Odbacivanje ustavne žalbe zbog neblagovremenosti i donošenja akta pre Ustava

Kratak pregled

Ustavni sud odbacuje ustavnu žalbu izjavljenu protiv tri sudska rešenja. Žalba protiv rešenja iz 1980. godine odbačena je jer je akt donet pre proglašenja Ustava, dok je žalba protiv rešenja iz 2006. i 2008. godine odbačena kao neblagovremena.

Tekst originalne odluke

Ustavni sud u sastavu: predsednik dr Bosa Nenadić i sudije dr Olivere Vučić, dr Marija Draškić, Vesna Ilić Prelić, Katarina Manojlović Andrić, dr Dragiša Slijepčević, dr Dragan Stojanović i Predrag Ćetković, u postupku po ustavnoj žalbi Natalije Rakić, Spomenke Stanojević, Dragana Sarića i Zorana Sarića, svih iz Beograda, na osnovu člana 167. stav 4. u vezi člana 170. Ustava Republike Srbije, na sednici održanoj 24. marta 2010. godine, doneo je

R E Š E Nj E

Odbacuje se ustavna žalba Natalije Rakić, Spomenke Stanojević, Dragana Sarića i Zorana Sarića izjavljena protiv rešenja Drugog opštinskog suda u Beogradu R. 245/80 od 15. maja 1980. godine, rešenja Drugog opštinskog suda u Beogradu 1R. 127/06 od 13. aprila 2006. godine i rešenja Okružnog suda u Beogradu Gž. 10360/06 od 21. marta 2008. godine.

O b r a z l o ž e nj e

1. Natalija Rakić, Spomenka Stanojević, Dragan Sarić i Zoran Sarić, svi iz Beograda, podneli su 9. jula 2008. godine, preko punomoćnika Radeta Subašića, advokata iz Beograda, Ustavnom sudu ustavnu žalbu protiv rešenja Drugog opštinskog suda u Beogradu R. 245/80 od 15. maja 1980. godine, rešenja Drugog opštinskog suda u Beogradu 1R. 127/06 od 13. aprila 2006. godine i rešenja Okružnog suda u Beogradu Gž. 10360/06 od 21. marta 2008. godine, zbog povrede prava na imovinu iz člana 58. Ustava Republike Srbije.

Podnosioci ustavne žalbe su 11. marta 2010. godine dostavili Ustavnom sudu dopunu ustavne žalbe, navodeći da im je osporenim aktima povređeno i pravo na pravično suđenje iz člana 32. stav 1. Ustava, pravo na „pravni lek“ iz člana 36. stav 2. Ustava, kao i pravo na nasleđivanje iz člana 59. Ustava.

2. Saglasno članu 170. Ustava Republike Srbije, ustavna žalba se može izjaviti protiv pojedinačnih akata ili radnji državnih organa ili organizacija kojima su poverena javna ovlašćenja, a kojima se povređuju ili uskraćuju ljudska ili manjinska prava i slobode zajemčene Ustavom, ako su iscrpljena ili nisu predviđena druga pravna sredstva za njihovu zaštitu. Postupak po ustavnoj žalbi se, u smislu člana 175. stav 3. Ustava, uređuje zakonom.

Prema članu 84. stav 1. Zakona o Ustavnom sudu („Službeni glasnik RS“, broj 109/07), ustavna žalba može se izjaviti u roku od 30 dana od dana dostavljanja pojedinačnog akta, odnosno od dana preduzimanja radnje kojom se povređuje ili uskraćuje ljudsko ili manjinsko pravo i sloboda zajemčena Ustavom.

Odredbama člana 113. Zakona je propisano: da se ustavna žalba može izjaviti i protiv pojedinačnog akta ili radnje državnog organa ili organizacije kojoj je povereno javno ovlašćenje, a kojim je povređeno ili uskraćeno ljudsko ili manjinsko pravo i sloboda zajemčena Ustavom, ako je taj akt ili radnja izvršena od dana proglašenja Ustava do dana stupanja na snagu ovog zakona (stav 2.); da se ustavna žalba u slučaju iz stava 2. ovog člana može izjaviti u roku od 30 dana od dana stupanja na snagu ovog zakona (stav 3.).

Iz navedenih odredaba Ustava i Zakona o Ustavnom sudu proizlazi da se ustavna žalba može izjaviti samo protiv pojedinačnog akta koji je donet ili radnje koja je izvršena nakon proglašenja Ustava Republike Srbije od 8. novembra 2006. godine.

3. Imajući u vidu da je osporeno rešenje Drugog opštinskog suda u Beogradu R. 245/80 od 15. maja 1980. godine doneto pre proglašenja Ustava, Ustavni sud je ustavnu žalbu u ovom delu odbacio, saglasno odredbi člana 36. stav 1. tačka 4) Zakona o Ustavnom sudu, jer ne postoje pretpostavke utvrđene Ustavom i Zakonom za vođenje postupka.

4. U pogledu dela ustavne žalbe izjavljene protiv rešenja Drugog opštinskog suda u Beogradu 1R. 127/06 od 13. aprila 2006. godine i rešenja Okružnog suda u Beogradu Gž. 10360/06 od 21. marta 2008. godine, Ustavni sud je našao da je ustavna žalba u ovom delu neblagovremena. Naime, uvidom u fotokopiju povratnice o prijemu osporenog drugostepenog rešenja Okružnog suda u Beogradu Gž. 10360/06 od 21. marta 2008. godine, Ustavni sud je utvrdio da je punomoćnik podnosilaca ustavne žalbe u predmetnom postupku, advokat Rade Subašić iz Beograda, pismeni otpravak navedenog rešenja primio 14. aprila 2008. godine.

Imajući u vidu datum prijema osporenog drugostepenog rešenja Okružnog suda u Beogradu Gž. 10360/06 od 21. marta 2008. godine, te činjenicu da je ustavna žalba podneta 9. jula 2008. godine, Ustavni sud je ocenio da ustavna žalba u delu u kome je izjavljena protiv rešenja Drugog opštinskog suda u Beogradu 1R. 127/06 od 13. aprila 2006. godine i rešenja Okružnog suda u Beogradu Gž. 10360/06 od 21. marta 2008. godine nije blagovremena, jer je podneta posle isteka roka iz člana 84. stav 1. Zakona o Ustavnom sudu, te je ustavnu žalbu u ovom delu odbacio, saglasno odredbi člana 36. stav 1. tačka 2) Zakona.

5. Polazeći od navedenog, Ustavni sud je, na osnovu odredbe člana 46. tačka 9) Zakona o Ustavnom sudu, rešio kao u izreci.

PREDSEDNIK

USTAVNOG SUDA

dr Bosa Nenadić