br oj 104/08) .

4. Odredbama Ustava, na čiju povredu ukazuje podnosilac u ustavnoj žalbi, utvrđeno je: da svako ima pravo da nezavisan, nepristrasan i zakonom već ustanovljen sud, pravično i u razumnom roku, javno raspravi i odluči o njegovim pravima i obavezama, osnovanosti sumnje koja je bila razlog za pokretanje postupka, kao i o optužbama protiv njega (član 3 2. stav 1.); da svako ima pravo na žalbu ili drugo pravno sredstvo protiv odluke kojom se odlučuje o njegovom pravu, obavezi ili na zakonu zasnovanom interesu (član 36. stav 2.); da se jemči mirno uživanje svojine i drugih imovinskih prava stečenih na osnovu zakona (član 58. stav 1.).

Ustavna žalba je izjavljena i zbog povrede prava na pravično suđenje i prava na pravno sredstvo, zajemčena odredbama člana 6. stav 1. i člana 13. Evropske konvencije . Imajući u vidu da se odredbe člana 3 2. stav 1. i člana 36. stav 2. Ustava sadržinski ne razlikuj u od odred aba člana 6. stav 1. i člana 13. Evropske konvencije, Ustavni sud je postojanje povrede ovih prava cenio u odnosu na naveden e odredbe Ustava.

Odredbom člana 33. stav 1. tačka 1) Opšteg kolektivnog ugovora ("Službeni glasnik RS", br. 50/08, 104/08, 122/08 i 8/09 ) bilo je propisano da je poslodavac dužan da zaposlenom isplati otpremninu pri odlasku u penziju, najmanje u visini tri prosečne zarade zaposlenog u momentu isplate, s tim da tako isplaćena otpremnina ne može biti niža od tri prosečne zarade po zaposlenom kod poslodavca u momentu isplate, odnosno tri prosečne zarade po zaposlenom isplaćene u Republici prema poslednjem objavljenom podatku republičkog organa nadležnog za poslove statistike, ako je to za zaposlenog povoljnije.

Odlukom o primeni Opšteg kolektivnog ugovora na sve poslodavce na teritoriji Republike Srbije ("Službeni glasnik RS", broj 104/08), koja se primenjivala od 1. januara 2009. godine, ministar je propisao da se Opšti kolektivni ugovor ("Službeni glasnik RS", br. 50/08 i 104/08) primenjuje na sve poslodavce na teritoriji Republike Srbije.

Odlukom ministra o stavljanju van snage Odluke o primeni Opšteg kolektivnog ugovora na sve poslodavce na teritoriji Republike Srbije ("Službeni glasnik RS", broj 122/08), koja je stupila na snagu 1. januara 2009. godine, stavljena je van snage Odluka o primeni Opšteg kolektivnog ugovora na sve poslodavce na teritoriji Republike Srbije ("Službeni glasnik RS", broj 104/08).

Aneksom II Opšteg kolektivnog ugovora ("Službeni glasnik RS", broj 8/09), koji je počeo da se primenjuje 11. februara 2009. godine , privremeno je odložena primena odred aba člana 24. stav 1. tač. 1, 2. i 5, člana 29, člana 31. alineja 5, člana 32. al. 4, 6. i 7, čl. 35, 43. i 61. Opšteg kolektivnog ugovora ("Službeni glasnik RS", br. 50/08 i 104/08), u skladu sa Sporazumom o razvoju socijalnog dijaloga , uz konstataciju da će datum početka primene navedenih odredaba Opšteg kolektivnog ugovora biti odre đen posebnim aneksom Opšteg kolektivnog ugovora , u skladu sa Sporazumom o razvoju socijalnog dijaloga .

Odlukom o primeni Opšteg kolektivnog ugovora na sve poslodavce na teritoriji Republike Srbije ("Službeni glasnik RS", broj 8/09), koja je počela da se primenjuje 11. februara 2009. godine, ministar je propisao da se Opšti kolektivni ug ovor ("Službeni glasnik RS", broj 50/08) , sa Aneksom I Opšteg kolektivnog ugovora ("Službeni glasnik RS", broj 104/08) i Aneksom II Opšteg kolektivnog ugovora ("Službeni glasnik RS", broj 8/09), primenjuje na sve poslodavce na teritoriji Republike Srbije.

Odredbom člana 11. Zakona o sudijama ("Službeni glasnik RS", br. 116/08 i 58/09 – Odluka US), relevantnom za konkretan spor, bilo je propisano da sudija ostvaruje prava iz radnog odnosa u skladu sa propisima koji uređuju prava iz radnog odnosa izabranih lica, ako ovim zakonom nije drukčije određeno.

Odredbom člana 2. stav 2. Zakona o državnim službenicima („Službeni glasnik RS“, broj 79/05, 81/05, 83/05, 64/07 , 67/07 , 116/08 i 104/09), relevantnom za konkretan spor, propisano je da državni službenici nisu: narodni poslanici, predsednik Republike, sudije Ustavnog suda, članovi Vlade, sudije, javni tužioci, zamenici javnih tužilaca i druga lica koja na funkciju bira Narodna skupština ili postavlja Vlada i lica koja prema posebnim propisima imaju položaj funkcionera .

Prelaznom odredbom iz člana 106. stav 1. Zakona o sudijama ("Službeni glasnik RS", broj 116/08), koji je počeo da se primenjuje 1. januara 2010. godine, bilo je propisano da danom početka primene ovog zakona prestaju da važe odredbe Zakona o platama u državnim organima i javnim službama ("Službeni glasnik RS", br. 34/01, 62/06 - dr. zakon i 63/06 - ispravka dr. zakona) u delu koji se odnosi na način utvrđivanja plata, dodataka i naknada sudija.

Zakonom o platama u državnim organima i javnim službama bilo je propisano: da se ovim zakonom uređuje način utvrđivanja plata, dodataka, naknada i ostalih primanja, pored ostalog, izabranih lica i imenovanih, postavljenih i zaposlenih lica u sudovima (član 1. tačka 1 )); da izabrano, imenovano i postavljeno lice i zaposleni iz člana 1. ovog zakona imaju pravo na naknadu plate i druga primanja u visini utvrđenoj aktom Vlade, ako posebnim zakonom nije drukčije određeno (član 11. stav 2.).

Uredbom o naknadama i drugim primanjima zaposlenih u državnim organima i izabranih, odnosno postavljenih lica („Službeni glasnik RS“, br. 86/07 i 104/07 ), donetom na osnovu na osnovu člana 11. stav 1. Zakona o platama u državnim organima i javnim službama, bilo je propisano: da se ovom Uredbom uređuju uslovi pod kojima izabrana lica, kao i postavljena lica čija radna mesta nisu položaji u državnim organima ostvaruju pravo na naknadu troškova koji nastaju u vezi s njihovim radom u državnom organu i druga primanja, način ostvarivanja prava i visina naknade troškova i drugih primanja (član 1.); da pravo na otpremninu pri odlasku u penziju izabrana i postavljena lica u državnim organima ostvaruju shodnom primenom odredaba uredbe Vlade kojom se uređuje naknada troškova i otpremnina državnih službenika i nameštenika (član 5.).

Odredbom člana 51. Uredbe o naknadi troškova i otpremnini državnih službenika i nameštenika ("Službeni glasnik RS", br. 86/07 i 93/07), na koju upućuje odredba člana 5. Uredbe o naknadama i drugim primanjima zaposlenih u državnim organima i izabranih, odnosno postavljenih lica, propisano je da se državnom službeniku ili namešteniku koji odlazi u penziju isplaćuje otpremnina u visini jedne i po plate koju bi ostvario za mesec koji prethodi mesecu u kome se isplaćuje otpremnina, s tim što ona ne može biti niža od tri prosečne zarade u Republici Srbiji, prema poslednjem konačnom objavljenom podatku republičkog organa nadležnog za poslove statistike na dan isplate.

5. Ocenjujući navode o povredi prava na pravično suđenje iz člana 32. stav 1. Ustava, Ustavni sud je, polazeći od utvrđenih činjenica konkretnog slučaja i ustavnopravnih razloga iznetih u ustavnoj žalbi, konstatovao da podnosilac, u suštini, ustavnom žalbom ukazuje da su redovni sudovi, a pre svega Apelacioni sud u Nišu, proizvoljno primen ili merodavno materijalno prav o.

Stoga, Ustavni sud smatra da, prilikom ocene osnovanosti navoda o povredi prava na pravično suđenje, zapravo treba sagledati sprovedeni parnični postupak kao jedinstvenu celinu i oceniti da li je on bio vođen na način koji je podnosi ocu osigurao pravo na pravično suđenje garant ovano članom 32. stav 1. Ustava, odnosno da li je primena procesnog i/ili materijalnog prava bila proizvoljna ili arbitrerna, čime bi ukazala na očiglednu nepravičnost u postupanju redovnih sudova, a na štetu podnosioca ustavne žalbe.

Apelacioni sud u Nišu je ocenio da se u konkretnom slučaju nije mogao primeniti Opšti kolektivni ugovor, koji je u pogledu prava na otpremninu nesporno bio povoljniji za podnosioca od važeće Uredbe o naknadi troškova i otpremnini državnih službenika i nameštenika, iz razloga što je ministar Odlukom objavljenom u "Službenom glasniku RS", broj 122/08, koja je stupila na snagu 1. januara 2009. godine, stavio van snage Odluku o primeni Opšteg kolektivnog ugovora na sve poslodavce na teritoriji Republike Srbije, objavljenu u "Službenom glasnik u Republike Srbije", broj 104/08, čiji je planirani početak primene bio 1. januar 2009. godine.

Ustavni sud konstatuje da je ministar, ubrzo nakon stavljanja van snage odluke o proširenju dejstva Opšteg kolektivnog ugovora na sve poslodavce u Republici Srbije, ponovo doneo takvu odluku, koja je počela da se primenjuje 11. februara 2009. godine. Imajući u vidu da ovu odluku ministar nikada nije stavio van snage, te da je podnosilac ustavne žalbe pravo na isplatu otpremnine stekao 28. oktobra 2009. godine, kada mu je Odlukom Narodne skupštine Republike Srbije, objavljenom u "Službenom glasniku Republike Srbije", broj 88/09, prestala sudijska funkcija zbog odlaska u penziju, Ustavni sud nalazi da je Opšti kolektivni ugovor u to vreme bio merodavan pozitivno-pravni propis, koji se primenjivao na sve poslodavce u Republici Srbiji. S tim u vezi, ocena Apelacionog suda u Nišu, da u vreme kada je podnosilac ostvario pravo na isplatu otpremnine, Opšti kolektivni ugovor nije bio obavezujući za sve poslodavce na teritoriji Republike Srbije, nije ustavnopravno prihvatljiva, iz razloga što drugostepeni sud nije imao u vidu činjenicu da je Odlukom ministra objavljenom u "Službenom glasniku Republike Srbije", broj 8/09 pravno dejstvo Opšteg kolektivn og ugovor a, sa Aneksom I i Aneksom II, prošireno na sve poslodavce na teritoriji Republike Srbije . Pored toga, primena odredbe člana 33. stav 1. tačka 1) Opšteg kolektivnog ugovora, kojom je bilo regulisano pravo na isplatu otpremnine povodom odlaska u penziju, nije odložena Aneksom II Opšteg kolektivnog ugovora.

Međutim, Ustavni sud je prilikom odlučivanja o ustavnoj žalbi imao u vidu da su u spornom periodu sudije, saglasno odredbi člana 11. tada važećeg Zakona o sudijama, prava iz radnog odnosa ostvarivale u skladu sa propisima koji su uređ ivali prava iz radnog odnosa izabranih lica , tačnije lica koja bira Narodna skupština Republike Srbije. Saglasno članu 2. stav 2. Zakona o državnim službenicima, sudije nemaju svojstvo državnih službenika, već položaj funkcionera. Do dana početka primene Zakona o sudijama iz 2008. godine (1. januar 2010. godine), plate, naknade i druga primanja sudija bila su regulisana Zakonom o platama u državnim organima i javnim službama iz 2001. godine, a samim tim i Uredbom o naknadama i drugim primanjima zaposlenih u državnim organima i izabranih, odnosno postavljenih lica, koja predstavlja akt sprovedbenog karaktera pojedinih normi navedenog zakona i koja u pogledu prava na otpremninu izabranih lica povodom odlaska u penziju upućuje na shodnu primenu Uredbe o naknadi troškova i otpremnini državnih službenika i nameštenika, čijom primenom je osporenim presudama odlučeno o tužbenom zahtevu podnosioca ustavne žalbe.

Uzimajući u obzir napred izneto, Ustavni sud je mišljenja da se na prava iz radnog odnosa sudija i ostalih lica koja imaju položaj funkcionera isključivo primenjuju odredbe zakona i drugih imperativnih propisa kojima je njihov radnopravni status regulisan, a ne i odredbe kolektivnih ugovora, kao akata koji nastaju kao rezultat kolektivnog pregovaranja i za prevashodan cilj imaju zaštitu i unapređenje položaja svih zaposlenih, uključujući i zaposlene u državnim organima, organima autonomne pokrajine i organima lokalne samouprave. Sudije, kao lica koja obavljaju izuzetno važnu i odgovornu državnu funkciju, samostalne i nezavisne u svom radu, birane u posebnom postupku kao dostojne za obavljanje te funkcije, sa zakonom posebno uređenim statusom i privilegijama ustanovljenim s ciljem nesmetanog obavljanja odgovornih zadataka, po oceni Ustavnog suda, ne spadaju u kategoriju zaposlenih čija se prava, obaveze i odgovornosti iz radnog odnosa dodatno regulišu zaključenjem kolektivnih ugovora na određenom nivou i kojim se, takođe, položaj zaposlenih, kao ekonomski slabije strane u odnosu sa poslodavcem, dodatno unapređuje i pospešuje.

Polazeći od navedenog, Ustavni sud je ocenio da osporenim presudama Apelacionog suda u Nišu Gž1. 1910/11 od 6. oktobra 2011. godine i Osnovnog suda u Prokuplju P1. 972/10 od 12. maja 2011. godine nije povređeno pravo podnosioca ustavne žalbe na pravično suđenje, zajemčeno odredbom člana 32. stav 1. Ustava. Pored toga, činjenica je da je otpremnina povodom odlaska u penziju podnosiocu isplaćena na osnovu Uredbe o naknadi troškova i otpremnini državnih službenika i nameštenika, što čini ustavnopravno prihvatljivom ocenu redovnih sudova da je tužena takvom isplatom ispunila svoju zakonsku obavezu prema podnosiocu, pa stoga Ustavni sud nalazi da, pravnosnažnim odbijanjem tužbenog zahteva za isplatu razlike u otpremnini do visine utvrđene Opštim kolektivnim ugovorom nije došlo do umanjenja imovine podnosioca, niti do neke druge vrste mešanja u njegovo Ustavom zajemčeno pravo na imovinu iz člana 58. stav 1. Ustava. Zato je Sud, saglasno odredbi člana 89. stav 1. Zakona o Ustavnom sudu ("Službeni glasnik RS", br. 109/07, 99/11 i 18/13 – Odluka US) , ustavnu žalbu odbio kao neosnovanu i odlučio kao u prvom delu izreke .

6. Što se tiče istaknute povrede prava na pravno sredstvo iz člana 36. stav 2. Ustava, Ustavni sud je ocenio da se navod "da organ koji odlučuje o pravnom sredstvu mora biti stručno osposobljen za to, a ne da nepoznavanjem propisa uskraćuje građanima prava garantovana pozitivnim propisima" ne može dovesti u vezu sa Ustavom utvrđenom sadržinom ovog prava . Ustavni sud, takođe, konstatuje da osporena drugostepena presuda doneta po žalbi podnosioca sama po sebi predstavlja dokaz da je podnosiocu bilo obezbeđeno ostvarenje ovog prava, pri čemu se ovim pravom ne garantuje pozitivan ishod postupka po izjavljenom pravnom sredstvu, ukoliko za to nema osnova.

Imajući u vidu izloženo, Ustavni sud je, saglasno odredbi člana 36. stav 1. tačka 7) Zakona o Ustavnom sudu, ustavnu žalbu u odnosu na istaknutu povredu prava na pravno sredstvo odbacio, jer nisu ispunjene Ustavom utvrđene pretpostavke za vođenje postupka, odlučujući kao u drugom delu izreke.

8. Polazeći od iznetog, Ustavni sud je, na osnovu odredaba člana 42b stav 1. tačka 1), člana 45. tačka 9) i člana 46. tačka 9) Zakona o Ustavnom sudu, kao i člana 89. Poslovnika o radu Ustavnog suda ("Službeni glasnik RS", broj 103/13), doneo Odluku kao u izreci.

PREDSEDNIK VEĆA

Vesna Ilić Prelić

Slični dokumenti

• Už 2111/2009: Odluka Ustavnog suda o zahtevu nameštenika za naknadu za ishranu i regres
• Už 9855/2012: Pravo na naknadu za ishranu i regres zaposlenih u MUP-u
• Už 2361/2012: Odluka Ustavnog suda o neosnovanosti žalbe za naknadu za ishranu i regres
• Už 2695/2011: Odluka Ustavnog suda o neosnovanosti ustavne žalbe zaposlenog u MUP-u
• Už 6676/2011: Neosnovanost zahteva za isplatu regresa zaposlenima u državnim organima
• Už 3338/2013: Poništena revizijska presuda zbog povrede prava na obrazloženu odluku
• Už 6677/2011: Odluka Ustavnog suda o povredi prava na imovinu i naknadi štete