Usvajanje ustavne žalbe zbog proizvoljnog obustavljanja izvršenja pravnosnažnih sudskih presuda

Kratak pregled

Ustavni sud usvojio je žalbu podnositeljke i utvrdio povredu prava na pravično suđenje i imovinu. Sudovi su neosnovano obustavili izvršenje za naplatu zarada, pogrešno tumačeći da se podnositeljka sporazumom o prestanku radnog odnosa odrekla već dosuđenih potraživanja.

Tekst originalne odluke

Ustavni sud u sastavu: predsednik dr Bosa Nenadić i sudije dr Olivera Vučić, Bratislav Đokić, Vesna Ilić Prelić, dr Goran Ilić, dr Agneš Kartag Odri, mr Milan Marković, Milan Stanić, dr Dragan Stojanović, mr Tomislav Stojković, Sabahudin Tahirović i Predrag Ćetković, u postupku po ustavnoj žalbi Mladomirke Vučićević iz Novog Pazara, na osnovu člana 167. tačka 4. u vezi člana 170. Ustava Republike Srbije, na sednici održanoj 16. decembar 2010. godine, doneo je

O D L U K U

1. Usvaja se ustavna žalba Mladomirke Vučićević izjavljena protiv rešenja Opštinskog suda u Novom Pazaru I. 8/05 od 6. maja 2008. godine, rešenja Opštinskog suda u Novom Pazaru I. 965/04 od 7. maja 2008. godine, rešenja Opštinskog suda u Novom Pazaru Ipv. 19/08 od 4. jula 2008. godine i rešenja Okružnog suda u Novom Pazaru Gž. 1024/08 od 21. jula 2008. godine i utvrđuje da je podnositeljki ustavne žalbe povređeno pravo na pravično suđenje iz člana 32. stav 1. Ustava Republike Srbije i pravo na imovinu iz člana 58. stav 1. Ustava.

2. Poništava se rešenje Opštinskog suda u Novom Pazaru Ipv. 19/08 od 4. jula 2008. godine i rešenje Okružnog suda u Novom Pazaru Gž. 1024/08 od 21. jula 2008. godine i određuje da nadležni sud ponovo odluči o pravnim lekovima izjavljenim protiv rešenja Opštinskog suda u Novom Pazaru I. 8/05 od 6. maja 2008. godine i rešenja Opštinskog suda u Novom Pazaru I. 965/04 od 7. maja 2008. godine.

O b r a z l o ž e nj e

1. Mladomirka Vučićević iz Novog Pazara je 13. avgusta 2008. godine, preko punomoćnika Refije Garibović, advokata iz Novog Pazara, podnela Ustavnom sudu ustavnu žalbu protiv rešenja navedenih u izreci, zbog povrede prava na pravično suđenje i prava na imovinu, zajemčenih odredbama člana 32. stav 1. i člana 58. Ustava Republike Srbije.

Podnositeljka ustavne žalbe je navela da je bila u radnom odnosu kod Društvenog preduzeća Savremena konfekcija „Raška“ iz Novog Pazara i da se od 17. novembra 1995. godine do prestanka radnog odnosa, kada je proglašena tehnološkim viškom 15. decembra 2006. godine, nalazila na plaćenom odsustvu. Za vreme plaćenog odsustva podnositeljka ustavne žalbe je više puta tužila poslodavca za naknadu zarade i Opštinski sud u Novom Pazaru je doneo presude u korist podnositeljke koje su postale pravnosnažne i izvršne. Na predlog podnositeljke ustavne žalbe, Opštinski sudu u Novom Pazaru je doneo rešenja o izvršenju I. 965/04 od 20. oktobra 2004. godine i I. 8/05 od 8. februara 2005. godine, kojim je dozvolio izvršenje presuda Opštinskog suda u Novom Pazaru P1. 420/03 od 14. septembra 2004. godine i P1. 1103/04 od 24. novembra 2004. godine. Nakon proteka četiri, odnosno pet godina od donošenja rešenja o izvršenju, Opštinski sud u Novom Pazaru, po službenoj dužnosti, doneo je rešenja o obustavljanju postupka izvršenja određenog navedenim rešenjima I. 8/05 i I. 965/04 i ukinuo je sve sprovedene izvršne radnje, a povodom prigovora, odnosno žalbe podnositeljke na rešenja o obustavljanju, Opštinski sud u Novom Pazaru je doneo rešenje Ipv. 19/08 od 4. jula 2008. godine kojim je odbio kao neosnovan prigovor podnositeljke i potvrdio prvostepeno rešenje I. 8/05 od 6. maja 2008. godine, a Okružni sud u Novom Pazaru je doneo rešenje Gž. 1024/08 od 21. jula 2008. godine kojim je žalbu podnositeljke odbio i potvrdio rešenje prvostepenog suda I. 965/04 od 7. maja 2008. godine. Podnositeljka ustavne žalbe smatra da su Opštinski i Okružni sud u Novom Pazaru pogrešno protumačili sporazum o međusobnom regulisanju prava i obaveza po osnovu rada i da se isti ne odnosi na naknadu zarade, kao i da sudovi neosnovano utvrdili da je prebijen dug preduzeća prema podnositeljki ustavne žalbe. Predložila je da Ustavni sud poništi osporena rešenja i naloži da se izvrše pravosnažne presude na osnovu koje su doneta rešenja o izvršenju. Podnositeljka je istakla i zahtev za naknadu nematerijalne štete zbog povrede ustavnovljenih ljudskih prava i za naknadu troškova postupka pred Ustavnim sudom.

2. Saglasno odredbi člana 170. Ustava Republike Srbije, ustavna žalba se može izjaviti protiv pojedinačnih akata ili radnji državnih organa ili organizacija kojima su poverena javna ovlašćenja, a kojima se povređuju ili uskraćuju ljudska ili manjinska prava i slobode zajemčene Ustavom, ako su iscrpljena ili nisu predviđena druga pravna sredstva za njihovu zaštitu.

U toku postupka pružanja ustavnosudske zaštite, povodom ispitivanja osnovanosti ustavne žalbe u granicama zahteva istaknutog u njoj, Ustavni sud utvrđuje da li je u postupku odlučivanja o pravima i obavezama podnosioca ustavne žalbe povređeno ili uskraćeno njegovo Ustavom zajemčeno pravo ili sloboda.

3. Ustavni sud je u sprovedenom postupku izvršio uvid u dokumentaciju priloženu uz ustavnu žalbu i utvrdio sledeće činjenice i okolnosti od značaja za odlučivanje u ovoj ustavnopravnoj stvari:

Pravnosnažnom presudom Opštinskog suda u Novom Pazaru P1. 1103/04 od 24. novembra 2004. godine usvojen je tužbeni zahtev tužilje, ovde podnositeljke ustavne žalbe, i obavezana je tužena Savremena konfekcija „Raška“ Novi Pazar da tužilji isplati naknadu zarade u visini minimalne zarade za period od 17. septembra 2003. godine do 31. maja 2004. godine, sa zakonskom zateznom kamatom, kao i da izvrši uplatu svih doprinosa za penzijskoinvalidsko osiguranje za navedeni period, kao i da plati troškove postupka u iznosu od 7.800 dinara.

S obzirom na to da dužnik svoju obavezu nije dobrovoljno izvršio, podnositeljka ustavne žalbe je 11. januara 2005. godine podnela predlog za dozvolu izvršenja, a Opštinski sud u Novom Pazaru je 8. februara 2005. godine doneo rešenje o izvršenju I. 8/05. Kao sredstvo izvršenja određena je zabrana i prenos sredstava sa računa izvršnog dužnika.

Opštinski sud u Novom Pazaru je 6. maja 2008. godine doneo osporeno rešenje I. 8/05 kojim je obustavio postupak izvršenja određen rešenjem o izvršenju tog suda I. 8/05 od 8. februara 2005. godine i ukinuo sve sprovedene izvršne radnje. U obrazloženju rešenja je navedeno da je predlogom izvršnog dužnika od 5. maja 2008. godine, sudu predloženo da obustavi izvršenje u ovom predmetu, iz razloga što je izvršni poverilac sa izvršnim dužnikom, 15. decembra 2006. godine, zaključio sporazum o regulisanju međusobnih prava i obaveza po osnovu rada. Opštinski sud je utvrdio da je tokom trajanja predmetnog postupka prestalo da postoji potraživanje izvršnog poverioca, pošto je nakon donošenja rešenje o izvršenju zaključen navedeni sporazum kojim su stranke regulisale svoj međusobni odnos i predvidele da dužnik nema nikakvo dugovanje prema poveriocu na dan kada mu je prestao radni odnos, tj. 15. decembra 2006. godine. Iz navedenih razloga, a pozivajući se na odredbe člana 51. stav 1. tačka 8. i člana 62. Zakona o izvršnom postupku, sud je ocenio da su se stekli uslovi da se obustavi postupak izvršenja po službenoj dužnosti.

Protiv rešenja I. 8/05 od 6. maja 2008. godine izvršni poverilac, ovde podnositeljka ustavne žalbe, izjavila je 9. maja 2008. godine žalbu Okružnom sudu u Novom Pazaru sa predlogom da Okružni sud preinači ožalbeno rešenje, „u tom smislu što će rešenje Opštinskog suda u Novom Pazaru I. 8/05 od 8. februara 2005. godine ostati na snazi“. Postupajući po podnetoj žalbi, Opštinski sud u Novom Pazaru je 4. jula 2008. godine doneo osporeno rešenje Ipv. 19/08, kojim je odbio kao neosnovan prigovor izvršnog poverioca i potvrdio rešenje tog suda I. 8/05 od 6. maja 2008. godine. U obrazloženju rešenja je navedeno da je izvršni poverilac protiv osporenog rešenja uložio prigovor, „koji je pogrešno naslovljen kao žalba“. Navedeno je da je osporeno rešenje doneto na osnovu pravilno i potpuno utvrđenog činjeničnog stanja, jer je u članu 2. sporazuma o regulisanju međusobnih prava i obaveza po osnovu rada određeno da izvršni dužnik na dan prestanka radnog odnosa izvršnog poverioca nema nikakvih dugovanja prema izvršnom poveriocu. Prema stanovištu Opštinskog suda, to se odnosi i na potraživanja po osnovu rešenja o izvršenju I. 8/05 od 8. februara 2005. godine, jer je rešenje o izvršenju doneto pre zaključenja navedenog sporazuma, tako da su stranke tim sporazumom dogovorile da trenutkom prestanka radnog odnosa izvršni dužnik nema nikakva dugovanja prema poveriocu. Stoga je sud ocenio da je pravilno postupio prvostepeni sud kada je osporenim rešenjem obustavio postupak u smislu odredbi člana 51. stav 1. tačka 8. i člana 62. Zakona o izvršnom postupku. Pozivajući se na odredbe čl. 6. i 14, a u vezi člana 368. Zakona o izvršnom postupku, sud je odlučio da odbije prigovor izvršnog poverioca i potvrdi osporeno rešenje.

Pravnosnažnom presudom Opštinskog suda u Novom Pazaru P1. 420/03 od 14. septembra 2004. godine, usvojen je tužbeni zahtev tužilje, ovde podnositeljke ustavne žalbe, i obavezana je tužena Savremena konfekcija „Raška“ Novi Pazar da tužilji isplati naknadu zarade u visini garantovane neto zarade za period od 16. septembra 2000. godine do 31. maja 2004. godine, a od 1. juna 2001. godine do 16. septembra 2003. godine, naknadu zarade u visini minimalne zarade, sve sa zakonskom zateznom kamatom, kao i da izvrši uplatu svih doprinosa za penzijsko-invalidsko osiguranje za period od 1. avgusta 1998. godine do 16. septembra 2003. godine, kao i da plati troškove postupka u iznosu od 8.100 dinara.

Podnositeljka ustavne žalbe je 21. oktobra 2004. godine podnela predlog za dozvolu izvršenja radi naplate novčanog potraživanja po osnovu navedene pravnosnažne presude, a Opštinski sud u Novom Pazaru je 29. oktobra 2004. godine doneo rešenje o izvršenju I. 965/04.

Opštinski sud u Novom Pazaru je 7. maja 2008. godine doneo osporeno rešenje I. 965/04 kojim je obustavio izvršenje određeno rešenjem o izvršenju tog suda I. 965/04 od 29. oktobra 2005. godine i ukinuo sve sprovedene izvršne radnje. U obrazloženju rešenja je navedeno da je predlogom izvršnog dužnika od 7. maja 2008. godine, sudu predloženo da obustavi izvršenje u ovom predmetu, iz razloga što je izvršni poverilac sa izvršnim dužnikom, 15. decembra 2006. godine, zaključio sporazum o regulisanju međusobnih prava i obaveza po osnovu rada. Pozivajući se na odredbe člana 15. stav 1. tačka 8. i člana 68. Zakona o izvršnom postupku, a imajući u vidu da je izvršna isprava na osnovu koje je određeno izvršenje doneta u sporu, na koji se odnosi sporazum o regulisanju međusobnih prava i obaveza po osnovu rada, sud je ocenio da su se stekli uslovi da se obustavi postupak izvršenja po službenoj dužnosti.

Protiv rešenja I. 965/04 od 7. maja 2008. godine izvršni poverilac, ovde podnositeljka ustavne žalbe, izjavila je 9. maja 2008. godine žalbu Okružnom sudu u Novom Pazaru sa predlogom da Okružni sud preinači ožalbeno rešenje, „u tom smislu što će rešenje Opštinskog suda u Novom Pazaru I. 965/04 od 29. oktobra 2004. godine ostati na snazi“. Postupajući po podnetoj žalbi, Okružni sud u Novom Pazaru je 21. jula 2008. godine doneo osporeno rešenje Gž. 1024/08, kojim je odbio kao neosnovanu žalbu izvršnog poverioca i potvrdio rešenje tog suda I. 965/04 od 7. maja 2008. godine. Prema stanovištu Okružnog suda, „pravilno je prvostepeni sud usvojio žalbu izvršnog dužnika i obustavio izvršenje i ukinuo sve sprovedene izvršne radnje“, uz pravilnu primenu odredaba člana 51. stav 1. tačka 8. i člana 19. Zakona o izvršnom postupku. U obrazloženju osporenog rešenja je navedeno i da je izvršni poverilac potpisao sporazum i prihvatio odredbe istog, a ukoliko smatra da je takav sporazum potpisan uz postojanje mana volje ima mogućnost da zahteva njegov poništaj saglasno odredbama čl. 61, 62. i 63. Zakona o obligacionim odnosima. Pozivajući se na odredbe čl. 387. stav 1. tačka 1. Zakona o parničnom postupku i člana 27. Zakona o izvršnom postupku, sud je odlučio da odbije žalbu izvršnog poverioca i potvrdi osporeno rešenje.

4. Za ocenu navoda i razloga iz ustavne žalbe sa stanovišta Ustavom zajemčenih prava na čiju povredu se podnositeljka ustavne žalbe poziva, relevantne su sledeće ustavne i zakonske odredbe.

Odredbom člana 32. stav 1. Ustava zajemčeno je svakom pravo da nezavisan, nepristrasan i zakonom već ustanovljen sud, pravično i u razumnom roku, javno raspravi i odluči o njegovim pravima i obavezama, osnovanosti sumnje koja je bila razlog za pokretanje postupka, kao i o optužbama protiv njega.

Odredbama člana 58. st. 1. i 2. Ustava utvrđeno je da se jemči mirno uživanje svojine i drugih imovinskih prava stečenih na osnovu zakona, kao i da pravo imovine može biti oduzeto ili ograničeno samo u javnom interesu utvrđenom na osnovu zakona, uz naknadu koja ne može biti niža od tržišne.

Zakonom o izvršnom postupku („Službeni glasnik RS“, broj 125/04) propisano je: da se žalba protiv rešenja o izvršenju može izjaviti iz razloga koji sprečavaju izvršenje, a naročito ako je potraživanje prestalo na osnovu činjenice koja je nastupila posle izvršnosti odluke ili pre toga, ali u vreme kad izvršni dužnik to nije mogao da istakne u postupku iz kog potiče izvršna isprava, odnosno ako je potraživanje prestalo na osnovu činjenice koja je nastupila posle zaključenja poravnanja (član 15. tačka 8)); da prvostepeni sud može, ako oceni da je osnovana, žalbu izvršnog dužnika izjavljenu protiv rešenja o izvršenju u roku, usvojiti, ukinuti rešenje o izvršenju, obustaviti izvršenje u celini ili delimično ili ukinuti sprovedene radnje (član 19. stav 1.); da je sudska odluka kojom je naloženo ispunjenje potraživanja izvršna, ako je postala pravosnažna i ako je protekao rok za dobrovoljno ispunjenje, koji teče od dana dostavljanja odluke izvršnom dužniku, a završava se protekom poslednjeg dana roka određenog sudskom odlukom, ako zakonom nije drukčije određeno (član 32. stav 1.); da će sud po službenoj dužnosti obustaviti izvršenje ako se u toku izvršnog postupka, sve dok izvršenje ne bude sprovedeno, utvrdi da je potraživanje prestalo usled propasti predmeta izvršenja, smrti, odnosno prestanka stranke koja nema pravnog sledbenika, prebijanja potraživanja i iz drugih zakonom određenih razloga (član 68. stav 2.).

Prelaznim i završnim odredbama Zakona o izvršnom postupku („Službeni glasnik RS“, broj 125/04) propisano je: da će se postupci izvršenja i obezbeđenja započeti do dana stupanja na snagu ovog zakona okončati po odredbama Zakona o izvršnom postupku („Službeni list SRJ“, br. 28/00, 73/00 i 71/01) (član 304.); da danom stupanja na snagu ovog zakona prestaje da važi Zakon o izvršnom postupku („Službeni list SRJ“, br. 28/00, 73/00 i 71/01) (član 305.). Inače, ovaj zakon je stupio na snagu 23. februara 2005. godine.

Zakonom o izvršnom postupku („Službeni list SRJ“, br. 28/00, 73/00 i 71/01), koji je bio na snazi u vreme pokretanja predmetnih izvršnih postupaka, bilo je propisano: da izvršni postupak u prvom stepenu vodi i odluke donosi sudija pojedinac, a o prigovoru odlučuje veće trojice sudija istog suda (član 6. stav 1.); da se protiv rešenja donesenog u prvom stepenu može izjaviti prigovor, osim ako u ovom zakonu nije određeno da prigovor nije dozvoljen (član 8. stav 1.); da je odluka donesena po prigovoru pravnosnažna (član 8. stav 4.); da se prigovor protiv rešenja o izvršenju može podneti iz razloga koji sprečavaju izvršenje, a naročito, pored ostalog, i ako je potraživanje prestalo na osnovu činjenice koja je nastupila posle izvršnosti odluke ili pre toga, ali u vreme kad dužnik to nije mogao da istakne u postupku iz kog potiče izvršna isprava, odnosno ako je potraživanje prestalo na osnovu činjenice koja je nastupila posle zaključenog poravnanja (član 51. stav 1. tačka 8.); da će se pored drugih slučajeva predviđenih u ovom zakonu, izvršenje obustaviti po službenoj dužnosti i kad je izvršna isprava pravnosnažno ukinuta, preinačena, poništena ili stavljena van snage, odnosno ako je potvrda o izvršnosti ukinuta, kao i da će se rešenjem o obustavi izvršenja ukinuti sve sprovedene izvršne radnje ako se time ne dira u stečena prava trećih lica (član 62.).

5. Odlučujući o ustavnoj žalbi izjavljenoj protiv rešenja Opštinskog suda u Novom Pazaru I. 8/05 od 6. maja 2008. godine i rešenja Opštinskog suda u Novom Pazaru Ipv. 19/08 od 4. jula 2008. godine, Ustavni sud je utvrdio da je podnositeljka ustavne žalbe prema poslodavcu imala nesporno potraživanje po osnovu naknade zarade ostvarene za vreme plaćenog odsustva, koje je utvrđeno pravosnažnom presudom Opštinskog suda u Novom Pazaru P1. 1103/04 od 24. novembra 2004. godine. Pozivanje Opštinskog suda u Novom Pazaru u osporenim rešenjima na odredbe člana 51. stav 1. tačka 8) Zakona o izvršnom postupku, kao na relevantne odredbe za tvrdnju da je podnositeljki ustavne žalbe prestalo potraživanje na osnovu sporazuma o regulisanju međusobnih prava i obaveza po osnovu rada koji je zaključen 15. decembra 2006. godine, a koji se ima upodobiti situaciji kada je poveriočevo potraživanje prestalo na osnovu činjenice koja je nastupila posle izvršnosti odluke, nije osnovano, budući da se podnositeljka ustavne žalbe prihvatanjem socijalnog programa nije odrekla novčanih potraživanja koja su utvrđena pravosnažnim sudskim presudama. U sporazumu je konstatovano da na dan prestanka radnog odnosa zaposlenog (podnositeljke ustavne žalbe) preduzeće nema nikakvih dugovanja po osnovu neisplaćenih zarada prema zaposlenom. Po oceni Ustavnog suda, na osnovu izjave podnositeljke ustavne žalbe o nepostojanju duga preduzeća iz decembra 2006. godine, bez bližeg određenja osnova i iznosa duga, te konkretnog perioda na koji se isti odnosi, sudovi u izvršnom postupku nisu mogli izvesti validan zaključak da je na taj način potraživanje podnositeljke ustavne žalbe iz izvršne isprave - presude P1. 1103/04 od 24. novembra 2004. godine prestalo da postoji.

Ustavni sud je stoga ocenio da je podnositeljka ustavne žalbe osporenim rešenjima donetim u izvršnom postupku proizvoljno i nepravedno uskraćena za imovinu, koju predstavlja novčano potraživanje na ime neisplaćene naknade zarade utvrđene pravosnažnom i izvršnom presudom Opštinskog suda u Novom Pazaru P1. 1103/04 od 24. novembra 2004. godine. Na taj način je podnositeljki ustavne žalbe povređeno pravo na pravično suđenje zajemčenog odredbom člana 36. stav 1. Ustava i pravo na imovinu zajemčeno odredbom člana 58. stav 1. Ustava. Ustavni sud je u svojim ranije donetim odlukama izrazio stav da svako novčano potraživanje dosuđeno pravosnažnom sudskom odlukom ulazi u imovinu poverioca, te da neizvršenje sudske odluke kojom je to potraživanje dosuđeno predstavlja povredu prava na mirno uživanje imovine (Vidi odluke Ustavnog suda: Už-1499/08 od 16. jula 2009. godine i Už-122/2009 od 21. januara 2010. godine).

6. Odlučujući o ustavnoj žalbi izjavljenoj protiv rešenja Opštinskog suda u Novom Pazaru I. 965/04 od 7. maja 2008. godine i rešenja Okružnog suda u Novom Pazaru Gž. 1024/08 od 21. jula 2008. godine, Ustavni sud je, pre svega, pošao od činjenice da je u konkretnom slučaju postupak izvršenja započet po odredbama ranije važećeg Zakona o izvršnom postupku iz 2000. godine, a na osnovu koga je i Opštinski sud u Novom Pazaru doneo rešenje o izvršenju I. 965/04 od 29. oktobra 2004. godine. S obzirom na to da je odredbom člana 304. važećeg Zakona o izvršnom postupku, koji je stupio na snagu 23. februara 2005. godine, propisano da će se postupci izvršenja i obezbeđenja započeti do dana stupanja na snagu ovog zakona okončati po odredbama Zakona o izvršnom postupku iz 2000. godine, predmetni izvršni postupak, koji je započet 21. oktobra 2004. godine, morao se sprovesti i okončati upravo po odredbama ranije važećeg Zakona. Prema Zakonu o izvršnom postupku iz 2000. godine, bilo je propisano da o prigovoru protiv rešenja donetog u prvom stepenu odlučuje veće trojice sudija istog suda, dok je novim Zakonom o izvršnom postupku predviđena, po pravilu, žalba kao pravni lek na rešenje doneto u prvom stepenu, o kojoj odlučuje drugostepeni sud. Ustavni sud je imao u vidu da je novim Zakonom o izvršnom postupku, na ovaj način, strankama u izvršnom postupku pružena kvalitetnija pravna zaštita, jer kontrolu zakonitosti rešenja donetih u prvom stepenu, umesto istog suda, vrši drugostepeni sud. Međutim, bez obzira na sadržinu i kvalitet novih zakonskih rešenja, činjenica je da je u predmetnom izvršnom postupku Okružni sud u Novom Pazaru odlučivao u drugom stepenu, umesto tročlanog veća Opštinskog suda u Novom Pazaru. Takođe, činjenica je da nisu pravilno primenjene ni odredbe procesnog prava, jer su se i prvostepeni i drugostepeni sud u osporenim rešenjima pozivali na odredbe važećeg Zakona o izvršnom postupku i na osnovu njih odlučivali, iako je trebalo da primene odredbe ranije važećeg Zakona o izvršnom postupku. Imajući u vidu da o pravnom leku protiv prvostepenog rešenja nije odlučivao stvarno nadležni sud, te da u predmetnom izvršnom postupku nisu primenjene odredbe merodavnog procesnog prava, Ustavni sud nalazi da je to dovoljan razlog da se utvrdi povreda prava na pravično suđenje.

Takođe, Ustavni sud nalazi da razlozi dati u osporenim rešenjima, iako su se sudovi pozivali na odredbe važećeg Zakona o izvršnom postupku, su u stvari jednaki razlozima na kojima su zasnovana i rešenja Opštinskog suda u Novom Pazaru I. 8/05 od 6. maja 2008. godine i Ipv. 19/08 od 4. jula 2008. godine, koja su već razmatrana u ovoj Odluci. Prema tome, nije osnovano ni pozivanje Opštinskog i Okružnog suda Novom Pazaru u osporenim rešenjima I. 965/04 i Gž. 1024/08 na odredbe člana 15. tačka 8) važećeg Zakona o izvršnom postupku, koje su po svojoj sadržini istovetne odredbi člana 51. stav 1. tačka 8) ranije važećeg Zakona o izvršnom postupku (osim što je to u važećem Zakonu razlog za žalbu, a u ranije važećem Zakonu je to bio razlog za prigovor), iz razloga koji su već prethodno izneti u tački 5. obrazloženja ove odluke. Stoga je, Ustavni sud ocenio da je podnositeljki ustavne žalbe i osporenim rešenjima Opštinskog i Okružnog suda u Novom Pazaru donetim u izvršnom postupku I. 965/04 povređeno pravo na pravično suđenje zajemčeno odredbom člana 36. stav 1. Ustava i pravo na imovinu zajemčeno odredbom člana 58. stav 1. Ustava, budući da je proizvoljno i nepravedno uskraćena za imovinu, koju predstavlja novčano potraživanje na ime neisplaćene naknade zarade utvrđene pravosnažnom i izvršnom presudom Opštinskog suda u Novom Pazaru P1. 420/03 od 14. septembra 2004. godine.

7. Na osnovu izloženog i odredbe člana 89. stav 1. Zakona o Ustavnom sudu („Službeni glasnik RS“, broj 109/07), Ustavni sud je ustavnu žalbu usvojio, te utvrdio da su osporenim rešenjima povređena prava podnositeljke ustavne žalbe na pravično suđenje iz člana 32. stav 1. Ustava i na imovinu iz člana 58. stav 1. Ustava.

Ustavni sud je ocenio da su u konkretnom slučaju posledice učinjene povrede prava takve prirode da se mogu otkloniti samo poništajem osporenih rešenja Opštinskog suda u Novom Pazaru Ipv. 19/08 i rešenja Okružnog suda u Novom Pazaru Gž. 1024/08 od 21. jula 2008. godine, kako bi nadležni sud doneo nove odluke o izjavljenim pravnim lekovima poverioca. Stoga je Ustavni sud, na osnovu odredbe člana 89. stav 2. Zakona o Ustavnom sudu, odlučio kao u tački 2. izreke.

8. Polazeći od iznetog, Ustavni sud je na osnovu odredbe člana 45. tačka 9. Zakona o Ustavnom sudu, odlučio kao u izreci.

PREDSEDNIK

USTAVNOG SUDA

dr Bosa Nenadić

Usvajanje ustavne žalbe zbog proizvoljnog obustavljanja izvršenja pravnosnažnih sudskih presuda

Kratak pregled

Tekst originalne odluke

Slični dokumenti