Odluka Ustavnog suda o povredi prava na suđenje i imovinu

Kratak pregled

Ustavni sud usvaja ustavnu žalbu bivših radnika i utvrđuje povredu prava na suđenje u razumnom roku i prava na imovinu. Postupci izvršenja i stečaja trajali su osam godina, a država je odgovorna za dugove preduzeća pod njenom kontrolom.

Tekst originalne odluke

Republika Srbija
USTAVNI SUD
Už-7263/2014
11.01.2018.
Beograd

Ustavni sud, Veliko veće, u sastavu: predsednik Suda Vesna Ilić Prelić, predsednik Veća i sudije Bratislav Đokić, dr Goran P. Ilić, Snežana Marković, dr Tijana Šurlan, dr Jovan Ćirić, Sabahudin Tahirović i dr Tamaš Korhec (Korhecz Tamás), članovi Veća, u postupku po ustavnoj žalbi J. A . i P. B , obojice iz Gornje Babine, Z . P . iz Jabuke, I . H . iz Velike Župe, M . V . i D. D, obojice iz Karoševine, R. K . iz Donje Babine i M . T, V. J, Z . Ć, D. P, R . N, D . G, Z . S . i S . B , svih iz Prijepolja, na osnovu člana 167. stav 4. u vezi sa članom 170. Ustava Republike Srbije, na sednici Veća održanoj 11. januara 2018. godine, doneo je

O D L U K U

1. Usvaja se ustavna žalba J. A, P . B, Z . P, I . H, M . V, D . D, R . K, M . T, V . J, Z . Ć, D . P, R . N, S. B , Z. S . i D. G . i utvrđuje da su podnosiocima ustavne žalbe povređena prav a na suđenje u razumnom roku i na imovinu , zajemčena odredbama člana 32. stav 1. i člana 58. stav 1. Ustava Republike Srbije, u izvršnom postupku koji je vođen pred Osnovnim sudom u Prijepolju u predmetu I. 43/10 i stečajnom postupku koji je vođen pred Privrednim sudom u Užicu u predmetu St. 132/11 .

2. Utvrđuje se pravo podnosilaca ustavne žalbe na naknadu materijalne štete svakom u visini iznosa potraživanja utvrđenih u stečajnom postupku koji je vođen pred Privrednim sudom u Užicu u predmetu St. 132/11, umanjenih za iznose koji su po tom osnovu isplaćeni. Naknada se isplaćuje na teret budžetskih sredstava – razdeo Ministarstva pravde , u roku od četiri meseca od dana dostavljanja ove odluke Ministarstvu.

O b r a z l o ž e nj e

1. J. A . i P . B, obojica iz Gornje Babine, Z . P . iz Jabuke, I . H . iz Velike Župe, M . V . i D . D, obojica iz Karoševine, R. K . iz Donje Babine i M . T, D . P, R . N, D . G, Z . S . i S . B, svi iz Prijepolja , preko punomoćnika R. P . iz Prijepolja , kao i V . J . i Z . Ć, oboje iz Prijepolja, izjavili su Ustavnom sudu, 19, 22, 23. i 24. septembra 2014. godine, ustavne žalbe zbog povrede prava na pravično suđenje i prava na imovinu, zajemčenih odredbama člana 32. stav 1. i 58. stav 1. Ustava Republike Srbije , u izvršnim postupcima koji su vođeni najpre pred Opštinskim sudom u Prijepolju u predmetima I. 508/06, I. 502/06, I. 498/06, I. 405/06, I. 505/06, I. 504/06, I. 506/06, I. 501/06, I. 500/06, I. 1284/08, 618/06, I. 151/11503/06, zatim pred Osnovnim sudom u Prijepolju u predmetu I. 43/10 i stečajnom postupku koji je vođen pred Privrednim sudom u Užicu u predmetu St. 132/11.

Podnosioci u ustavnoj žalbi, pored ostalog, navode: da su bili zaposleni u Društvenom preduzeću „J.“ iz Prijepolja; da je njihov poslodavac pravnosnažnim presudama Opštinskog suda u Prijepolju obavezan da im na ime neisplaćenih minimalnih zarada isplati određene novčane iznose , sa zakonskom zateznom kamatom; da su podnosioci na osnovu tih presuda pokrenuli izvršne postupke; da je nakon toga nad izvršnim dužnikom pokrenut postupak stečaja, zbog čega su izvršni postupci prekinuti; da su u postupku stečaja podneli prijave potraživanja; da su im prijavljena potraživanja priznata ; da je rešenjem Privrednog suda u Užicu St. 123/11 od 15. maja 2014. godine, koje je postalo pravnosnažno 25. avgusta 2014. godine zaključen postupak stečaja nad preduzećem „J .“ a. d. iz Prijepolja, a podnosiocima su potraživanja samo delimično izmirena. Podnosioci smatra ju da su im neizvršenjem pravnosnažnih sudskih presuda u izvršnim i stečajnom postupku povređena označena prava, jer je na državi bila obaveza da „preduzme sve neophodne korake kako bi konačna sudska presuda bila izvršena“. Podnosioci su tražili da im Ustavni sud dosudi naknadu materijalne štete u visini iznosa potraživanja utvrđenih u stečajnom postupku koji se vodio pred Privrednim sudom u Užicu u predmetu St. 132/11, kao i troškove postupka pred Ustavnim sudom , dok zahtev za naknadu nematerijalne štete nisu istakli.

2. Saglasno članu 170. Ustava Republike Srbije, ustavna žalba se može izjaviti protiv pojedinačnih akata ili radnji državnih organa ili organizacija kojima su poverena javna ovlašćenja, a kojima se povređuju ili uskraćuju ljudska ili manjinska prava i slobode zajemčene Ustavom, ako su iscrpljena ili nisu predviđena druga pravna sredstva za njihovu zaštitu. Postupak po ustavnoj žalbi, u smislu člana 175. stav 3. Ustava, uređuje se zakonom.

U toku postupka pružanja ustavnosudske zaštite, povodom ispitivanja osnovanosti ustavne žalbe u granicama zahteva istaknutog u njoj, Ustavni sud utvrđuje da li je u postupku odlučivanja o pravima i obavezama podnosioca ustavne žalbe povređeno ili uskraćeno njegovo Ustavom zajemčeno pravo ili sloboda.

3. Ustavni sud je , u sprovedenom postupku , na osnovu ustavne žalbe, dokaza dostavljenih uz ustavnu žalbu , dopisa Privrednog suda u Užicu (u daljem tekstu: Privredni sud) VIII Su. 44/2016-20 od 5. decembra 2016. godine, kao i dopisa Ministarstva privrede broj 023-02-1163/16-05 od 22. jula 2016. godine, utvrdio sledeće činjenice i okolnosti od značaja za odlučivanje:

J. A . podneo je predlog za izvršenje na osnovu pravnosnažne i izvršne presude Opštinskog suda u Prijepolju (u daljem tekstu: Opštinski sud) P1. 1050/04 od 22. marta 2006. godine protiv izvršnog dužnika „J.“ a. d, Pr ijepolje, radi namirenja novčanog potraživanja na ime neisplaćene minimalne zarade prodajom nepokretnosti, na osnovu koga je Opš tinski sud doneo rešenje o izvršenju I. 508/06 od 14. novembra 2006. godine.

Z. P . podneo je predlog za izvršenje na osnovu pravnosnažne i izvršne presude Opštinskog suda P1. 1001/04 od 9. februara 2006. godine protiv izvršnog dužnika „J .“ a. d, Prijepolje, radi namirenja novčanog potraživanja na ime neisplaćene minimalne zarade prodajom nepokretnosti, na osnovu koga je Opštinski sud doneo rešenje o izvršenju I. 502/06 od 14. novembra 2006. godine.

I. H . podneo je predlog za izvršenje na osnovu pravnosnažne i izvršne presude Opštinskog suda P1. 1009/04 od 2. decembra 2005. godine protiv izvršnog dužnika „J .“ a. d, Prijepolje, radi namirenja novčanog potraživanja na ime neisplaćene minimalne zarade prodajom nepokretnosti, na osnovu koga je Opštinski sud doneo rešenje o izvršenju I. 498/06 od 14. novembra 2006. godine.

M. T . podneo je predlog za izvršenje na osnovu pravnosnažne i izvršne presude Opštinskog suda P1. 1000/04 od 2. decembra 2005. godine i dopunske presude istog suda P1. 1000/04 od 23. maja 2006. godine protiv izvršnog dužnika „J .“ a. d, Prijepolje, radi namirenja novčanog potraživanja na ime neisplaćene minimalne zarade prodajom nepokretnosti, na osnovu koga je Opštinski sud doneo rešenje o izvršenju I. 405/06 od 14. novembra 2006. godine.

M. V . podneo je predlog za izvršenje na osnovu pravnosnažne i izvršne presude Opštinskog suda P1. 1016/04 od 18. januara 2006. godine protiv izvršnog dužnika „J .“ a. d, Prijepolje, radi namirenja novčanog potraživanja na ime neisplaćene minimalne zarade prodajom nepokretnosti, na osnovu koga je Opštinski sud doneo rešenje o izvršenju I. 505/06 od 14. novembra 2006. godine.

R. K . podneo je predlog za izvršenje na osnovu pravnosnažne i izvršne presude Opštinskog suda P1. 1004/04 od 28. decembra 2005. godine protiv izvršnog dužnika „J .“ a. d, Prijepolje, radi namirenja novčanog potraživanja na ime neisplaćene minimalne zarade prodajom nepokretnosti, na osnovu koga je Opštinski sud doneo rešenje o izvršenju I. 504/06 od 14. novembra 2006. godine.

D. D . podneo je predlog za izvršenje na osnovu pravnosnažne i izvršne presude Opštinskog suda P1. 1008/04 od 3. marta 2006. godine protiv izvršnog dužnika „J .“ a. d, Prijepolje, radi namirenja novčanog potraživanja na ime neisplaćene minimalne zarade prodajom nepokretnosti, na osnovu kog a je Opštinski sud doneo rešenje o izvršenju I. 506/06 od 14. novembra 2006. godine.

D. P . podneo je predlog za izvršenje na osnovu pravnosnažne i izvršne presude Opštinskog suda P1. 1005/04 od 10. marta 2006. godine protiv izvršnog dužnika „J .“ a. d, Prijepolje, radi namirenja novčanog potraživanja na ime neisplaćene minimalne zarade prodajom nepokretnosti, na osnovu koga je Opštinski sud doneo rešenje o izvršenju I. 501/06 od 14. novembra 2006. godine.

R. N . podneo je predlog za izvršenje na osnovu pravnosnažne i izvršne presude Opštinskog suda P1. 998/04 od 9. februara 2005. godine protiv izvršnog dužnika „J.“ a. d, Prijepolje, radi namirenja novčanog potraživanja na ime neisplaćene minimalne zarade prodajom nepokretnosti, na osnovu koga je Opštinski sud doneo rešenje o izvršenju I. 500/06 od 14. novembra 2006. godine.

S. B . podneo je predlog e za izvršenje na osnovu dve pravnosnažne i izvršne presude, i to Opštinskog suda P1. 1003/04 od 2. decembra 2005. godine i Osnovnog suda u Prijepolju (u daljem tekstu: Osnovni sud) P1. 35/10 od 8. novembra 2009. godine, a protiv izvršnog dužnika „J.“ a. d, Prijepolje, radi namirenja novčanog potraživanja na ime neisplaćene minimalne zarade i na ime nagrade za rad kao privremenom zastupniku kapitala, proda jom nepokretnosti, na osnovu kojih je Opštinski sud , a kasnije Osnovni sud doneo rešenja o izvršenju I. 618/06 od 11. decembra 2006. godine i I. 151/11 od 31. januara 2011. godine .

P. B . podneo je predlog za izvršenje na osnovu pravnosnažne i izvršne presude Opštinskog suda P1. 305/06 od 13. juna 2006. godine protiv izvršnog dužnika „J .“ a. d, Prijepolje, radi namirenja novčanog potraživanja na ime neisplaćene minimalne zarade prodajom nepokretnosti, na osnovu koga je Opštinski sud doneo rešenje o izvršenju I. 507/06 od 14. novembra 2006. godine.

Z. Ć . podneo je predlog za izvršenje na osnovu pravnosnažne i izvršne presude Opštinskog suda P1. 1002/04 od 5. januara 2006. godine protiv izvršnog dužnika „J .“ a. d, Prijepolje, radi namirenja novčanog potraživanja na ime neisplaćene minimalne zarade prodajom nepokretnosti, na osnovu koga je Opštinski sud doneo rešenje o izvršenju.

V. J . podnela je predlog za izvršenje na osnovu pravnosnažne i izvršne presude Opštinskog suda P1. 1007/04 od 28. decembra 2005. godine protiv izvršnog dužnika „J .“ a. d, Prijepolje, radi namirenja novčanog potraživanja na ime neisplaćene minimalne zarade prodajom nepokretnosti, na osnovu koga je Opštinski sud doneo rešenje o izvršenju I. 503/06 od 14. novembra 2006. godine.

Pravni prethodnik podnositeljke Z . S, B . S, podneo je predlog za izvršenje na osnovu pravnosnažne i izvršne presude Opštinskog suda P1. 999/04 od 4. oktobra 2006. godine protiv izvršnog dužnika „J .“ a. d, Prijepolje, radi namirenja novčanog potraživanja na ime neisplaćene minimalne zarade, prodajom nepokretnosti, na osnovu kog a je Osnovni sud doneo rešenje o izvršenju I. 1284/08 od 19. novembra 2008. godine.

Svi navedeni postupci izvršenja naknadno su spojeni i vođeni kao jedan postupak pred Osnovnim sudom u predmetu I. 43/10. Rešenjem Osnovnog suda I. 43/10 od 19. maja 2011. godine prekinut je postupak izvršenja izvršnih poverilaca M. T, I . H, Z . B, R . N, D . P, Z . P, V . J, R . K, M . V, D . D, P . B, J . A, B . S . i S . B , protiv izvršnog dužnika „J.“ a. d, Prijepolje, zbog otvaranja postupka stečaja nad izvršnim dužnikom i konstatovano je da će se postupak nastaviti kad stečajni upravnik izvršnog dužnika preuzme postupak ili kada ga sud na predlog poverioca pozove da to učini.

D. G . je vodila parnični postupak protiv preduzeća „J.“ a. d, Prijepolje, radi isplate duga na ime neisplaćene zarade u kome je doneta pravnosnažna i izvršna presuda Osnovnog suda P1. 566/10 od 9. marta 2011. godine, kojom je navedeno preduzeće obavezano da podnositeljki isplati iznos od 241.811,94 dinara , sa pripadajućom kamatom i troškovima postupka i na osnovu ove presude podnositeljka je podnela prijavu potraživanja u postupku stečaja koji je otvoren nad navedenim preduzećem.

Rešenjem Privrednog suda St. 123/11 od 9. maja 2011. godine pokrenut je stečajni postupak protiv izvršnog dužnika - Privrednog društva „J .“ a. d, Prijepolje.

Iz dopisa Privrednog suda VIII Su. 44/2016-20 od 5. decembra 2016. godine proizlazi da je u predmetnom stečajnom postupku bilo 28 prijava potraživanja stečajnih poverioca. U toku postupka doneto je rešenje o bankrotstvu 25. oktobra 2011. godine, nakon čega se pristupilo prodaji imovine stečajnog dužnika. Stečajni dužnik je imao nepokretnu imovinu, koja je prodata 12. aprila 2012. godine metodom javnog prikupljanja ponuda, dok je pokretna imovina prodata na osnovu odluke odbora poverilaca, na koji način je unovčena celokupna imovina stečajnog dužnika.

Stečajni postupak je okončan 15. jula 2014. godine, kada je održano završno ročište i doneto rešenje kojim je zaključen stečajni postupak nad stečajnim dužnikom. Navedeno rešenje je postalo pravnosnažno 25. avgusta 2014. godine, nakon čega je stečajni dužnik brisan iz Registra privrednih subjekata.

Zaključkom o listi utvrđenih i osporenih potraživanja Privrednog suda St. 123/11 od 14. oktobra 2011. godine utvrđena su potraživanja stečajnih poverilaca, ovde podnosilaca ustavne žalbe, prema s tečajnoj masi dužnika „J.“ a. d, Prijepolje , u trećem isplatnom redu , i to: M . T . u iznosu od 365.774,40 dinara; S . B . (po prijavi broj 6) u iznosu od 1.371.117,92 dinara i po prijavi broj 13 u iznosu od 161.583,61 dinara; D . G . u iznosu od 592.414,14 dinara; Z . Ć . u iznosu od 197.428,53 dinara; M . V . u iznosu od 81.382,01 dinara; Z . P . u iznosu od 242.227,86 dinara; R . N . u iznosu od 156.633,78 dinara; D . P . u iznosu od 234.447,08 dinara; R . K . u iznosu od 281.431,25 dinara; B . S . u iznosu od 541. 432,24 dinara (rešenjem Osnovnog suda u Prijepolju O. 431/12 od 10. oktobra 2012. godine Z . S . je oglašena za naslednika prava potraživanja prema stečajnoj masi stečajnog dužnika "J ." a.d. iz Prijepolja i njoj je izvršena isplata dela utvrđenog potraživanja); D. D . u iznosu od 99.604,50 dinara; P . B . u iznosu od 234.792,71 dinara; I . H . u iznosu od 130.574,49 dinara; J . A . u iznosu od 54.866,95 dinara i V . J . u iznosu od 184.525,51 dinara.

Pravnosnažnim rešenjem o glavnoj deobi St. 123/11 od 24. decembra 2013. godine izmireni su poverioci trećeg isplatnog reda u iznosu od 14,32% od ukupno utvrđenih potraživanja .

Iz dopisa Ministarstva privrede broj 023-02-1163/16-05 od 22. jula 2016. godine proizlazi da je Privredno društvo "J." iz Prijepolja poslovalo kao društvo sa većinskim društvenim kapitalom sve do 28. februara 2003. godine kada je na javnoj aukciji prodato 70% društvenog kapitala konzorcijumu fizičkih lica. Ugovor o kupoprodaji društvenog kapitala zaključen je 4. marta 2003. godine i istog dana overen u Prvom opštinskom sudu u Beogradu pod II/2 Ov. 582/03. Kako kupac društvenog kapitala nije ispunjavao obaveze preuzete navedenim ugovorom, Agencija za privatizaciju je na adresu zastupnika konzorcijuma kupaca i subjekta privatizacije uputila obaveštenje o raskidu ugovora 20. aprila 2005. godine, dok je 6. juna 2005. godine podnela tužbu Trgovinskom sudu u Beogradu kojom je tražila da se utvrdi da je predmetni ugovor raskinut. Presudom Trgovinskog suda u Beogradu P. 2763/06 od 18. septembra 2006. godine odbijen je tužbeni zahtev Agencije za privatizaciju, a ista presuda preinačena je presudom Višeg trgovinskog suda Pž. 10435/06 od 27. decembra 2007. godine, kojom je tužbeni zahtev usvojen i utvrđeno da je ugovor o prodaji društvenog kapitala od 4. marta 2003. godine raskinut.

4. Odredbama Ustava, na čije se povrede pozivaju podnosioci ustavne žalbe, utvrđeno je: da svako ima pravo da nezavisan, nepristrasan i zakonom već ustanovljen sud, pravično i u razumnom roku, javno raspravi i odluči o njegovim pravima i obavezama, osnovanosti sumnje koja je bila razlog za pokretanje postupka, kao i o optužbama protiv njega (član 32. stav 1.); da se jemči mirno uživanje svojine i drugih imovinskih prava stečenih na osnovu zakona (član 58. stav 1.).

5. Ispitujući ustavnu žalbu sa stanovišta istaknute povrede prava na suđenje u razumnom roku, Ustavni sud, pre svega, nalazi da postupci koji su vođeni radi izvršenja pravnosnažnih presuda donetih u korist podnosilaca ustavne žalbe, i to najpre pred Opštinskim sudom, kao izvršnim sudom, a zatim pred Privrednim sudom u postupku stečaja nad Privrednim društvom „J.“ a. d, Prijepolje, u predmetu St. 123/11, po svojoj prirodi predstavljaju jedinstvenu celinu. Ovakav stav zauzeo je i Evropski sud za ljudska prava u svojoj praksi izrazivši slično pravno stanovište u presudi od 19. marta 1997. godine, u predmetu Hornsby protiv Grčke (stav 40.), kao i Ustavni sud u svojoj praksi (videti , pored drugih, Odluku Ustavnog suda Už-24/2009 od 7. aprila 2011. godine.

Analizirajući dužinu trajanja osporenog izvršnog i stečajnog postupka, Ustavni sud je utvrdio da su predmetni postupci izvršenja započeti u toku 2006. godine, a da je postupak stečaja okončan rešenjem Privrednog suda St. 123/11 od 15. jula 2014. godine, koje je postalo pravnosnažno 25. avgusta 2014. godine. Iz navedenog proizlazi da su postupci koji su vođeni radi izvršenja pravnosnažnih presuda donetih u korist podnosilaca ustavne žalbe trajali oko osam godina , što prima facie ukazuje da nisu okončani u razumnom roku.

Iako na ocenu razumne dužine trajanja konkretnog sudskog postupka, pored vremenskog trajanja utiče i niz drugih činilaca, kao što su složenost činjeničnih i pravnih pitanja koja se mogu pojaviti tokom postupka, ponašanje podnosioca ustavne žalbe kao stranke tokom trajanja postupka, postupanje nadležnih sudova i priroda, odnosno značaj zahteva o kome se u postupku odlučuje za podnosioca ustavne žalbe, Ustavni sud je utvrdio da nijedan od ovih činilaca, ne može biti opravdanje za osmogodišnje trajanje postupaka vođenih radi namirenja potraživanja iz radnog odnosa, posebno u situaciji kada podnosioci ustavne žalbe svojim ponašanjem nisu doprineli odugovlačenju postupka.

Imajući u vidu navedeno, Ustavni sud je ocenio da je podnosiocima ustavne žalbe u izvršnim postupcima koji su vođeni najpre pred Opštinskim sudom, zatim pred Osnovnim sudom u Prijepolju u predmetu I. 43/10, a kasnije u stečajnom postupku koji je vođen pred Privrednim sudom u Užicu u predmetu St. 123/11, povređeno pravo na suđenje u razumnom roku, zajemčeno odredbom člana 32. stav 1. Ustava, pa je ustavnu žalbu usvojio, saglasno odredbi člana 89. stav 1. Zakona o Ustavnom sudu („Službeni glasnik RS“, br. 109/07, 99/11, 1/13-Odluka US, 40/15-dr. zakon i 103/15), odlučujući kao u tački 1. izreke.

6. Budući da podnosioci ustavne žalbe nisu istakli zahtev za naknadu nematerijalne štete zbog povrede prava na suđenje u razumnom roku u smislu člana 89. stav 3. Zakona o Ustavnom sudu, Ustavni sud , odlučujući u granicama zahteva ustavne žalbe, smatra da je donošenje odluke kojom je u tvrđena povreda označenog prava dovoljno da se postigne adekvatno pravično zadovoljenje podnosilaca ustavne žalbe.

7. Analizirajući navode ustavne žalbe u delu zahteva kojima je traženo da se utvrdi povreda prava na imovinu iz člana 58. Ustava zbog nenamirenja potraživanja podnosilaca, kako u izvršnom, tako i u stečajnom postupku, Ustavni sud je pošao od stava da svako novčano potraživanje dosuđeno pravnosnažnom sudskom odlukom ulazi u imovinu poverioca, te da, stoga, nesprovođenje namirenja potraživanje koja su sudskim odlukama dosuđena, predstavlja povredu prava na mirno uživanje imovine (videti, pored drugih, Odluku Ustavnog suda Už-1499/2008 od 16. jula 2009. godine).

Pored toga, Ustavni sud je imao u vidu da je Evropski sud u presudi Jovičić i drugi protiv Srbije, od 13. januara 2015. godine , konstatovao da je država neposredno odgovorna za dugove preduzeća pod državnom upravom, čak i kada je preduzeće radilo kao privatno lice kada je neizvršena sudska odluka postala pravnosnažna , ako je privatizacija kasnije poništena.

Imajući u vidu sve navedeno, po oceni Ustavnog suda, propust suda da namiri potraživanja podnosilaca ustavne žalbe, utvrđena u stečajnom postupku, a protiv dužnika – Privrednog društva "J ." a. d, Prijepolj e, koje je poslovalo kao društvo sa većinskim društvenim kapitalom sve do 4. marta 2003. godine, kada je zaključen ugovor o privati zaciji navedenog društva, a koji ugovor je naknadno raskinut, nakon čega se ovo privredno društvo ponovo nalazi pod kontrolom države, u konkretnom slučaju, predstavlja i povredu prava podnosilaca na mirno uživanje imovine zajemčenog odre dbom člana 58. Ustava, koju čine potraživanja utvrđena sudskim odlukama (potraživanja podnosilaca potiču kako iz perioda pre privatizacije, tako i iz perioda dok je preduzeće bilo u privatnom vlasništvu). S obzirom na navedeno, Ustavni sud je ustavnu žalbu usvojio i u ovom delu , saglasno odredbi člana 89. stav 1. Zakona o Ustavnom sudu, odlučujući kao u tački 1. izreke.

8. Polazeći od iznetog, a uzimajući u obzir praksu međunarodnih institucija za zaštitu ljudskih prava, Ustavni sud je u tački 4. izreke utvrdio pravo podnosilaca ustavne žalbe na naknadu materijalne štete svakom u visini iznosa potraživanja utvrđenih u stečajnom postupku koji je vođen pred Privrednim sudom u Užicu predmetu St. 132/11, umanjenih za iznose koji su po tom osnovu isplaćeni. Naknada se isplaćuje na teret budžetskih sredstava – razdeo Ministarstva pravde, u roku od četiri meseca od dana dostavljanja ove odluke Ministarstvu.

9. U pogledu zahteva podnosilaca za naknadu troškova za sastav ustavne žalbe, Ustavni sud ukazuje da je u svojoj dosadašnjoj praksi više puta razmatrao navedeno pitanje, te da je zauzeo stav da, u smislu člana 6. Zakona o Ustavnom sudu, nema osnova za naknadu troškova postupka pred Ustavnim sudom. S tim u vezi Ustavni sud se poziva na obrazloženje dato, pored mnogih drugih, i u Odluci Už-633/2011 od 8. maja 2013. godine (videti na: www.ustavni.sud.rs).

10. Polazeći od svega navedenog, Ustavni sud je, na osnovu odredaba člana 42b stav 1. tačka 1), člana 45. tačka 9) i člana 46. tačka 9) Zakona o Ustavnom sudu, kao i člana 89. Poslovnika o radu Ustavnog suda („Službeni glasnik RS“, broj 103/13), doneo Odluku kao u izreci.

PREDSEDNIK VEĆA

Vesna Ilić Prelić, s.r.

Odluka Ustavnog suda o povredi prava na suđenje i imovinu

Kratak pregled

Tekst originalne odluke

Slični dokumenti