Odluka Ustavnog suda o neosnovanosti ustavne žalbe zbog povrede prava na suđenje u razumnom roku

Kratak pregled

Ustavni sud odbija kao neosnovanu ustavnu žalbu zbog povrede prava na suđenje u razumnom roku u izvršnom postupku koji je trajao četiri godine i deset meseci. Preostali deo žalbe, koji se odnosi na pravično suđenje, odbacuje se.

Tekst originalne odluke

Ustavni sud, Veliko veće, u sastavu: predsednik Suda Vesna Ilić Prelić, predsednik Veća i sudije Bratislav Đokić, dr Goran P. Ilić, Snežana Marković, dr Tijana Šurlan, dr Jovan Ćirić, Sabahudin Tahirović i dr Tamaš Korhec (Korhecz Tamás), članovi Veća, u postupku po ustavnoj žalbi K. N . iz Dubočana, na osnovu člana 167. stav 4. u vezi sa članom 170. Ustava Republike Srbije, na sednici Veća održanoj 6. aprila 201 7. godine, doneo je

O D L U K U

1. Odbija se kao neosnovana ustavna žalba K. N . izjavljena zbog povrede prava na suđenje u razumnom roku , zajemčenog odredbom člana 32. stav 1. Ustava Republike Srbije , u postupku koji je vođen pred Osnovnim sudom u Sremskoj Mitrovici u predmetu I. 1851/10 (ranije predmet Opštinskog suda u Sremskoj Mitrovici I. 1105/09).

2. Odbacuje se ustavna žalba K. N . izjavljena protiv rešenja Osnovnog suda u Sremskoj Mitrovici IPV ( I). 82/14 od 24. septembra 2014. godine .

O b r a z l o ž e nj e

1. K. N . iz Dubočana je , 5. novembra 2014. godine, preko punomoćnika Z . N, advokata iz Zaječara, Ustavnom sudu podneo ustavnu žalbu protiv rešenja Osnovnog suda u Sremskoj Mitrovici IPV (I). 82/14 od 24. septembra 2014. godine zbog povrede prava na pravično suđenje zajemčenog članom 32. stav 1. Ustava Republike Srbije, prava na jednaku zaštitu prava i na pravno sredstvo iz člana 36. Ustava , prava iz člana 6. stav 1. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda, kao i zbog povrede prava na suđenje u razumnom roku , zajemčenog odredbom člana 32. stav 1. Usta va, u izvršnom postupku koji je vođen pred Osnovnim sudom u Sremskoj Mitrovici u predmetu I. 1851/10.

U ustavnoj žalb i je nave deno: da je osporenim rešenjem odbijen kao neosnovan prigovor podnosioca kao izvršnog poverioca i potvrđeno je rešenje Osnovnog suda u Sremskoj Mitrovici I. 1851/10 od 22. oktobra 2014. godine kojim je, između ostalog, delimično usvojen zahtev izvršnog poverioca za naknadu troškova izvršnog postupka za iznos od 13.500,00 dinara, dok je odbijen zahtev za naknadu tih troškova za iznos preko dosuđenog a do traženog iznosa, odnosno za iznos od 176.336,00 dinara; da u osporenom rešenju nisu priznati traženi troškovi izvršnog postupka za prevoz punomoćnika izvršnog poverioca i zatvaranja advokatske kancelarije radi pristupa sudu na zakazane javne prodaje, kao ni troškovi odgovora na prigovor izvršnog dužnika , sa obrazloženjem da ti troškovi nisu bili nužni jer je izvršni poverilac mogao da angažuje punomoćnika iz reda advokata iz Sremske Mitrovice, te da na taj način nema izdatke na ime putnih troškova advokata , kao i da prisustvo punomoćnika nije ni bilo nužno na zakazane javne prodaje; da takođe nisu prizna ti troškov i izazvani nepostupanjem suda za vreme štrajka administrativnih radnika; da je izvršni sud sve navedene povrede načinio u prvostepenom rešenju, a veće istog suda je u osporenom rešenju iste samo ocenio kao pravilne, ne upuštajući se u ocenu dokaza koji su uz prigovor priloženi; da je na taj način izvršni poverilac stavljen u nepovoljniji položaj od drugih stranaka koje učestvuju pred drugim sudovima različitih nadležnosti, gde sudije kao nužne troškove dosuđuju i putne troškove punomoćnika stranaka i troškove zatvaranja advokatske kancelarije; da je na osnovu svega navedenog osporenim rešenjem podnosiocu povređeno pravo na pravično suđenje i pravo na jednaku zaštitu prava; da mu je zbog dužine trajanja predmetno g izvršno g postupk a povređeno pravo na suđenje u razumnom roku jer je izvršni postupak hitnog karaktera, a sud nije redovno zakazivao ročišta i o prigovoru protiv prvostepene odluke je odlučio za godinu dana.

Predložio je da Ustavni sud usvoji ustavnu žalbu, utvrdi povredu označenih ustavnih prava i poništi rešenje Osnovnog suda u Sremskoj Mitrovici IPV (I). 82/14 od 24. septembra 2014. godine. Zahtevao je naknadu štete od 20.000,00 dinara zbog povrede prava na suđenje u razumnom roku.

2. Saglasno odredbi člana 170. Ustava Republike Srbije, ustavna žalba se može izjaviti protiv pojedinačnih akata ili radnji državnih organa ili organizacija kojima su poverena javna ovlašćenja, a kojima se povređuju ili uskraćuju ljudska ili manjinska prava i slobode zajemčene Ustavom, ako su iscrpljena ili nisu predviđena druga pravna sredstva za njihovu zaštitu.

U toku postupka pružanja ustavnosudske zaštite, povodom ispitivanja osnovanosti ustavne žalbe u granicama istaknutog zahteva, Ustavni sud utvrđuje da li je u postupku odlučivanja o pravima i obavezama podnosioca ustavne žalbe povređeno ili uskraćeno njegovo Ustavom zajemčeno pravo ili sloboda.

3. Ustavni sud je, u sprovedenom postupku, uvidom u spise predmeta Osnovnog suda u Sremskoj Mitrovici I. 1851/10 utvrdio sledeće činjenice i okolnosti od značaja za odlučivanje u ovoj ustavnosudskoj stvari:

Podnosilac ustavne žalbe je kao izvršni poverilac 9. decembra 2009. godine podneo Opštinskom sudu u Sremskoj Mitrovici predlog za izvršenje protiv izvršnih dužnika Đ.Z . i mal. S.Z , radi naplate novčanog potraživanja, na osnovu pravnosnažne i izvršne presude Opštinskog suda u Sremskoj Mitrovici P. 706/04 od 1. oktobra 2004. godine, i to popisom, procenom i prodajom pokretnih stvari izvršn ih dužnika.

Rešenjem Opštinskog suda u Sremskoj Mitrovici I. 1105/09 od 21. decembra 2009. godine određeno je predloženo izvršenje.

Izvršni sud je u pet navrata ( 18. marta, 13. aprila, 22. aprila , 19. oktobra 2010. godine i 20. aprila 2011. godine ) pokuša o da izvrši popis pokretnih stvari izvršnih dužnika , ali bezuspešno , i pri tome je sud sarađivao sa MUP-om u Sremskoj Mitrovici, od koga je dobio obaveštenje da se izvršni dužnici nalaze u inostranstvu.

Izvršni poverilac je 20. februara 2013. godine tražio od izvršnog suda promenu sredstava izvršenja, i to popisom, procenom i prodajom nepokretnosti izvršn ih dužnika.

Zaključkom Osnovnog suda u Sremskoj Mitrovici I. 1851/10 od 4. aprila 2013. godine promenjeno je sredstvo izvršenja određeno rešenjem o izvršenju Opštinskog suda u Sremskoj Mitrovici I. 1105/09 od 21. decembra 2009. godine tako što je obustavljeno izvršenje na pokretnim stvarima izvršnih dužnika i određeno je izvršenje na određenim nepokretnostima izvršnih dužnika bliže opisani m u zaključku.

Zaključkom Osnovnog suda u Sremskoj Mitrovici I. 1851/10 od 12. jula 2013. godine naloženo je izvršnom poveriocu da u određenom roku dostavi sudu procenu vrednosti nepokretnosti izvršnog dužnika na osnovu koje će sud utvrditi vrednost nepokretnosti. Izvršni poverilac je 29. jula 2013. godine dostavio sudu potvrdu Agencije za promet nepokretnosti koja je izvršila procenu tržišne vrednosti nepokretnosti izvršnih dužnika i zaključkom Osnovnog suda u Sremskoj Mitrovici I. 1851/10 od 1. avgusta 2013. godine utvrđena je vrednost određenih nepokretnosti u vlasništvu izvršnih dužnika.

Zaključkom o prodaji Osnovnog suda u Sremskoj Mitrovici I. 1851/10 od 1. avgusta 2013. godine zakazana je prva javna prodaja nepokretnosti za 19. septembar 2013. godine.

Podneskom od 13. septembra 2013. godine izvršni poverilac je obavestio izvršni sud da su izvršni dužnici platili iznos od 112.000,00 dinara, ali nisu platili troškov e izvršenja nastal e nakon donošenja rešenja o izvršenju pa je predloži o da sud donese rešenje o troškovima kojim će dužnici biti obavezani da poveriocu isplate ukupan iznos od 189.836,00 dinara i to za zastupanje od strane advokata na tri javne prodaje po 7.500,00 dinara, ukupno 22.500,00 dinara, kao i po 15.000,00 dinara, odnosno ukupno 45.000,00 dinara na ime troškova zatvaranja advokatske kancelarije punomoćnika u te dane, za putne troškove advokata sopstvenim vozilom za tri dolaska u iznosu od po 35.700,00 dinara, ukupno 107.100,00 dinara, za sastav odgovora na prigovor dužnika iznos od 6.000,00 dinara, za sastav predloga za promenu sredstva izvršenja iznos od 6.000,00 dinara, za troškove zabeležbe izvršenja na nekretninama iznos od 3.236,00 dinara. Navedenim podneskom poverilac je tražio da se odloži javna prodaja nepokretnosti zakazana za 19. septembar 2013. godine.

Podneskom od 16. septembra 2013. godine izvršni dužnici su obavestili sud da su osim glavnog duga sa pripadajućom kamatom isplatili poveriocu i troškove po rešenju o izvršenju od 6.946,00 dinara i troškove izlaska službenog lica suda u izn osu od 2.000,00 dinara, odnosno ukupno 134.906,00 dinara, pa su predložili da sud postupak obustavi, dok su povodom zahteva poverioca za naknadu troškova izvršenja, dužnici isti osporili, osim za iznos od 13.500,00 dinara.

Rešenjem Osnovnog suda u Sremskoj Mitrovici I. 1851/10 od 22. oktobra 2013. godine, u stavu prvom izreke , obustavljeno je izvršenje određeno rešenjem Opštinskog suda u Sremskoj Mitrovici I 1105/09 od 21. decembra 2009. godine u delu kojim je određena naplata glavnog duga u iznosu od 51.160,00 dinara, sa zakonskom zateznom kamatom počev od 1. oktobra 2004. godine do dana isplate 11. septembra 2013. godine u iznosu od 74.799,39 dinara, troškovi izvršenja utvrđenih rešenjem o izvršenju od 6.946,00 dinara i de o troškova nastalih nakon donošenja rešenja o izvršenju u iznosu od 2.000,00 dinara i u tom delu s u uki nute sve sprovedene izvr šne radnje; u stavu drugom izreke delimično je usvojen zahtev izvršnog poverioca i dosuđeni su mu troškovi izvršenja nastali nakon donošenja rešenja o izvršenju u iznosu od 13.500,00 dinara, te su obavez ani izvršni dužnici da ove troškove solidarno isplate izvršnom poveriocu; u stavu trećem izreke odbij en je kao neosnovan zahtev izvršnog poverioca za naknadu troškova izvršenja nastalih nakon donošenja rešenja o izvršenju u iznosu preko dosuđenih 13.500,00 dinara do traženih 189.836,00 dinara odnosno za iznos od 176.336,00 dinara.

U obrazloženju rešenja je navedeno: da su nakon donošenja rešenja o izvršenju nastali još neki troškovi izvršenja osim onih koje su izvršni dužnici platili poveriocu, pa s obzirom na to da je odredbom člana 34. st. 1. i 4. Zakona o izvršenju i obezbeđenju predviđeno da troškove izvršenja snosi dužnik i da je dužnik dužan da poveriocu naknadi troškove postupka koji su bili potrebni, to je ovaj sud utvrdio da naknadno nastali troškovi izvršenja ukupno iznose 13.500,00 dinara , i to: troškov i zastupanj a punomoćnik a na dva odložena ročišta u iznosu od po 4.500,00 dinara, za sastav jednog obrazloženog podneska punomoćnika i predloga za promenu sredstava izvršenja u iznosu od 6.000,00 dinara, te su navedeni troškov i dosu đeni poveriocu shodno odredbama 34. st. 1. i 4. Z akona o izvršenju i obezbeđenju i važećoj Advokatskoj tarifi, i određeno je da ove troškove dužnici solidarno nadoknad e poverioc u; da je zahtev poverioca za naknadu troškova izvršenja odbijen u delu preko dosuđenih 13.500,00 dinara do traženih 189.836,00 dinara, odnosno za iznos od 176.336,00 dinara iz razloga što je sud ocenio da ovi troškovi nisu bili nužni u postupku izvršenja jer je poverilac mogao angažovati punomoćnika iz sedišta Osnovnog suda u Sremskoj Mitrovici, pa na taj način troškovi zatvaranja advokatske kancelarije i troškovi prevoza punomoćnika ne bi nastali, a osim toga prisustvo poverioca i njegovog punomoćnika nije bilo nužno za održavanje popisa i prodaje u izvršnom postupku; da troškovi pristupa punomoćnika poverioca na lice mesta 23. septembra 2010. godine nisu priznati s obzirom na to da je u to vreme bio u toku štrajk sudske administracije, što je predstavljalo javnu i opšte poznatu činjenicu a prisustvo punomoćnika na licu mesta nije bilo nužno; da troškove sastava odgovora na prigovor sud nije priznao iz razloga što poverilac nije obavezan da na prigovor dužnika odgovori, a troškove upisa zabeležbe kod službe za katastar iz razloga što u spisu nema dokaza da su isti plaćeni .

Izvršni poverilac je 28. oktobra 2013. godine izjavio prigovor protiv navedenog rešenja i rešenjem Osnovnog suda u Sremskoj Mitrovici IPV (I). 378/13 od 27. decembra 2013. godine vraćen je spis I. 1851/10 izvršnom sudiji radi donošenja rešenja o ispravci. Zaključkom Osnovnog suda u Sremskoj Mitrovici I. 1851/10 od 18. marta 2014. godine ispravljeno je rešenje I. 1851/10 od 22. oktobra 2013. godine, zbog očigledne greške u pisanju.

Rešenjem Osnovnog suda u Sremskoj Mitrovici IPV ( I). 22/14 od 10. aprila 2014. godine ponovo je vraćen spis I. 1851/10 izvršnom sudiji radi ponovnog donošenja rešenja o ispravci i zaključkom Osnovnog suda u Sremskoj Mitrovici I. 1851/10 od 16. septembra 2014. godine izvršena je ispravka rešenja I. 1851/10 od 22. oktobra 2013. godine, zbog očigledne greške u pisanju.

Osporenim rešenjem Osnovnog suda u Sremskoj Mitrovici IPV (I). 82/14 od 24. septembra 2014. godine odbij en je kao neosnovan prigovor izvršnog poverioca i potvrđeno je rešenje Osnovnog suda u Sremskoj Mitrovici I. 1851/10 od 22. oktobra 2013. godine, ispravljeno zaključ cima Osnovnog suda u Sremskoj Mitrovici I. 1851/10 od 18. marta 2014. godine i I. 1851/10 od 16. septembra 2014. godine.

U obrazloženju rešenja je navedeno: da ovaj sud nalazi da je prvostepeni sud pravilnom primenom odredaba Zakona o izvršenju i obezbeđenju odlučio o troškovima postupka u prvostepenom rešenju, da je činjenica da stranka može angažovati advokata i van sedišta suda i da je slobodna u izboru advokata, ali će sud pri odlučivanju o troškovima postupka priznati samo one troškove koji su bili potrebni radi vođenja postupka, brižljivo ceneći sve okolnosti, vodeći računa o tome da li je stranka mogla angažovati advokata iz sedišta suda; da posebna naknada za troškove benzina (putni troškov i), kao i naknada za odsustvovanje iz kancelarije (kada je stranka mogla angažovati advokata iz mesta u kome se nalazi sedište suda), nisu nužni troškovi koji pripadaju advokatu angažovanom van sedišta suda; da što se tiče prigovora poverioca da je sud trebalo da prizna poveriocu troškove upisa zabeležbe rešenja o izvršenju u katastru, veće nalazi iste neosnovanim iz razloga što se upis zabeležbe rešenja o izvršenju vrši na zahtev suda kao državnog organa, a Republika Srbija je , shodno članu 5. Uredbe o visini naknade za korišćenje podataka premera i katastra i pružanje usluga Republičkog geodetskog zavoda, oslobođena obaveze plaćanja te naknade.

4. Za ocenu navoda i razloga iz ustavne žalbe sa stanovišta Ustavom zajamčenih prava na čiju se povredu podnosilac ustavne žalbe pozvao, od značaja su sledeće odredbe Ustava i zakona:

Odredbom člana 32. stav 1. Ustava utvrđeno je da svako ima pravo da nezavisan, nepristrasan i zakonom već ustanovljen sud, pravično i u razumnom roku, javno raspravi i odluči o njegovim pravima i obavezama, osnovanosti sumnje koja je bila razlog za pokretanje postupka, kao i o optužbama protiv njega. Odredbom člana 36. Ustava utvrđeno je da se jemči jednaka zaštita prava pred sudovima i drugim državnim organima, imaocima javnih ovlašćenja i organima autonomne pokrajine i jedinica lokalne samouprave i da svako ima pravo na žalbu ili drugo pravno sredstvo protiv odluke kojom se odlučuje o njegovom pravu, obavezi ili na zakonu zasnovanom interesu.

Odredbama Zakona o izvršnom postupku („Službeni glasnik RS“, broj 125/04) , koji je važio u vreme podnošenja predloga za izvršenje u ovoj pravnoj stvari, bilo je propisano : da je u postupku izvršenja i obezbeđenja sud dužan da postupa hitno i da je sud dužan da o predlogu za izvršenje odluči u roku od tri dana od dana podnošenja predloga (član 5. st. 1. i 2.); da rokovi koje određuje sud za preduzimanje određenih radnji ne mogu biti duži od tri dana, osim ako ovim zakonom nije drugačije predviđeno (član 5. stav 3.); da se postupanje protivno odredbama st. 1. i 2. ovog člana smatra nesavesnim i nestručnim postupanjem sudije, u smislu odredaba Zakona o sudijama (član 5. stav 5.); da je sud dužan da donese rešenje o izvršenju i preduzima radnje sprovođenja izvršenja, kada su ispunjeni uslovi za donošenje rešenja o izvršenju i za sprovođenje izvršenja (član 7.).

Zakon o izvršenju i obezbeđenju („Službeni glasnik RS“, broj 31/11), koji se primenjuje od 17. septembra 2011. godine, u članu 358. stav 1. propisuje da će se postupci izvršenja i obezbeđenja u kojima je do dana početka primene ovog zakona započeto sprovođenje izvršenja okončati po odredbama ovog zakona. Takođe, i odredbom člana 6. stav 1. ovog Zakona propisano je da je postupak izvršenja i obezbeđenja hitan.

5. Razumna dužina trajanja sudskog postupka je relativna kategorija, koja zavisi od niza činilaca, koji se moraju uzeti u obzir u svakom pojedinačnom slučaju prema njegovim specifičnim okolnostima. Složenost činjeničnih i pravnih pitanja u konkretnom predmetu, ponašanje podnosioca ustavne žalbe kao stranke u postupku, postupanje nadležnih sudova, kao i priroda postavljenog zahteva, odnosno značaj raspravljanog prava za podnosioca ustavne žalbe su kriterijumi koji utiču na ocenu dužine trajanja postupka i određuju da li je postupak okončan u okviru razumnog roka ili ne.

Bitna karakteristika izvršnog postupka je njegov prinudni karakter koji određuje osnovna načela tog postupka. Jedino od tih načela je načelo oficijelnosti koje od suda zahteva aktivno ponašanje sve do okončanja izvršnog postupka, te je sud nadležan hitno da preduzima sve radnje koje treba da dovedu do sprovođenja izvršenja i okončanja izvršnog postupka.

Ocenjujući postupanje nadležnog izvršnog suda u predmetnom postupku, polazeći pri tome od prakse i kriterijuma Ustavnog suda kao i međunarodnih institucija za zaštitu ljudskih prava, Ustavni sud je utvrdio da je izvršni sud delotvorno i efikasno postupao i redovno preduzimao izvršne radnje tokom postupka izvršenja kako bi doprineo okončanju predmetnog izvršnog postupka u razumnom roku i bez odugovlačenja.

Ustavni sud je utvrdio da je podnosilac ustavne žalbe kao izvršni poverilac namiren u pogledu glavnog duga nakon tri godine i deset meseci od podnetog predloga za izvršenje, dok je izvršni postupak zajedno sa odlučivanjem o troškovima izvršenja ukupno trajao četiri godine i deset meseci što ukazuje na to da je izvršni sud redovno preduzimao izvršne radnje , što je dovelo do okončanja izvršnog postupka u razumnom roku.

Nakon donošenja rešenja o izvršenju, izvršni sud je u kratkim vremenskim razmacima pokušavao da izvrši popis pokretnih stvari izvršn ih dužnika i to u pet navrata , a odmah nakon traženja promene sredstava izvršenja od strane izvršnog poverioca izvršni sud je rešenjem dozvolio promenu sredstava izvršenja i to na nepokretnostima izvršnih dužnika i zatim je redovno, i u kratkim vremenskim periodima preduzimao izvršne radnje, te je tako utvrdio vrednost nepokretnosti izvršnih dužnika i zakazao njihovu prvu javnu prodaju. S obzirom na to da je izvršni poverilac namiren u pogledu glavnog duga , o čemu je obavestio izvršni sud nakon tri godine i deset meseci od podnetog predloga za izvršenje, istovremeno tražeći odlaganje zakazane javne prodaj e nepokretnosti , sud je obustavio izvršenj e u pogledu naplate glavnog duga i odlučio o troškovima izvršenja.

Dakle, polazeći od navedenog, po oceni Ustavnog suda, izvršni sud je aktivno postupao tokom celog izvršnog postupka i redovno je preduzimao sve zakonske radnje i mere koje su trebale da dovedu do njegovog okončanja.

Ustavni sud ocenjuje da je postavljeni zahtev bio od materijalnog značaja za podnosioca ustavne žalbe, a ocenjujući ponašanje podnosioca, Ustavni sud nalazi da je podnosilac doprineo produženju postupka izvršenja jer je i pored bezuspešnih pokušaja popisa pokretnih stvari izvršn ih dužnik a u trajanju od tri godine , poverilac tek posle tog trogodišnjeg perioda tražio promenu sredstava izvršenja , i to na nepokretnosti izvršnih dužnika .

S obzirom na izloženo, Ustavni sud je utvrdio da podnosiocu ustavne žalbe nije povređeno pravo na suđenje u razumnom roku, zajemčeno odredbom člana 32. stav 1. Ustava, u izvršnom postupku koji je vođen pred Osnovnim sudom u Sremskoj Mitrovici u predmetu I. 1851/10 (ranije predmet Opštinskog suda u Sremskoj Mitrovici I. 1105/09), te je, saglasno odredbi člana 89. stav 1. Zakona o Ustavnom sudu, odbio ustavnu žalbu kao neosnovanu.

6. U pogledu osporavanja rešenja Osnovnog suda u Sremskoj Mitrovici IPV (I). 82/14 od 24. septembra 2014. godine kojim je potvrđeno rešenje Osnovnog suda u Sremskoj Mitrovici I. 1851/10 od 22. oktobra 2013. godine, o odbij anju zahtev a podnosioca ustavne žalbe za naknadu troškova izvršenja za iznos preko dosuđenog, a do traženog iznosa , zbog povrede prava na pravično suđenje iz člana 32. stav 1. Ustava, Ustavni sud nalazi da podnosilac ustavne žalbe, nezadovoljan osporenom odlukom, formalno se pozivajući na povredu prava na pravično suđenje iz člana 32. stav 1. Ustava, od Ustavnog suda zapravo traži da postupa kao revizijski sud i da još jednom, nakon nadležnog izvršnog suda, preispita zakonitost osporenog rešenja.

Ustavni sud konstatuje da se ustavna žalba ne može smatrati pravnim sredstvom kojim se ispituje zakonitost sudskih odluka, kako u pogledu utvrđenog činjeničnog stanja, tako i u pogledu pravilne primene materijalnog prava ili prihvatanja, odnosno neprihvatanja određenih dokaza. Stoga, Ustavni sud, odlučujući o ustavnoj žalbi, ne može ocenjivati pravilnost zaključaka postupajućih sudova, ukoliko iz razloga navedenih u ustavnoj žalbi ne proizlazi da je zaključivanje suda u osporenoj sudskoj odluci bilo očigledno proizvoljno, odnosno da sudski postupak u celini nije bio pravičan na način kako je utvrđeno u članu 32. stav 1. Ustava.

Po oceni Ustavnog suda, ustavna žalba u kojoj su ponovljeni navodi podnosioca iz prigovora protiv prvostepenog rešenja , o kome se detaljno izjasnilo nadležno sudsko veće izvršnog suda, ne sadrži razloge takve prirode koji prima facie dovode u sumnju pravičnost sprovedenog postupka, niti su u ustavnoj žalbi navedeni ustavnopravno utemeljeni razlozi koji bi ukazivali na to da je u predmetnom izvršnom postupku došlo do proizvoljne ili arbitrarne primene materijalnog i procesnog prava.

Po oceni Suda, veće Osnovnog suda u Sremskoj Mitrovici je u osporenom rešenju dalo jasne, detaljno argumentovane i ustavnopravno prihvatljive razloge na osnovu kojih je odbi lo zahtev podnosioca za naknadu određenih troškova izvršenja iz razloga što je oce nilo da traženi troškovi nisu bili nužni u postupku izvršenja , i to , pored drugih, troškov i prevoza punomoćnika podnosioca , odsustva iz advokatske kancelarije, troškovi nastali nepostupanjem suda za vreme štrajka administracije , polazeći od toga da će sud pri odlučivanju o troškovima postupka priznati samo troškove koji su bili potrebni, u smislu člana 34. Zakona o izvršenju i obezbeđenju, ceneći pri tome sve okolnosti slučaja. Dakle, izvršni sud je za odluku o traženim troškovima izvršenja dao potpuno ustavnopravno prihvatljivo obrazloženje za svoj stav, koje u potpunosti prihvata i ovaj sud, i detaljno je odgovorio na sve žalbene navode podnosioca.

U pogledu navoda podnosioca da mu je osporenim rešenjem povređeno pravo na jednaku zaštitu prava iz člana 36. stav 1. Ustava, Ustavni sud je utvrdio da ovaj navod nije potkrepljen dokazima o različitom postupanju suda poslednje instance u istovetnim činjeničnim i pravnim situacijama, a što predstavlja neophodan uslov da bi se mogla utvrditi povreda prava na jednaku zaštitu prava pred sudovima. Samo pozivanje na druge sudske postupke kao što se to čini u ustavnoj žalbi, po oceni Ustavnog suda, ne može predstavljati dokaz o različitom postupanju redovnih sudova, već to mogu biti samo pravnosnažne presude sudova poslednje instance kojima je odlučivano o istovetnim činjeničnim i pravnim situacijama. Stoga je Sud našao da ustavna žalba ne sadrži ustavnopravne razloge kojima bi bila potkrepljena tvrdnja o povredi navedenog ustavnog prava.

U vezi navoda podnosioca o povredi prava na žalbu ili drugo pravno sredstvo iz člana 36. stav 2. Ustava, Ustavni sud ukazuje da su podnosiocu tokom trajanja predmetnog postupka stajala na raspolaganju sva zakonski raspoloživa pravna sredstva, koja je i iskoristio.

U pogledu navoda o povredi prava iz člana 6. stav 1. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda, Ustavni sud ukazuje da se navedeno pravo sadržinski ne razlikuje od prava iz člana 32. stav 1. Ustava, te je povred u tog prava cenio u odnosu na ustavne odredbe.

Stoga je Ustavni sud, u tački 2. izreke, odbacio ustavnu žalbu izjavljenu protiv rešenja Osnovnog suda u Sremskoj Mitrovici IPV (I). 82/14 od 24. septembra 2014. godine, saglasno odredbi člana 36. stav 1. tačka 7) Zakona o Ustavnom sudu, jer nisu ispunjene Ustavom i Zakonom utvrđene pretpostavke za vođenje postupka.

7. Na osnovu svega iznetog i odredaba člana 42b stav 1. tačka 1), člana 45. tačka 9) i člana 46. tačka 9) Zakona o Ustavnom sudu, kao i člana 89. Poslovnika o radu Ustavnog suda („Službeni glasnik RS“, broj 103/13), Ustavni sud je doneo Odluku kao u izreci.

PREDSEDNIK VEĆA

Vesna Ilić Prelić, s.r.

Slični dokumenti

• Už 11456/2013: Odluka Ustavnog suda o povredi prava na pravično suđenje
• Už 3938/2014: Odluka Ustavnog suda o povredi prava na pravično suđenje
• Už 3363/2014: Povreda prava na suđenje u razumnom roku u izvršnom postupku
• Už 34/2016: Odluka o odbijanju ustavne žalbe zbog dužine izvršnog postupka
• Už 6629/2012: Odluka Ustavnog suda o povredi prava na suđenje u razumnom roku